Berichten

In de voetsporen van James Cook


Engeland is in de ban van James Cook.

Je hebt de James Cook universiteit, de James Cook pub, James Cookstreet en het James Cook wandelpad. Wie is James Cook? En waarom zijn de Engelsen van hem in de ban?

 

James Cook - Great Ayton

De enige buurtsuper in het dorp.

James Cook - Great Ayton

Beeltenis van een jonge James Cook in Great Ayton.

 

 

 

 

 

 

 

James Cook was een Britse zeevaarder en cartograaf die leefde van 1728 tot 1779 en bekend werd vanwege zijn drie ontdekkingstochten naar de grote Oceaan. Tijdens deze reizen ontdekte hij onder meer Hawaï en Maui en voer dichter langs Antarctica dan ooit iemand anders gedaan had. Hij heeft als cartograaf een groot deel van de zeevaartkaarten in de Pacific vormgegeven. Hij stond bekend om zijn nauwkeurigheid en veel van zijn kaarten zijn nog vele jaren na Cook’s reizen gebruikt door zeevaarders. Tijdens een onenigheid met de lokale bevolking van Hawaï werd hij op 14 februari 1779 neergestoken en overleed aan de gevolgen hiervan.

 

James Cook - Great Ayton

Uitzicht vanuit de lucht over Great Ayton en de kenmerkende top van de berg Roseberry Topping (rechts van het midden).

 

Zoals wij onze zeevaarders en ontdekkingsreizigers op een voetstuk geplaatst hebben, zo hebben de Engelsen hetzelfde gedaan met hun helden. James Cook is er slechts eentje uit de lijst met bekende namen waar ook Sir Francis Drake (eerste Engelsman die de wereld rondzeilde) en George Everest (naamgever van Mount Everest) op prijken. Hun reizen spreken tot de verbeelding van velen. Wie is er niet opgegroeid met kinderboeken vol avonturen over ontdekkingsreizen, onbekende oorden en ontmoetingen met vreemde volken? Ook de geschiedenis van James Cook leest als een spannend boek. Wie had er nou niet Hawaï willen ontdekken?! Zo kun je tijdens een wandeling over het James Cook pad langs een grijze zee en onder een grijze hemel wegmijmeren bij het idee van wuivende palmbomen en witte stranden. James is hier begonnen aan de Engelse kust en toch is hij op Hawaï geëindigd. Dat moet mij ook lukken (hoewel dan natuurlijk liever niet met een mes tussen mijn ribben…).

 

James Cook - Great Ayton

Zodra je het dorp verlaat wandel je tussen de weilanden.

James Cook - Great Ayton

De omgeving van Great Ayton is typisch Engels.

James Cook - Great Ayton

Uitzicht op Roseberry Topping.

 

 

 

 

 

 

 

Zelf heb ik dit najaar gewandeld waar James als kind woonde en naar school ging. Het kleine dorpje Great Ayton. Niet meer dan een straat met smalle huizen, één buurtsuper, een handvol pubs en een koffietentje waar ze zelfgebakken scones verkopen. En een piepklein schooltje waar nu het James Cook museum is gevestigd (één van de drie in Engeland). Great Ayton ligt aan de noordrand van de Yorkshire Moors, een uurtje reizen ten zuiden van Newcastle. Rijdend richting het dorpje zie je al van verre een bijzonder gevormde berg boven het stadje uitsteken: Roseberry Topping. Grappige naam voor een berg hè, het klonk mij een beetje als een aardbeienijsje in de oren. En zo is de vorm van de berg ook, als een softijsje dat iets te lang in de zon heeft gestaan.

 

James Cook - Great Ayton

De route van vandaag.

James Cook - Great Ayton

Onder natuurlijke hagen door.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

James Cook - Great Ayton

En overal is de spitse punt van Roseberry Topping zichtbaar.

 

Vanuit Great Ayton wandel je tussen weilanden omringt door natuurlijke hagen door en langs oude boerderijen tot je uiteindelijk over een boerenerf heen moet. James Cook heeft hier als kind gewoond en na schooltijd gewerkt. Op het erf wordt je 300 jaar terug geworpen in de tijd terwijl je tussen de stenen gebouwen door wandelt en de eenden en kippen om je heen scharrelen. Ondertussen komen de boerderijhonden even kijken of je wat lekkers bij je hebt. Vanuit de boerderij wandel je richting de markante Roseberry Topping die je ongemerkt steeds dichter genaderd bent.

 

James Cook - Great Ayton

Iedere bezoeker van de boerderij is kans op een koekje voor de boerderijhonden!

James Cook - Great Ayton

Uitzicht op de boerderij waar James Cook woonde en werkte als kleine jongen.

 

 

 

 

 

 

 

James Cook - Great Ayton

Het uitzicht vanuit de boerderij op Roseberry Topping.

 

Naar verluid liep James dit stuk vaak in de ochtend om op de top van de berg te genieten van het uitzicht. Met helder weer kun je gemakkelijk de kustdorpjes zien liggen terwijl je aan de andere kant de platte bergtoppen van de Yorkshire Moors ziet. Als je na een stevige klim de top van Roseberry Topping hebt bereikt begrijp je ook wel waarom James hier graag kwam. Het uitzicht op zee moet op hem een onweerstaanbare aantrekkingskracht gehad hebben. Het glinsteren van het water en de horizon waar lucht en water in elkaar over lijken te gaan. Wat zou daarachter liggen?

 

James Cook - Great Ayton

Nog een klein stukje klimmen!

James Cook - Great Ayton

Maar dat wil niet zeggen dat je onderweg naar boven niet af en toe mag stoppen om te genieten van het uitzicht.

 

 

 

 

 

 

 

 

James Cook - Great Ayton

De platte ruggen van de Yorkshire Moors.

James Cook - Great Ayton

En aan de andere kant ze zee.

James Cook - Great Ayton

Even bijkomen….

James Cook - Great Ayton

Onderaan de berg staat een oude trekkershut.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Via een andere weg wandel je door een oud eikenbos weer terug richting Great Ayton. Mijmerend over ontdekkingsreizen, onontdekte zeeën en onbekende eilanden. Langzaam begin je te begrijpen hoe een kleine jongen bovenop die berg ooit het idee heeft gekregen om de wereld te ontdekken. Dit moet ook de fascinatie voor de Engelsen zijn. Het onbekende en mysterieuze. En ik kan dan ook niet anders dan in James’ voetsporen treden en mijn ontdekkingsreizen over onze kleine planeet voortzetten. Er valt nog zoveel te ontdekken!

De wandeling die ik gelopen heb kun je hier vinden.

 

James Cook - Great Ayton

Saltburn

Zomerse taferelen aan de Engelse kust

Het is hartje zomer en Nederland klaagt. Het regent pijpenstelen en middagtemperaturen bereiken met moeite de 20 graden Celsius. Daar zitten we dan met zure gezichten; dit is geen terrasjesweer. De weerman wordt meestal als zondebok aangewezen, de arme man. Had hij geen beter weer voorspeld? Onder ons Nederlanders is praten/ discussiëren/ mopperen over het weer dagelijkse kost. We genieten ervan. En eigenlijk is het nooit goed. Of het nou twee weken lang 30 graden is: “Het gras is helemaal bruin!,” of twee weken regent: “We lopen te soppen in onze slippers!.”

Saltburn - pier

Uitzicht over het strand. Met een klein trammetje kun je van boven in het stadje naar het lager gelegen strand gebracht worden.

Saltburn - pier

De hele pier is versierd met gehaakte beestjes die het leven in de oceaan voorstellen. Schattig toch?

Saltburn - pier

‘Echte’ mannen aan het vissen terwijl vrouw en kinderen van hun fish & chips genieten.

Saltburn - strand

Hier is het nog rustig op het strand. Maar een half uurtje later stroomt het helemaal vol met mensen. Niet dat het weer beter werd, maar gewoon, omdat het een weekend is!

