Berichten

Dit artikel is ook te lezen op Mountainreporters.com

Het is druk: druk op het werk, druk op de weg, druk thuis. Tijd voor een weekend ontspannen! Ga mee wandelen net over de grens met Duitsland over de Hermannsweg. De perfecte plek om jezelf helemaal te ontspannen en te genieten van een onverwacht bergachtig landschap zo dichtbij Nederland.

Hermannsweg

Een totaal ander landschap net over de grens.


Magische taferelen

Zonlicht verandert de met bladeren bedekte bosbodem in een schaakbord. Licht en donker wisselen elkaar af, wanneer je je ogen tot spleetjes knijpt lijkt het net een schilderij van Monet. Een lichte bries laat de lichtgroene boekenblaadjes ruisen aan de takken. In de verte is het geklop van een specht te horen. Ik kijk om me heen, tussen het afgevallen blad op de grond zijn net de eerste topjes van paddenstoelen zichtbaar. 

Hermannsweg

Tijd voor ontspanning!

Hermannsweg

Magisch herfstlicht.

Hermannsweg

Zonlicht tekent vlekken op de met bladeren bedekte bosbodem.


Op pad met Hermann

We: Manja, ik en mijn hond Sam zijn op pad met Hermann. Hermann is onze gids op de meerdaagse tocht over de Hermannsweg die we dit najaar wandelen. Hermann is overal aanwezig, op bomen, paaltjes en stenen: een grote witte H geschilderd op een zwarte ondergrond. Maar ja, Hermann is dan ook al heel wat jaren gids. Al sinds hij in het jaar 9 na Christus zijn stam over dit pad begeleide en drie Romeinse legers overwon volgen mensen zijn tekens. Handelslieden gebruikten het pad in de middeleeuwen om producten van Duitsland naar Nederland te vervoeren en tegenwoordig geldt de Hermannsweg als een van de mooiste wandelingen in Duitsland.

Hermannsweg

Eeuwenoude uitgesleten paden.

Hermannsweg

Oude en nieuwe bewegwijzering bij elkaar.


Lange afstandspad de Hermannsweg


Een weekend ontspannen

De zomer is voorbij en Nederland is weer druk aan het werk. Zo ook wij, tijd dus voor een korte onderbreking van ons drukke thuisleven. Het is toch zonde om niet nog volop te genieten van de prachtige herfst die we dit jaar beleven! Aangezien we maar een kort weekend de tijd hebben, maar wel het gevoel willen hebben dat we er echt even uit zijn geweest valt onze keuze op de Hermannsweg in west Duitsland.

Hermannsweg

De glooing van het landschap is goed te zien (en merken aan de kuiten) tijdens de wandeling.

Hermannsweg

Velden vol wilde bloemen aan de bosrand.

Hermannsweg

Onderweg kom je meerdere boomgaarden tegen waar je uitgenodigd wordt een appeltje tegen de dorst te plukken.


Vlakbij

Met een kleine twee uurtjes rijden sta je aan het begin van de wandeling. Zodra je Nederland verlaat worden het licht glooiende landschap om je heen steeds hoger en groener. De Hermannsweg vormt samen met het aansluitende wandelpad Eggeweg de Hermannshöhen: de Hermannshoogte. Beide wandelpaden lopen grotendeels over kamwegen, een garantie voor mooie vergezichten dus!

Hermannsweg

Genieten van vergezichten.


Afwisselend landschap

Manja en ik lopen in totaal drie etappes van de Hermannsweg: van Riesenbeck tot Bad Iburg. Onze tocht leidt ons door beuken- en dennenbossen, door pittoreske dorpjes en langs oude boerderijen. Velden vol wilde bloemen wisselen af met zonnebloemen en eeuwenoude karrenpaden brengen je langs moderne kalksteen afgravingen. Zo is er voor ieder wat wils. Het pad is makkelijk te volgen en goed onderhouden. Voor mijn hond Sam is de wandeling een genot! Lekker struinen door de bossen. Officieel moet Sam de gehele weg aan de riem lopen. Maar de meeste lokale Duitsers die we tegenkomen hebben hun hond loslopen.

Hermannsweg

Mooie, typisch Duitse huizen.

Hermannsweg

Rustieke lanen.

Hermannsweg

Een stap terug in de tijd…

 

 

 

 

Langs het pad zijn voldoende hotels en herbergen aanwezig om de wandeling zo lang of zo kort te maken als je zelf prettig vindt. Op meerdere plekken zijn ook café’s en restaurants te vinden waar je even lekker kunt bijkomen onder het genot van een Duits biertje.

Kaarsjes in het bos

De wandeling gaat langzaam vandaag, heel langzaam. Na iedere bocht staan we stil. Zonlicht prikt door de toppen van de bomen om tussen de bomen net die ene bloemenstruik te verlichten, magisch! Een stukje verder opent het bos zich om te veranderen in een idylisch weiland met paarden erin; en weer staan we stil. We wandelen weer een stukje tot we midden het bos een klein gebouwtje ontwaren. Een middeleeuws kapelletje! Het wordt een lange dag vandaag… 

Hermannsweg

En dan ineens tussen de bomen….