Deze zomer kreeg ik de kans om het land te bezoeken, waar qua weersomstandigheden, zelfs wij als Nederlanders medelijden mee hebben. Ik mocht één dag gaan wandelen en sfeer proeven aan de Engelse kust! Kliffen, brede stranden en fish & chips. “England, here I come!” De bestemming was Saltburn by the Sea in het district Yorkshire. Een onopvallend dorpje aan de oostkust waar de meeste van ons nog nooit van gehoord hebben en waarschijnlijk ook nooit zullen komen. Fervente wandelaars kennen het misschien als onderdeel van de Cleveland Way: een meerdaags wandelpad waarbij je heel Yorkshire doorkruist. Maar verder blijft Saltburn voor velen slechts een stipje op de kaart.

Slatburn - Cleveland way

Oei, daar komt weer een stevige bui aan.

Saltburn - Cleveland way Saltburn - Cleveland way

 

Saltburn - Cleveland way

Saltburn - Cleveland way

 

 

 

 

 

 

 

Zo niet voor de Engelsen zelf! Saltburn heeft alles wat veel inwoners van Yorkshire zoeken: er is een lange houten pier het water in met aan het begin een gokhal vol pingelende spelletjesmachines; de golven zijn perfect voor surfers; het strand is breed en je kunt er de beste fish & chips van Yorkshire krijgen. Waar je ook komt aan de Engelse kust, er zit altijd wel een restaurantje met de beste fish & chips van heel Engeland.

Saltburn ligt in een brede baai met aan één kant hoge kliffen en aan de andere kant uitzicht op industrie en windmolenparken. “Niet echt aantrekkelijk” zul je denken. Inderdaad, rokende schoorstenen en windmolens dragen niet echt bij aan het gevoel van een dagje strand. Maar hé, trekkem wij niet met zijn allen richting IJmuiden en Wijk aan zee op een mooie zomerse dag in Nederland?

Saltburn - Cleveland way

Langzaam komt de bui dichterbij. Maar dat maakt het landschap er niet minder mooi op!

Saltburn - Cleveland way Saltburn - Cleveland way Saltburn - Cleveland way

 

 

 

 

 

Sfeer. Dat is wat Saltburn voor mij aantrekkelijk heeft gemaakt. Om even terug te komen op het stukje over ‘ons’ klagende Nederlanders. De dag dat ik Saltburn bezocht was half zonnig, rond de 20 graden met af en toe een buitje. Voor mijn gevoel zeker geen hartje zomer! Maar geen Engelsman of-vrouw die zich hier iets van aantrekt! Af en toe laat de zon zich zien en daarbij is het weekend en zomervakantie in één! Dus: op naar het strand! Schepjes mee, bikini aan, surfboard onder de arm en gaan! Het strand is een verzameling van spelende kinderen, honden, klapstoeltjes en zandkastelen. Op de pier staan de ‘echte’ mannen met indrukwekkende hengels hun avondmaal bij elkaar te vissen terwijl de zee gedomineerd wordt door jongens met net iets te lang haar en dikke wetsuits op surfboards. Niemand hoor je hier klagen. Terwijl ik als echte Nederlander mijn jas maar weer heb aangetrokken en me afvraag “wanneer het nou eens zomer wordt,” genieten de Engelsen van het strand en zetten hun zonnebril nog maar wat hoger op hun neus.

Saltburn - Cleveland way

En dan begint het ineens keihard te hagelen! Zelfs de koeien besluiten tijdelijk te schuilen in de luwte van een oud huis.

Saltburn - Cleveland waySaltburn - Cleveland way

 

 

 

 

 

Saltburn - Cleveland way

Van alles wat ik in Saltburn gedaan heb die dag: een lange wandeling over de kliffen, een heerlijke lunch, soppen door de modder na een regenbui en me verbazen over het mooie uitzicht, is de sfeer me toch wel het meeste bijgebleven. Vrolijk, positief en ongeremd. Cultuur noemen we dit in Nederland. Wij Nederlanders houden van mopperen op het weer terwijl Engelsen bij ieder straaltje zon spontaan in korte broek verschijnen. Ik houd ervan, onze cultuurverschillen, het maakt dat we elkaar en onszelf net iets meer waarderen en om elkaar kunnen lachen. Maar soms, heel soms, regent het hartje zomer in Nederland pijpenstelen en dan denk ik terug aan Engeland. Als ik dan even mijn gemopper aan de kant schuif en op mijn slippers door de plassen ren, dan voel ik mij de gelukkigste mens op aarde!

Nog meer lezen over Engeland? Lees dan mijn blogs over Cornwall en Schotland.

De wandeling die ik gemaakt heb vind je hier.

Landgoed Amelisweerd – De perfecte zondagmiddag wandeling

Weilanden Amelisweerd


Dit artikel is geschreven voor de outdoorwebsite outdoorbymanja.nl.

Zondagochtend negen uur. Op de ontbijttafel staan verse croissants en geurende koffie. Op de achtergrond klinkt het zomerse liedje “Follow the sun” uit de radio. Door de ramen verwarmt de ochtendzon mijn gezicht; het beloofd een mooie dag te worden.

Landgoed Amelisweerd

 

 

 

 

 

 


Wat is het toch genieten om wakker te worden op een dag zonder planning. Geen afspraken, geen verplichtingen; van mij mag het altijd wel zondag zijn! Geen plannen betekend natuurlijk niet dat er niets ondernomen gaat worden. Dat zou zonde zijn op zo’n mooie dag als vandaag! Mijn hond Sam kijkt mij met zijn grote bruine ogen vragend aan: “mag ik je plan zijn vandaag?” vragen ze. En waarom ook niet? Een lekker lange wandeling klinkt perfect! We besluiten naar landgoed Amelisweerd te gaan. Een gebied net buiten Utrecht langs de rivier de Kromme Rijn dat bestaat uit bossen, weilanden en statige landgoederen. We beginnen onze wandeling bij zwembad de Kromme Rijn waarna we onder de snelweg doorlopen om zo de Kromme Rijn zelf te volgen.

Langs de Kromme Rijn Amelisweerd

Nadat je de snelweg voorbij bent wandel je gelijk midden in de natuur.

Sneeuwklokjeslaan Amelisweerd

De sneeuwklokjeslaan die uitkijkt op Nieuw Amelisweerd. In het voorjaar kleurt het tot zover je kunt zien wit van de sneeuwklokjes. Vandaar de naam.


Overzichtskaart Amelisweerd

Overzichtskaart van Amelisweerd met daarop een aantal uitgezette wandelingen.

Zodra je de snelweg en drukte van Utrecht achter je laat waan je je in een compleet andere wereld.  Groene weilanden afgewisseld met boomgaarden en bos. Hier rijden geen auto’s, zijn geen stoplichten en hoor je niet het geroezemoes van de stad. Knotwilgen langs de waterkant geven het landschap een oer-Hollands uiterlijk. In de weilanden staan koeien en schapen gemoedelijk tezamen in de schaduw van eeuwenoude beuken en in het licht stromende water van de Kromme Rijn komen groepjes ganzen luid kwakend voorbij drijven.

Nieuw Amelisweerd

Nieuw Amelisweerd. Wit gepleisterde muren en houten luiken bij de ramen. Het is niet moeilijk voor te stellen hoe jonkvrouwen uit vervlogen tijden hier ooit in zwierige jurken door de tuin heen paradeerden.

Wandelen Amelisweerd

 

Sam is in de zevende hemel; hij geniet zichtbaar van het koele water op deze zonnige dag en neemt om de zoveel meter dan ook even een verfrissende duik.  Na een kleine kilometer gewandeld te hebben komt aan de overkant van het water het landhuis Nieuw Amelisweerd in zicht: één van de historische gebouwen gelegen op het landgoed Amelisweerd. Grote witte luiken en wit gepleisterde muren geven het historische gebouw een statig uiterlijk.

Kersen eten Amelisweerd

Wist je dat Napoleon ooit kortstondig de eigenaar is geweest van Amelisweerd? Hij had grootse plannen om de landhuizen te verbouwen, gelukkig is dit nooit zover gekomen. We vervolgen onze wandeling langs de waterkant terwijl de volgende verassing alweer in zicht komt. Een kersenboomgaard met open gedeelte waar je zelf mag plukken! Het is juli en de bomen hangen vol met glanzend rode kersen. Een mooie plek voor een korte pauze.

Langs de Kromme Rijn

Het landschap verandert continue. Je wandelt langs weilanden, bossen en boomgaarden.

Paddenstoel Amelisweerd

Er groeit hier van alles! Zoals deze bijzondere paddenstoel die ik onderweg tegenkwam.

 

Na ons tegoed te hebben gedaan aan de zoete kersen wandelen we weer verder langs de de Kromme Rijn. In de verte zien we een groepje kano’s langzaam dichterbij varen. Geluidoos snijden ze door het donkere water. Eenden en ganzen kijken verbaasd op naar deze mede-watergebruikers. Je kunt hier op meerdere plekken kano’s huren voor een tocht over de Kromme Rijn.

Kanoën in de Kromme Rijn

Behalve te voet, kun je ook met een kano de Kromme Rijn verkennen. Je kunt op meerdere plekken kano’s huren en genieten van de natuur vanaf het water.

 

Ook zijn er verschillende aanlegsteigers waar je kunt pauzeren voor een hapje of een drankje. De rivier kronkelt zich verder door het landschap en we passeren de landhuizen Oud Amelisweerd en Rhijnauwen. Het is een prachtig gebied en we zouden nog wel uren voort kunnen struinen langs de waterkant. Helaas begint onze maag alweer te rommelen en is het tijd om een leuke plek te zoeken voor een zondagslunch. Sam begint ook langzaam verzadigd te raken van al het zwemmen en is toe aan een pauze en een lekker botje.

 

Bijen op distel Amelisweerd

 

 

 

 

 

 


We steken de rivier over en wandelen langzaam terug naar het landhuis Oud Amelisweerd. De prachtig aangelegde parken en bossen van Amelisweerd zijn ook zeker een bezoekje waard. Statige beukenlanen en groene grasvelden worden afgewisseld met dicht begroeide bossen en eeuwenoude appelboomgaarden. Overal staan bankjes en zitten Utrechtenaren te picknicken en genieten van de natuur. Als laatste passeren we nog een mooie oude boerderij waar de koeien tevreden herkauwend ons wandelaars vanuit hun weiland staan te bekijken waarna we bij Oud Amelisweerd aankomen.  Hier is het biologische restaurant ‘de Veldkeuken’ gevestigd.

Restaurant de Veldkeuken Amelisweerd

Restaurant ‘de Veldkeuken’ is gevestigd in een van de bijgebouwen van landhuis Amelisweerd.

 

Ooit begonnen met een bakfiets van waaruit koffie, thee, soep en taart verkocht werden is de Veldkeuken inmiddels een volwaardig restaurant. Je eet er groentes uit de biologische tuinderij van Amelisweerd en vers gebakken brood en taart. Een mooie afsluiting van een heerlijke zondagswandeling!

De Veldkeuken Amelisweerd

Vegaburgers bij de Veldkeuken! Gezond genieten.

De Veldkeuken Amelisweerd

Je kunt hier heerlijk bijkomen op het terras met uitzicht over de Kromme Rijn.

 

 

 

 

 

 

Tips & Websites:

  • Allerlei informatie over Amelisweerd, zoals evenementen en rondleidingen vind je hier.
  • Restaurant de Veldkeuken: Volledig biologisch en gebruikmakend van de tuinderijen van Amelisweerd.Restaurant de Veldkeuken
  • In de zomer kun je in één van de tuinderijen van Amelisweerd: Amelis’hof, zelf een boeketje bloemen bij elkaar plukken! Er worden hier ook verse groentes en fruit verkocht.Bloempluktuin Amelisweerd
  • Je kunt op meerdere plekken kano’s huren voor een tocht over de Kromme Rijn. Je kunt natuurlijk ook met je eigen kano gaan. Deze kun je dan makkelijk te water laten aan het eind van de parkeerplaats bij zwembad de Kromme Rijn. Routes met een kano vind je hier en hier.
  • Ga je met je hond? Dan vind je hier een leuke wandeling.
Wandelen Amelisweerd

In de parken rondom de landhuizen moet de hond vast. Langs de Kromme Rijn mag hij grotendeels loslopen.

Steal Falls - Glen Nevis

In weer en wind. Op reis door de Schotse Hooglanden – Deel IV

Dit artikel is ook te lezen op Outdoorinfo.nl.

Welkom terug bij alweer het laatste deel van deze vierdelige serie over outdoor in de Schotse Hooglanden! Na het ruige Assynt, het afwisselende Torridon en mysterieuze Isle of Skye maken we nu kennis met dé outdoorhoofdstad van Schotland: Fort William. Ga mee en ontdek waarom deze stad zoveel outdoorliefhebbers trekt!

 


Fort William

Danger of Death. Fatal accidents do occur from falling from this path.” Met dikke zwarte letters waarschuwt een groot bord aan het begin van het pad voor de wandeling van vandaag. Op de grond onder het bord ligt een schedel van een schaap; alsof de tekst niet al dreigend genoeg is!

Steall Falls - Glen Nevis

Tja, en dan zie je dit bord aan begin van de wandeling.

De kleine parkeerplaats staat vol met auto’s; ik ben niet de enige die met dit mooie weer de wandelschoenen heeft aangetrokken. Voor mij zie ik een groepje niet zo heel atletisch gebouwde wandelaars op gympies vrolijk pratend het bord voorbij lopen. Ik ben helemaal aan het eind van de vallei Glen Nevis, daar waar de weg ophoudt. Volgens mijn wandelgids begint hier een van de mooiste korte wandelingen van Schotland: langs een ravijn richting een weidse groene vallei doorspekt met riviertjes met als kers op de taart een waterval die zich van 120 meter hoogte naar beneden stort. De uitleg vervolgt met: de wandeling loopt over smalle, rotsachtige paden waarbij je regelmatig recht de diepte van het ravijn inkijkt. Goede schoenen en voorzichtigheid vereist! Daar was ik dus, met stokken, stevige schoenen en mijn voorzichtigheid; terwijl ik net gepasseerd word door een groepje Aziatische toeristen met selfiesticks en modieuze witte sneakers….. Zou dit een gevalletje ‘wie het laatst lacht’ worden? Ik zie het al voor me: steile vlijmscherpe rotsen, witte vlekjes diep in het ravijn, kruisjes van selfiesticks op eenzame bomen, gieren cirkelend boven het ravijn en een inktzwarte waterval…. Daar gaan we.

Steall Falls

Het uitzicht vanaf het pad is adembenemend. Als je tenminste geen last hebt van hoogtevrees!

Steall Falls - Glen Nevis

Sommige stukken moeten toch best lastig zijn op gympies…

De zon prikt tussen de bomen door die langs het pad groeien en werpt dansende vlekken op de rotsen. Kleine watervalletjes kruisen het pad om zo hun weg naar de rivier diep in het ravijn te vervolgen. Langzaam komt de rivier op gelijke hoogte met het pad en zijn de stroomversnellingen tussen de door het water afgesleten rotsblokken goed te zien.

Steall Falls

Ik begin te begrijpen waar de waarschuwing voor is. Tijdens stromende regen of een sneeuwstorm kan het pad wel degelijk smal en verraderlijk glad worden. Maar vandaag is het warm en zonnig en een duik in de klaterende rivier klinkt steeds aantrekkelijker. Het pad wordt breder en voor mij ontvouwt zich de groene vallei met aan het einde de waterval: Steall Falls. Om mij heen zitten mensen te picknicken en spelen kinderen verstoppertje. Op blote voeten en met opgerolde pijpen staat het groepje Aziaten in een riviertje waar ze selfies maken met de watervallen op de achtergrond. Langs de waterrand staan de vlekkeloos witte gympies.

Steall Falls

Voor mij ontvouwt zich de vallei, met in de verte Steal Falls. Wist je dat je hier mag wild kamperen? Wie wil nou niet wakker worden en thee zetten met water van de waterval?!