Hermannsweg

Midden in het bos een kaarsje aansteken.


Volledig uitgerust

Na drie dagen wandelen voelen we ons weer helemaal opgeladen en hebben echt het gevoel gehad op vakantie te zijn geweest. Het is weer tijd om onze spullen te pakken en terug te rijden naar druk Nederland. Met ons hoofd nog vol van mooie ervaringen starten we onze tocht terug naar huis, klaar om ons weer in het werkende leven te storten. Er is toch geen betere ontspanningskuur dan een stuk wandelen! Wanneer gaan we weer?

Hermannsweg

Een kleine impressie.

Tips:

  • Informatie over de Hermannsweg? Kijk dan hier.
  • Leuke plek om te overnachten? Wij sliepen onder andere in hotel Waldschlössen. Je kunt hier ook heerlijk eten!
  • De wandeling beginnen met een koffie en uitzicht? Dat kan hier.
  • Sla zeker het dorpje Tecklenburg niet over. Schattige smalle straatjes met witte gepleisterde huisjes maken dit de perfecte plek voor een lunch.

– 7 km paaltjeswandeling
– Gemixt bos en open weilanden
– Hond mag bijna het hele jaar los lopen


Een storm raast over Nederland. De wind slaat haar klauwen om alles dat ze vast kan grijpen. Eeuwenoude beuken kunnen deze razernij niet aan en breken af als brandhoutjes. Dennenbomen vallen zij aan zij over de paden heen en vogels, eekhoorns en muizen moeten in allerijl een veilige schuilplaats zoeken. De wind giert en laat de natuur kraken tot de kracht eruit is. Na de storm volgt de stilte. De vogels durven het nog niet aan te fluiten en takken bewegen niet uit angst af te breken. Langzaam prikt de zon haar stralen door de bewolking om de verkleumde en afgebroken natuur te herstellen.

 

 

Vanuit huis hebben Sam en ik de storm gade geslagen. Nu de stilte is wedergekeerd besluiten we dat het tijd is de schade in de natuur te gaan opnemen. De thermosfles gevuld met heet water wordt samen met een paar dikke plakken cake in de rugzak gedaan. Voor vandaag staat er een rondwandeling van zeven kilometer op de planning door de landgoedbossen bij Bikbergen, Crailo en het IJzeren veld. Een bijzonder stukje natuur tussen Bussum en Huizen in.

 

Bikbergen, Crailo en het IJzeren veld

Begin-en eindpunt:

Dagrecreatieterrein de Steen
Oud Blaricummerweg
1272 Huizen, Nederland

Wandeling:

Bij aankomst zie je de statige oude beuken die deze wandeling kenmerken al voor je oprijzen. Aan de rechterkant van de parkeerplaats vinden we een paaltje met een rode één erop: het begin van de wandeling. Honden mogen in deze bossen bijna het gehele jaar loslopen. Alleen in het broedseizoen van 15 maart t/m 15 juni moeten ze aan de lijn. Aangezien het januari is sprint Sam al vooruit om alle afgebroken takken te onderzoeken.

De route is gemakkelijk te volgen.

Hier was ooit een pad…

 

Terwijl de nummers op de paaltjes langzaam oplopen wandelen we langs weilanden en door dichte dennenbossen. Tijdens deze wandeling steek je tweemaal een rustige weg over en wandel je éénmaal een klein stukje over het einde van een doodlopende weg. De dennenbossen worden langzaam schaarser en steeds vaker afgewisseld door beuken waarachter soms een schim van de statige villa’s te zien is die her en der in het natuurgebied gebouwd zijn. De paden zijn rustig en je komt enkel de bewoners van de villa’s tegen die hun hond uitlaten.

Tijd voor pauze!

Jonge beuken lijken onaangetast door de wind.

Sam geniet van de afwisseling tussen bos en weiland. De storm heeft een ravage aangericht in het bos. Sam springt enthousiast over omgevallen bomen heen en ziet zijn kans schoon ziet om in een diepe modderplas te duiken terwijl ik met moeite het pad probeer te volgen. De willekeur van de wind is schokkend. Hele rijen dennenbomen hebben het loodje gelegd terwijl jonge struiken geen takje verloren zijn. De razernij van uit de grond gerukte beuken en naaldbomen geven een triest gevoel.

Gelukkig hebben de meeste oude beuken de storm overleefd.

Na ruim tweehonderd jaar geschiedenis gezien te hebben geveld door de wind. Vaak omringd door kleine beukenboompjes die nu kunnen groeien in de nieuw ontstane open plekken. De schade is groot, maar zelfs onder de kluiten van de omgevallen bomen komt het nieuwe leven al omhoog. Tussen de afgebroken takken zie je soms de witte schim van de eerste sneeuwklokjes. Over een paar jaar zullen deze bomen voeding zijn voor nieuw leven. In het voorjaar hoor je dan de spechten weer hameren en zie je de eekhoorns kamikaze sprongen maken hoog boven je hoofd.

 

Weerspiegelingen in de plassen.