Gerustgesteld wandel ik richting de waterval, de zon laat het vallende water schitteren als duizenden sterren. Zittend op een platte steen schenk ik mezelf een kopje thee in uit mijn thermosfles en neem de wereld om mij heen in mezelf op. Geen auto’s, geen bebouwing, alleen maar natuur. Deze wandeling is het gevaar van het waarschuwingsbord absoluut waard!

Wie, Wat, Waar?

Map Fort William

Aan het reliëf in de kaart kun je goed zien waarom Fort William outdoor hoofdstad van Schotland wordt genoemd. Houd je van klimmen? Dan kun je je hier helemaal uitleven!

De ligging aan het eind van het wandelpad de West Highland Way en in de schaduw van Ben Nevis – de hoogste berg van Schotland – heeft Fort William de naam outdoorhoofdstad van Schotland opgeleverd. De hele stad ademt outdoor; je ziet hier maar weinig mensen zonder wandelschoenen rondlopen en de winkelstraat zit vol outdoorwinkels en aanbieders van outdooractiviteiten. De hoofdweg is een aaneenschakeling van hotels en B&B’s, maar zonder verdere interessante bezienswaardigheden. Fort William is dan ook behalve een goede uitvalsbasis om de omgeving te verkennen geen plek om verdere aandacht aan te besteden.

De omgeving rondom Fort William heeft een hoop te bieden. Van berg- tot strandwandelingen. Er is voor ieder wat wils.

Een essentieel onderdeel van de wandeling is voor mij de pauze! Even genieten van het uitzicht onder het genot van een warme kop thee.

Rondom Fort William vind je een grote verscheidenheid aan outdooractiviteiten die je georganiseerd kunt doen, of zelf kunt ondernemen. Populair is de klim naar de top van Ben Nevis – de hoogste berg van het Verenigd Koninkrijk. Het is een stevige dagwandeling waarbij je na het bereiken van de top een weids uitzicht hebt over de stad en omringende bergen. De vallei waar deze berg aan ligt – Glen Nevis – heeft echter nog veel meer te bieden. Je kunt hier overal wandelen, boulderen en bergbeklimmen. En, handig, aan het begin van het dal ligt een informatiecentrum waar je alle informatie over outdooractiviteiten in en rondom Glen Nevis kunt vinden.

Glen Nevis

De Glen Nevis vallei heeft veel meer te bieden dan alleen een beklimming van Ben Nevis. Alleen een ritje erdoorheen is al de moeite waard!

De weg vanuit Fort William richting het westen brengt je naar de dorpen Glennfinnan, Arisaig en Mallaig waarbij de hoge bergen langzaam plaatsmaken voor langgerekte witte stranden en liefelijke baaitjes. Hierkun je op veel plekken kajakken om zo de grillige kustlijn te verkennen. Heb je genoeg geklommen rondom Fort William? Dan vind je hier ook een aantal prachtige kustwandelingen die je naar afgelegen strandjes brengen waar je kunt kamperen of picknicken. Rij je vanuit Fort William een half uurtje naar het zuiden dan kom je in Glen Coe.

“The Three Sisters” is het bekendste stukje van Glen Coe (je ziet er hier twee van de drie). Deze drie bergtoppen zijn goed zichtbaar vanaf de weg en onderdeel van een pittige bergkam wandeling.

Glen Coe is de bekendste van de Schotse valleien, toneel van films en oude legendes. Omzoomd door karakteristieke scherp gevormde bergen is dit gebied geliefd bij wandelaars die van wat meer uitdaging houden. Verwacht hier geen makkelijke beklimmingen en brede paden. Wel word je hier beloond met de mooiste bergkam wandelingen en dramatische uitzichten als je de top eenmaal bereikt hebt.

Een van de wandelingen die vanaf het uitzichtpunt bij “The Three Sisters” in Glen Coe start is die naar de Lost Valley. Een pittige klim brengt je uiteindelijk naar een hoog gelegen open vallei die een rol speelt in één van de meest lugubere legendes van Schotland.

In 1692 werden door soldaten van de Campbell Clan 37 mannen van de MacDonald clan vermoord. De vrouwen en kinderen vluchten met hun vee naar de Lost Valley waarna velen van hen ook stierven door de honger en de kou. Later werd de afslachting van de MacDonald Clan bekend als de “Glen Coe Massacre”. Hoe het vee en de kinderen het naar de Lost Valley hebben gered is mij een raadsel, zelfs voor volwassenen is de klim hiernaartoe al een hele uitdaging.

Uiteraard is Schotland nog een stuk groter dan de gebieden die ik hier beschreven heb. Tijdens mijn rondreis heb ik me regelmatig verbaasd over de grote van de afstanden en gebieden die ik tegenkwam. Op de kaart lijkt het allemaal een stuk kleiner (en korter). Er zijn nog veel gebieden te ontdekken en tochten te bewandelen. Door de verscheidenheid aan onbedorven landschappen is Schotland een ideaal outdoorland. De vriendelijke Schotten en vele pubs geven daarnaast net dat beetje extra, wat Schotland tot een van mijn favorieten vakantiebestemmingen maakt. Dus: schoenen in het vet, regenjas en camera in de rugzak en op naar Schotland!


Schotse Hooglanden tips en websites (en de wandelingen die je echt gedaan moet hebben!)

  • Zin in een stevige klim? Wandel dan vanaf de parkeerplaats bij “The Three Sisters” in Glen Coe richting Bidean nam Bian: een van de hoogste toppen in de omgeving. Je klimt hierbij tot een hoogte van bijna 1200 meter waarna je over de bergkammen van “The Three Sisters” een prachtig uitzicht hebt over de omgeving.

  • Zelfde plek, maar iets minder heftig? Probeer dan de wandeling naar de “Lost Valley”, bekend van de “Glen Coe Massacre”.

  • Zoek je een rustig en betaalbaar plekje dichtbij zowel de bergen als de kust? Dan kan ik Craigag Lodge aanraden. Gelegen aan de weg van Fort William naar Mallaig vind je hier rust, ruimte en zeer gastvrije verhuurders.
  • Wie kent Harry Potter niet! De films over deze tovenaarsleerling zijn gedeeltelijk opgenomen in Schotland. Menig Harry Potter fan zal onderstaande foto dan ook meteen herkennen. Twee keer per dag (in het hoogseizoen) komt deze trein: The Hogwarts Express, over dit viaduct in Glenfinnan en kun je hem met eigen ogen zien! Pas wel op voor Dementors!

Glenfinnan

  • Helemaal weg van stoomtreinen? In Glenfinnan kun je niet alleen lunchen in een oude treinwagon, maar ook overnachten.
  • Even genoeg geklommen? Ga dan kajakken of wandelen in Arisaig. Een klein vissersdorpje op een klein uurtje rijden van Fort William. Je vind hier verborgen baaitjes met wit zand en met een kajak kun je picknicken op één van de vele kleine eilandjes voor de kust.

  • Geniet na je wandel- of kajaktocht van lokaal gevangen mosselen en garnalen in Crofter’s Bar vlakbij de kajakverhuur. Zelf kan ik de vissoep aanraden!

Heb je zelf nog goede tips voor reizen en wandelen in Schotland? Laat ze dan hieronder achter, wie weet bezoek ik ze tijdens mijn volgende reis naar Schotland en zie je ze terug in een nieuw blog!

Quiraing Isle of Skye

In weer en wind. Op reis door de Schotse Hooglanden – Deel III


Dit artikel is ook te lezen op outdoorinfo.nl.

We zijn alweer bij deel drie aanbeland in deze vierdelige serie waarin we verschillende gebieden in Schotland bezoeken. Na het ruige Assynt en het afwisselende Torridon maken we nu kennis met het mysterieuze Isle of Skye. De afwisselende natuur maakt dit eiland geliefd bij velen. Van fotografen op zoek naar dé perfecte landschapsfoto tot wandelaars op zoek naar een nieuwe bergtop. Het is een eiland van mythen en sagen gevoed door de bijzondere natuurverschijnselen die je hier vindt. Van puntige metershoge rotsen tot diepzwarte meren en kraakheldere watervallen, hier vind je alles wat je normaal alleen in sprookjes ziet.

 

Old man of Storr

Aan de oostkust van Isle of Skye vind je deze bijzonder gevormde rotsen: the Needle (die is wel duidelijk!), the Cathedral en the Old Man of Storr (zou het een versteende reus zijn?). Je kunt hier een wandeling van ongeveer drie uur maken om de rotsen heen op zoek naar het mooiste uitzicht.

Isle of Skye

Het is één van de meest spectaculaire wandelingen op Isle of Skye: naar de top van de Quiraing. Maar het uitzicht krijg je niet voor niets!

“Steil omhoog wandelen krijgt op Isle of Skye ineens een heel andere definitie! Ik was al wel enigszins gewaarschuwd door de tekst die bij de wandeling hoorde: Volg het pad richting Flodigarry (wat een heerlijke namen heb je hier toch!), ga na 300 meter van het pad af en klim door het grasland omhoog de berg op tot je op een hoger gelegen pad stuit. Onderaan de berg probeer ik het hoger gelegen pad te onderscheiden…. Niets. Wel zie ik ver boven me kleine kleurige stipjes: wandelaars. Ik krijg het gevoel dat die daar niet voor niets halverwege de bergwand door het grasland omhoog klauteren. Kom op! Dit gaan we doen! Wauw, dit is echt steil! Ik voel spieren in mijn benen die ik niet eerder gevoelt heb. Gelukkig is het uitzicht hier fantastisch wat me om de zoveel stappen een reden geeft om even te stoppen en op adem te komen. Langzaam maar gestaag klim ik omhoog. Het platte dak van de berg komt steeds dichterbij. Om me heen grazen overal tevreden schapen. Zou het door de continue inspanning komen dat ik me afvraag of schapen ook last hebben van spierpijn in hun kuiten de volgende ochtend?

Eenmaal boven op de berg wordt je getrakteerd op een fantastisch uitzicht.

De berg Quiraing die ik aan het beklimmen ben is van boven afgeplat; alsof het topje eraf gesneden is. Gezien de omgeving lijkt het helemaal niet raar dat dit misschien wel door een reus uit vervlogen tijden is gedaan…Net zoals ieder Loch in Schotland zijn eigen monster heeft, zo heeft iedere berg ook zijn eigen mythes. Volledig buiten adem bereik ik uiteindelijk het hoger gelegen pad en daarna de top. De pijn in mijn benen is ineens verdwenen terwijl ik de omgeving in mezelf opneem. Richting het zuiden strekt zich een indrukwekkende rij bergen uit terwijl aan de oostkant de zee en vele eilanden te zien zijn. De berg zelf is omgeven door karakteristieke metershoge rotsen die niet zouden misstaan in Stonehenge. Wat een bizarre omgeving! Het voelt alsof je zo het landschap van de Lord of the Rings trilogy in bent gewandeld.”

Ondanks dat het een populaire wandeling is, kom je weinig mensen tegen. De klim is voor de meeste toeristen net iets teveel van het goede.

De wandeling over de Quiraing beneemt je bij iedere bocht weer de adem.

Wie, Wat, Waar?

Isle of Skye mapZoals de naam al zegt is Isle of Skye een eiland. Je kunt er komen door middel van een lange brug of met een veerboot. Skye komt van het oud-Noorse ‘Sky-a’ wat ‘wolken eiland’ betekent. Die oude Vikingen kwamen hier niet voor niets mee! Het weer op Isle of Skye kan zeer snel omslaan en vaak hangt er mist of bewolking tussen de bergen. Ondanks het onvoorspelbare weer staat Isle of Skye in de top drie van de meest populaire bestemmingen van Schotland, naast Edinburgh en Loch Ness. De reden hiervoor is de adembenemende natuur. Het eiland is een aaneenschakeling van fluweelzachte heide, steile kliffen, pittoreske havenstadjes, kraakheldere zoetwaterbronnen en woeste bergen. Door het veranderende weer en de bijzondere omgeving vind je hier een hoop kunstenaars. Schilders, fotografen en beeldhouwers; allemaal hebben ze hun eigen galerie op het eiland. Door het grote aantal toeristen vind je hier ook veel leuke restaurantjes, koffietentjes en winkeltjes.

Neist Point

Nog een icoon op Isle of Skye is Neist Point: een vuurtoren bovenop een hoge klif. Ga je hier met zonsondergang naartoe, dan zitten de kliffen vol met fotografen die hier hun ‘perfecte’ landschapsfoto willen maken.

Gelukkig blijven de meeste toeristen hangen rond de hoofdstad Portree, hierdoor waan je je op veel plekken nog steeds alleen op de wereld. Natuurlijk, op de bekende plekken ben je niet de enige die de auto parkeert, maar na een paar honderd meter gelopen te hebben ben je het grootste deel van de toeristen al kwijt. Die komen alleen snel een selfie nemen en stappen daarna weer in de tourbus op weg naar de volgende hotspot. Isle of Skye is een waar paradijs voor wandelaars. Er zijn ontelbaar veel trails, variërend van een paar honderd meter tot in meerdere dagen dwars over het eiland heen.

Schotse Hooglanders

Ook op Isle of Skye kun je tijdens je wandeling oog in oog komen met Schotse Hooglanders.

Ik weet het. Je hebt ze ook al voorbij zien komen in mijn vorige blog. Maar ze zijn zo leuk!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Door de afwisselende natuur en weersomstandigheden hebben de meeste wandelingen hier wel een hogere moeilijkheidsgraad. Zompige velden en steile beklimmingen zijn geen uitzondering. Een aantal beklimmingen in het Cuillin gebergte halverwege het eiland behoren zelfs tot de moeilijkste van het hele Verenigd Koninkrijk. Waarom Isle of Skye toch ook bij mij met stip in mijn lijstje met fantastische wandelgebieden staat? Bekijk de foto’s maar eens, voor mij is er maar één woord voor dit eiland: Buitenaards.

Schotse Hooglanden tips en websites (en de wandelingen die je echt gedaan moet hebben!)

Isle of Skye- Quiraing

 

  • Nog een wandeling die je echt gedaan moet hebben is “The Old Man of Storr”. Ook hier is het weer een klimmetje omhoog, maar de vreemd gevormde rosten en de uitzichten zijn de spierpijn zeker waard!

Old man of Storr Old man of Storr

  • Even genoeg geklommen? Dan kan ik de Fairy Glen aanraden. Hier vind je een bizar landschap vol kegelvormige heuvels en cirkels in het gras.
Fairy Glen

De heuvels van Fairy Glen lijken wel opgebouwd uit duizenden laagjes zand en steen. Ondanks dat er vast een heel logische verklaring voor is, vraag je je toch af: was dit waar de Hobbits woonden?

Fairy Glen

  • Even genoeg gewandeld en zin in wat cultuur? Hier kun je een boekje downloaden met allerlei kunstenaars die je op Isle of Skye kunt bezoeken.
  • Op de website van “What’s on Skye” kun je op een interactieve wijze op zoek naar leuke tripjes, restaurantjes en winkels. Erg handig als je een uurtje over hebt!
  • Ben je net de Quiraing op geweest, dan zal je wel honger hebben! Dan kan ik het Skye Pie Café aanraden, hier hebben ze de lekkerste Schotse Pies in een schattig ingericht klein restaurantje.
  • Vers brood, de lekkerste cappuccino’s, geurende taarten  en een galerie vol kunst van lokale artiesten. Bij de Isle of Skye Baking Company slaag je altijd!
Viewpoint Old Man of Storr

Met een laatste blik op de Old Man of Storr nemen we afscheid van Isle of Skye. Volgende keer maken we kennis met Fort William en omgeving!

Zonsondergang boven Torridon

In weer en wind. Op reis door de Schotse Hooglanden – Deel II Torridon

Dit artikel is ook te lezen op Outdoorinfo.nl.

Welkom terug! In mijn vorige blog heb ik je kennis laten maken met Schotland en je mee genomen naar het noordwestelijke Assynt. Deze keer zakken we iets af naar het zuiden waar we de omgeving rondom Torridon gaan verkennen. Steile kliffen worden hier afgewisseld door uitgestrekte heideplateaus en klaterende beekjes. Je vind hier een aangename mix van outdooractiviteiten en ontspanning. Na een stevige wandeling zijn er genoeg restaurants, pubs en koffietentjes waar je heerlijk bij kunt komen!

 

Naderend onweer boven Loch Torridon

Naderend onweer boven Loch Torridon; het maakt het er niet minder mooi op! Het dorpje Torridon vind je helemaal aan het eind van het meer. Heb je zin in koffie? Dan heb je geluk! Hier is namelijk een populaire buurtwinkel gevestigd waar ze met liefde een heerlijke cappuccino voor je maken!

Schotse Hooglanders

Behalve schapen kom je in Schotland ook regelmatig Schotse Hooglanders tegen, zoals hier op Applecross. Ze zien er best indrukwekkend uit met die scherpe hoorns, maar zijn eigenlijk gewoon grote vriendelijke koeien.

Viskwekerijen in Loch Torridon

Spectaculair uitzicht over Loch Torridon vanaf Applecross. Op de voorgrond zie je een viskwekerij. Je kunt hier dan ook in ieder restaurant en alle pubs vis krijgen. Of het nou een gemarineerde zalm of echte Schotse Fish & Chips is, vis is een hoofdingrediënt op de Schotse eettafel.

Torridon

Natte voeten!

Waterdicht schoeisel is geen overbodige luxe in Schotland!

“Het komt met bakken uit de hemel. Het heeft opeens een heel andere betekenis gekregen. In deze regen ben je sneller doorweekt dan wanneer je in een zwembad springt! Ik zag het al aankomen boven zee: pikzwarte wolken die langzaam binnen kwamen drijven en de hoge kliffen aan het zicht onttrokken. Hoe kan een wolk zoveel water met zich meedragen?! Maar eerlijk is eerlijk, dit is wel het beeld dat ik in mijn hoofd had toen ik Schotland als vakantieland uitkoos. Met mijn rug in de regen en mijn camera op de borst om hem droog te houden voel ik het water langs mijn benen mijn schoenen instromen. Me zielig voelen? Nee joh! Alles behalve! Voor mij ontvouwt zich een natuurverschijnsel zoals je niet vaak meemaakt. Voor mij ontvouwt zich een perfecte regenboog over het Loch; op de achtergrond heeft de zon nog net grip op de omringende bergen.

 

Regenboog over Loch Torridon

Soms is een nat pak geen straf!

Ik heb nog nooit zo’n felle regenboog gezien: menig tekenfilm kan hier een puntje aan zuigen. Helaas duurt dit fenomeen maar eventjes. De bui trekt weer verder en achter mij zijn de kleuren van de ondergaande zon weer aan de horizon te zien. Dat was het natte pak meer dan waard!”

Wie, Wat Waar?

Het gebied rondom het kleine plaatsje Torridon, gelegen aan Loch Torridon is voor veel liefhebbers van bergwandelingen de favoriete bestemming in het noordwesten van de Highlands. Hoge pieken zorgen voor stevige wandelingen en de kustlijn staat garant voor prachtige uitzichten over het Loch en de omringende bergen. In het verlengde van het Loch vind je Glen Torridon: een door gletsjers uitgesleten dal waar je aan alle kanten omringd wordt door scherpe pieken. En, gelukkig, vele wandelingen om deze te bereiken.

Uitzicht over Loch Torridon

Uitzicht over Loch Torridon richting Applecross. De meeste van deze bergen kunnen beklommen worden, hoewel er niet overal een uitgebreide wandelbeschrijving voor is. Het belangrijkste als je besluit een berg op te gaan is het weer goed te bekijken voor je vertrekt. Wat een briesje op zeeniveau is kan op de top van een berg veranderen in een heuse storm. Daarbij ligt regen altijd op de loer. Zorg dus dat je gekleed bent op meerdere weertypes.

 

Weg naar Applecross

Steile haarspeldbochten diepe afgronden zijn geen uitzondering op de weg naar Applecross. Ik heb heel wat doodsangsten uitgestaan als ik weer een afgrond op me af zag komen! Gelukkig rijden de meeste Schotten vrij rustig en gaan ze ook regelmatig voor jou aan de kant. Het uitzicht was daarentegen alle zweetdruppels duizend keer waard!

 

Het is een geliefd, maar nog niet extreem druk bezocht deel van Schotland en je kunt je hier nog oprecht in de wildernis wanen. Kleine dorpjes met altijd wel een goede pub breken het landschap her en der, maar meestal rijd je alleen over de kronkelige weggetjes en kun je zo optimaal genieten van de omgeving. Aan de zuidkant van Loch Torridon ligt het afgelegen en lastig bereikbare schiereiland Applecross. Om met de auto in het gelijknamige dorpje aan de zuidkant van het Schiereiland te komen zijn er twee mogelijkheden.

 

Weg naar Applecross

De weg naar Applecross brengt je de hoogte in, waarna je een plateau oversteekt voor je weer steil naar beneden rijdt.

 

  1. Je kunt een pas oversteken waarbij je tot een hoogte van 626 meter klimt. Een steile weg vol haarspeldbochten; zowel misselijkmakend als adembenemend, waarbij je rijvaardigheid tot het uiterste getest wordt.
  2. Je kunt om het schiereiland heen rijden over smalle kronkelige wegen waarbij je de zee geen moment uit het oog verliest. Beide zijn spectaculair om te rijden en de weg behoort dan ook tot een van de mooiste en populairste autoroutes in Schotland. Zeker de moeite waard om een kijkje te nemen en een mooie afwisseling na een dag munro-bagging!

 

Eenzaam huis bij Loch Torridon

Een eenzaam landhuis op een van de vele landtongen rondom Loch Torridon. Wegen zijn er niet en dit huis is dan ook uitsluitend te bereiken via een wandelpad of met een bootje.

Tips en websites:

  • Visit Scotland: Hier vind je algemene informatie over Applecross en Torridon zoals hotels en restaurants.
  • Klim naar Ben Alligin: Volgens vele een van de meest indrukwekkende bergrugwandelingen in heel Schotland, en hoewel je flink de hoogte ingaat is deze wandeling niet erg moeilijk.
  • Torridon Estate: Altijd al eens op een echt Schots landgoed willen overnachten? Torridon Estate verhuurd kamers en cottages gelegen aan Loch Torridon op een landgoed met eigen waterval.
  • Zin in Koffie? : Hier vind je de lekkerste verse cupcakes en worteltaart en maken ze met liefde een verse cappuccino voor je klaar.
  • Of toch meer zin in verse vis?: Gelegen aan het einde van de weg vanaf Torridon wordt dit restaurant gerund door een Nederlander en zijn Schotse vrouw. Je hebt er een prachtig uitzicht over het Loch en de kliffen terwijl je geniet van echte schotse maaltijden! Vanuit het restaurant kun je ook een prachtige wandeling maken over de omringende kliffen.

 

Waterval Torridon

Een privéwaterval op één van de oude landgoederen die je verspreid door Torridon vindt.

Schotland Assynt

In weer en wind. Op reis door de Schotse Hooglanden.

Dit artikel is ook terug te vinden op Outdoorinfo.nl.

Wat zei ik ook alweer voordat ik afgelopen april richting Schotland vertrok voor een wandelvakantie? “Nee joh! Blauwe luchten en volop zon ziet er helemaal niet Schots uit op de foto. Geef mij maar onweerswolken of mist met af en toe een streepje zon voor het effect! Dat is zoals Schotland behoort te zijn.” Of ik van deze uitspraak heb? Zeker niet! Ik geef toe, zo nu en dan een zonnetje is heerlijk, maar al mijn ‘wauw’ momenten hebben zich afgespeeld net voor, tijdens of na een stevige bui.

 

Schapen op de weg

De hoofdbewoners van Schotland. Met een aantal van bijna zeven miljoen is dit ongeveer anderhalf keer zoveel als het aantal Schotten.

 

Vaak werd er daarna gevraagd of ik misschien de West Highland Way ging lopen. Nee, deze 152 kilometer lange route staat zeker nog op mijn verlanglijstje, maar dan wel in een jaargetijde met meer zekerheid op droge dagen. Ze zeggen niet voor niets: “April doet wat hij wil”. Dit geldt zeker voor Schotland, in twee weken tijd heb ik alle vier de seizoenen voorbij zien komen. Van verse sneeuw op de bergtoppen tot picknicken in t-shirt.

 

Tip:

De West Highland Way: Deze bekende meerdaagse route neemt je mee dwars door de Schotse Highlands. Hij begint in Milngavie nabij Glasgow waarna je in zes tot tien dagen een afstand van 152 kilometer aflegt. Jaarlijks lopen ongeveer 50.000 mensen deze route wat hem een van de drukste meerdaagse wandelpaden van het Verenigd Koninkrijk maakt. Laat je door de drukte echter niet afschrikken, een tentje kun je altijd wel ergens kwijt. Door de grote afstand loop je daarbij nog steeds vaak alleen tussen de hoge bergtoppen. Het indrukwekkende landschap dat je doorkruist maakt het niet voor niets een favoriet onder wandelaars.

 

Maar het was toch een wandelvakantie? Zeker! De West Highland Way is zeker niet het enige wandelpad in Schotland. Sterker nog, Schotland bestaat vrijwel alleen maar uit wandelpaden. Een beetje zoals wij Nederlanders overal fietspaden hebben eigenlijk. Je vindt ze in alle soorten en maten, van plezierig kuieren over vlakke, aangelegde paden tot het beklimmen van meerdere bergtoppen op een dag. De Schotten zelf hebben er een nationale sport van gemaakt: ‘munro bagging’. ‘Munro’ betekent bergtop en ‘bagging’ staat voor verzamelen. Ze verzamelen dus bergtoppen… Ieder weekend staan de parkeerplaatsen aan de voet van de bergen weer vol; de lokale bevolking gaat dan op pad om een nieuwe bergtop aan hun verzameling toe te voegen!

 

Uitzicht over de heidevelden

Wandelen is een nationale sport in Schotland. Maar door het grote aantal paden loop je nog steeds vaak alleen.

Deze nationale drang naar wandelen heeft ervoor gezorgd dat de meeste paden duidelijk aangegeven en goed onderhouden zijn. Wat soms best lastig kan zijn met het wisselende weer. Op de gratis website Walking Highlands vind je een overzicht van een groot deel van de wandelpaden in Schotland. Je kunt ze selecteren op afstand, zwaarte en omgeving. Er handig dus! Zo kun je kort van tevoren -aan de hand van bijvoorbeeld de weersomstandigheden- beslissen welke wandeling je gaat doen.

 

Brug over zalmrivier

Een van de vele zoetwater rivieren. Deze bij Lochinver staat bekend om haar zalm en forel.

 

Maar…het was wel even een verschil! Vertrekken in Nederland op een van de eerste zomerse dagen en landen op het vliegveld van Inverness midden in de Highlands met een snijdende wind en 10 graden! Ik moet eerlijk bekennen dat ik toen heel even dacht: “Waar ben ik aan begonnen?”. Dit gevoel was echter na de eerste paar kilometers door de Schotse hooglanden, omgeslagen in “oooh” en “aaah”! Niet alleen vanwege het indrukwekkende landschap om mij heen, maar ook door de smalle, kronkelige weggetjes waar je regelmatig de berm in moet om een tegenligger te laten passeren.

Wandelen Lochinver berkenbomen

Wandelen bij Lochinver aan de hand van handige kaartjes op de website van Walking Highlands.

Wandeling Lochinver

Ik neem je deze reis mee naar vier totaal verschillende gebieden in het westen van Schotland. We beginnen in het noordwesten waar we het ruige en stille Assynt bezoeken. Hierna zakken we iets af naar het zuiden om te genieten van de afwisseling van Torridon. De volgende bestemming is het mystieke Isle of Skye waarna we als laatste nog iets zuidelijker de omgeving van Fort William: de bekendste outdoorstad van Schotland verkennen.

Assynt

Bremstruiken in bloei in het voorjaar

In het voorjaar kleurt het Schotse landschap geel met bremstruiken.

 

“Mijn eerste ervaring met Schotland. Gelijk na aankomst in Inverness is het op pad naar een piepklein dorpje genaamd Polglass; waar ik een bed en breakfast geboekt heb. Het ligt niet ver van de grootste stad van het noordwesten van de Schotse Hooglanden: Ullapool. Vanwaaruit de ferry richting de Outer Hybriden: de eilanden Lewis en Harris, vertrekt. Op de kaart zag het eruit als een klein stukje rijden…. Onderweg blijkt dit niet helemaal te kloppen. Wat ik even over het hoofd heb gezien is dat er geen directe weg naar het dorpje gaat. De bergen en lochs maken het aanleggen van een rechte weg in Schotland onmogelijk.

Smalle Schotse snelweg

In weer en wind over de smalle wegen. Je ziet hier een snelweg.

Regelmatig rijd je het dubbele aantal kilometers van wat je hemelsbreed op de kaart afleest. Richting Polglass betekende dit een stevige rit over eenbaanswegen, waar je continue hoopt geen tegenliggers tegen te komen. Maar wat een uitzicht! Zonder ook nog maar één wandeling gemaakt te hebben krijg ik toch nu al een mooie sightseeing tour door Schotland. De rit gaat langs uitgestrekte heidevelden vol geel bloeiende bremstruiken, langgerekte lochs waar eenzame huisjes weerstand bieden aan de elementen en omhoog torende bergen die als puisten in het landschap staan. Op de weg blijven letten! Pas op! Daar steekt weer een kudde schapen over. Zelfs de snelwegen zijn hier onderdeel van het graasgebied van deze wollige hoofdbewoners van Schotland. Zon en regen wisselen elkaar af onderweg, maar als door een wonder lijkt de woede van de regengoden te stoppen na aankomst in het bed en breakfast. De zon gaat al onder en langzaam kleurt de hemel rood. Vanuit mijn slaapkamer in het kleine, persoonlijke onderkomen kijk ik uit over een schiereiland dat zich uitstrekt richting de zee. Vol met weilanden waar schapen de regen uit hun wol schudden en kleine strandjes waar zeehonden uitrusten in het zand. Aan het eind van het eiland staat een klein wit huisje met zwart dak en twee schoorstenen waar rook uit kringelt. Dit is Schotland denk ik bij mezelf als ik de vermoeidheid over me heen voel komen.”

Zonsondergang Assynt - Schotse Hooglanden

Het uitzicht vanuit mijn B&B

 

Wie, wat waar?

Het deelgebied Assynt in het noordwesten van Schotland.

Het bergachtige gebied van Assynt ligt in het uiterste noordwesten van de highlands. Ga je nog noordelijker dan wordt de omgeving steeds vlakker en stiller. Assynt is doorspekt met zoetwatermeren en alleenstaande steile bergen. Hoewel deze bergen minder hoog zijn dan in de rest van de highlands zijn ze door hun steile wanden nog steeds een hele uitdaging om te beklimmen. Door deze combinatie van water en bergen heeft het landschap hier een zeer eigen karakter. Afgezien van wat verdwaalde toeristen en de incidentele wandelaar kom je hier weinig mensen tegen. Behalve in het kleine dorpje Lochinver waar ze naar zeggen de lekkerste Pie-tjes (gevulde hartige of zoete deegtaartjes) verkopen van heel Schotland. Zo’n maaltijd moet natuurlijk wel verdiend worden met het maken van een lange wandeling, wat hier dan ook perfect kan! Door de lage bevolkingsdichtheid vind je hier minder hotels en bed en breakfasts dan in de rest van de Highlands, maar daarentegen zijn de mensen hier erg vriendelijk en betrokken en staat de deur altijd open. Letterlijk! Er wordt hier nooit ingebroken en een slot op de deur is dus niet nodig.

 

 

Wandelen bij Lochinver - Schotse Hooglanden

Wandelen bij Lochinver.

Tips en websites:

  • Walking Highlands: Gratis website waarop beschrijvingen en kaartjes te vinden zijn van bijna alle wandelingen in Schotland.
  • West Highland Way: Meest bekenden en bewandelde langeafstandspad in Schotland.
  • Airbnb: Veel particulieren verhuren één of meerdere kamers in hun huis via AirBnB, dit is regelmatig goedkoper dan reguliere verhuurbedrijven.
  • Cottages and Castles: Blijf je langer op dezelfde plek, dan vind je op deze website bijzondere plekken om te overnachten. Van eenzame hutjes in de wildernis tot oude krakende landhuizen omringt door statige tuinen.
Kasteelruïnes in de Schotse Hooglanden

Één van de vele kasteel ruïnes die je overal in Schotland vind. Een herinnering aan de tijd van de oude clans.

fotofabriek.nl

Productreview Fotofabriek fotoboek A4

Zoals jullie allemaal wel hebben kunnen zien op mijn website maak ik graag en vaak fotoboeken. Vakanties, exposities, portfolio; alles komt in een fotoboek. Ik mag mijzelf inmiddels dan ook wel een kenner op het gebied van fotoboeken afdrukservices noemen! Een tijdje geleden werd ik dan ook door Fotofabriek.nl  gevraagd om één van hun fotoboeken te testen. Ik mocht een A4 formaat fotoboek met ongeveer 20 pagina’s maken. Superleuk toch? Voor mij zijn dit soort testen fijn om kennis te maken met nieuwe bedrijven en om te kijken of ik hier in de toekomst vaker gebruik van ga maken. Vorig jaar heb ik een zelfde soort review gedaan voor Saal Digital waarna ik zo tevreden was dat ik er vaker gebruik van ben gaan maken en dit bedrijf regelmatig aanraad bij vrienden en kennissen. Zou dat met Fotofabriek.nl ook zo zijn?

De fotoboeken

Allereerst gaan we kijken wat Fotofabriek allemaal aanbiedt. Op het eerste gezicht is er voor iedereen wat wils. Ze hebben fotoboeken in alle prijsranges: van goedkope spiraal fotoboeken tot luxe exclusieve fotoboeken.

Voorbeeld website Fotofabriek

In totaal zijn er vier verschillende soorten fotoboeken waarbinnen je allerlei verschillende maten kunt kiezen. Bij de exclusieve fotoboeken kun je daarbij ook uit verschillende soorten fotopapier en voor “lay-flat” techniek kiezen waarbij je geen vouw in het midden van je spreads meer hebt. De exclusieve fotoboeken zijn dan ook een perfecte keuze voor luxe (bijvoorbeeld een trouwalbum) en professionele albums terwijl de andere drie soorten fotoboeken prima als allround fotoboek volstaan.

De software

Van Fotofabriek mocht ik hun hardcover fotoboek in A4 formaat proberen. Binnen A4 kun je kiezen voor staand en liggend waarbij ik voor liggend heb gekozen omdat mijn foto’s hierbij beter tot hun recht kwamen. Via de website kun je de Fotofabriek software downloaden waar je het boek in gaat maken. De software is in het Nederlands en makkelijk en intuïtief. Wat mij meteen opviel was de hoeveelheid aan opties om de opmaak van je boek te bepalen. Foto’s, teksten en achtergronden kunnen allemaal tot in de puntjes bewerkt worden.

Bewerken van een foto

Voor het bewerken van je tekst wordt er een Word scherm geopend, heel handig, want hierin kun je veel verder gaan dan in standaard tekstprogramma’s in fotoboeken software!  Verder zijn er veel clipart afbeeldingen en sjablonen om je foto’s op te vrolijken. Als achtergrond kun je kiezen uit verschillende soorten texturen, maar ook uit bijzondere foto’s. Dit is iets dat ik niet vaak terugzie in andere softwareprogramma’s. Het enige dat ik initieel miste was dat je niet automatisch meerdere afbeeldingen tegelijk kunt uitlijnen op een pagina. Na hierover met Fotofabriek gemaild te hebben bleek dit wel te kunnen door alle afbeeldingen te selecteren en dan de rechtermuisknop in te drukken. Opgelost!

                                                                                                                                   

 

De bestelling

Na het hele boek in elkaar geknutseld te hebben kon ik het gaan bestellen. Dit gaat allemaal heel makkelijk en leverde geen problemen op. Je wordt steeds op de hoogte gehouden van de vorderingen van je bestelling en in mijn geval had ik binnen een paar dagen het fotoboek in huis! Wat ik erg leuk vond was dat ik ongeveer een dag nadat ik mijn boek besteld had een filmpje kreeg waarop de kaft gemaakt werd. Nee, niet een standaard filmpje dat iedereen krijgt, maar echt een waarin mijn persoonlijke boek in elkaar gezet werd. Heel leuk! Je gaat er zo echt naartoe leven!

 

Het resultaat

En dan ligt hij eindelijk op de mat, mijn fotoboek! Nu komt het leukste moment, je kunt eindelijk jou persoonlijke foto’s in levende lijve zien. Het boek werd netjes geleverd in een kartonnen envelop en dan nog in een plastic zakje.

Netjes geleverd in een kartonnen verpakking.

En afgeschermd met plastic.

Op het eerste gezicht ziet het er allemaal netjes uit, de kaft is mooi geplakt en de foto’s zijn recht en met de juiste kleuren afgedrukt. Een goede eerste impressie. De kaft voelt daarbij ook stevig aan, erg handig als je boek door veel vrienden en familie bekeken gaat worden!

Eerste impressie.

Mooie stevige kaft.

Nette afwerking met een minimale vouw.

Tekst op de rug.

 

Wat ik zelf altijd erg belangrijk vind bij fotoboeken is dat alle foto’s recht afgedrukt zijn op de pagina’s en dat de kleuren en het contrast kloppen met hoe ik de foto op mijn computer zie. In dit fotoboek zijn de foto’s niet op professioneel fotopapier gedrukt en kan ik dus ook geen professionele kwaliteit verwachten. Desondanks moet ik zeggen dat het helemaal niet tegenvalt. De foto’s zijn mooi qua kleur en contrast het enige dat je ziet is dat door het dunne papier een beetje ruis over de foto’s zit. Op één pagina na zijn ook alle pagina’s netjes afgedrukt.

Lichte teksten op een donkere achtergrond en foto’s met hoge contrasten.

Ook foto’s over twee pagina’s worden netjes afgedrukt.

Contrast en kleur kloppen goed. Je ziet alleen wat ruis in de foto’s omdat ze op dun papier gedrukt zijn.

De enige pagina met een klein foutje. Je ziet bovenin het drukprofiel

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De schutbladeren (eerste en laatste blad) van het fotoboek bestaan uit dun wit karton en kunnen bij Fotofabriek niet bedrukt worden. Soms kan dit wel bij andere bedrijven, maar hier gaat het dan meestal om een lay-flat fotoboek. De eerste pagina waarop je kunt beginnen met je foto’s is dus pagina vier van het fotoboek.

De eerste pagina die je kunt inrichten.

De binnenkant van de kaft en het eerste blad zijn van dun wit karton.

Conclusie

Ga ik Fotofabriek vaker gebruiken en zou ik dit bedrijf aanraden voor het afdrukken van een fotoboek? Fotofabriek heeft mij zeker positief verrast. De kwaliteit van de boeken, goede uitgebreide software en vele opties maken dit zeker een aanrader. Wel hangt het ervan af wat voor boek je zoekt. Wil je een fotoboek maken van bijvoorbeeld je laatste vakantie, dan zou ik Fotofabriek zeker aanraden! Als je een professioneel ogend fotoboek wil maken voor bijvoorbeeld een bruiloft of als portfolio zou ik kiezen voor dikkere fotobladen en een luxere omslag. Je kunt hiervoor de optie exclusieve fotoboeken van Fotofabriek gebruiken. Aangezien ik dit fotoboek niet getest heb kan ik niet zeggen hoe de kwaliteit hiervan is. Ben je dus op zoek naar een fotoboeken printservice voor een niet te duur, kwalitatief goed boe, neem dan zeker een kijkje bij Fotofabriek!

Kijk voor meer informatie op www.fotofabriek.nl en www.fotofabriek.nl/fotoboek-maken