Na de wandeling is Sam zwart en zeer voldaan met zichzelf. Dat wordt onder de tuinslang voor hem bij thuiskomst.  Hierna is het tijd om op te warmen met een kop warme chocolade voor mijzelf en een bak brokken voor Sam. Op naar de volgende wandeling!

Meer informatie:

– 12 km paaltjes wandeling
– Parkbos, stuifduinen, weiden met boomgroepen en oude lanen
– Hond mag niet overal los

Wandelroute Beerschoten, Houdringe en Panbos

 


Snijdende wind en sneeuwbuien zijn de voorspelling voor vandaag. Maar Sam en ik laten ons niet zomaar tegenhouden! Met dikke sjaal, thermokleding, handschoenen en muts was ik er klaar voor. Je sjouwt toch een hoop extra bepakking mee in de winter. Sam heeft het toch een stuk makkelijker met zijn dikke wintervacht, hij heeft het nooit koud!


 

Wandelroute Beerschoten, Houdringe en Panbos

Landgoed Beerschoten zet gelijk de toon aan het begin van de wandeling.


Landgoederen Beerschoten en Houdringe en het Panbos

Begin- en eindpunt:

Paviljoen Beerschoten
De Holle Bilt 6
3732 HM De Bilt

De wandeling:

  • Afstand: 12km.
  • Zeer afwisselende wandeling. parkbos, stuifduinen, weiden met boomgroepen en oude lanen wisselen elkaar af.
  • Route aangegeven met gele paaltjes.
  • Horeca onderweg: Van der Valk de Biltsche Hoek.
  • Kans op modderplassen: Groot! Maar wel afgewisseld met schoon zwemwater.
  • Er moet tweemaal een (rustige) weg overgestoken worden en aan het eind wandel je een klein stukje langs een wat drukkere weg.

Wandelroute Beerschoten, Houdringe en Panbos

Vandaag gaan we wandelen met vriendin en collega-blogger Manja. Bij aankomst op de parkeerplaats in de Bilt vanaf waar we onze wandeling beginnen zie ik haar al staan gehuld in vele lagen kleding. Vol goede moed beginnen we met de rondwandeling van 12km door Landgoed Beerschoten, het Panbos en Landgoed Houdringe. De wandeling die we voor vandaag hebben uitgekozen.

 

 

De snijdende wind laat onze neuzen rood kleuren en onze tenen worden langzaam gevoelloos. Maar als de laagstaande zon dan tussen de wolken door spiekt en haar gouden licht over het bevroren water van een meertje werpt weet je weer waarom de winter zo mooi is om in te wandelen. Alles is gedempt in de kou. Het lijkt wel of er een dikke deken over het bos ligt. Takken lijken langzamer te bewegen in de wind en behalve het knisperen van verdorde blaadjes onder onze wandelschoenen is er geen geluid te horen.

Wandelroute Beerschoten, Houdringe en Panbos

Beukenlanen die rechtstreeks uit de film komen!

Outdoor met de hond - Beukenlanen in de Bilt

Als je goed kijkt spelen er zich ook echt sprookjes af tussen deze beuken.

Al gelijk aan het begin van de wandeling worden we betoverd door de natuur. Een statig oud landhuis en een beukenlaan die niet zou misschien in de serie Game of Thrones maken van Landgoed Beerschoten een bijzonder gebied. Sam is minder enthousiast. Helaas mag hij hier nog niet loslopen en omdat wij met veel “ooohs” en “aaaahs”  aan het fotograferen zijn laat hij met luid gepiep horen dat het tijd is om verder te lopen. Het Panbos, daar wil hij heen!

 

Dit tweede deel van de wandeling is een waar hondenparadijs. Smalle bospaadjes, dichte struiken en veel andere honden. Sam heeft de tijd van zijn leven terwijl wij rustig achter hem aan wandelen. Goed om ons heen kijkend om niet de gele paaltjes van de route uit het oog te verliezen. Hier kan hij lekker even zijn energie kwijt voordat we aan het derde deel van de wandeling: Landgoed Houdringe beginnen.

Outdoor met de hond - Beukenlanen in de Bilt

Heel voorzichtig op het ijs!

OUTDOOR MET DE HOND – BEUKENLANEN IN DE BILT

Landgoed Houdringe heeft een paar betoverende dennenlaantjes.

Ook hier moet Sam helaas een groot stuk aan de lijn. Waar hij los mag en waar hij aangelijnd moet zijn staat tijdens deze wandeling goed aangegeven. Tijdens dit laatste deel begint het steeds harder te waaien en het lukt niet meer onze vingertoppen warm te krijgen. Sam heeft nergens last van, die vindt de kou heerlijk!

 

Met stevige tred wandelen we langs de oude weilanden en stuifduinen van Houdringe richting het eindpunt. Vlak voor het einde van de wandeling kom je nog een losloopgebied tegen waar Sam nog even lekker kan rennen. Hier vindt je ook schoon zwemwater voor het geval je hond onderweg een lekkere modderplas heeft gevonden.

Outdoor met de hond - Beukenlanen in de Bilt

De paaltjes zijn gemakkelijk te volgen tijdens deze wandeling.

Outdoor met de hond - Beukenlanen in de Bilt

Beuken, dennen en eiken wisselen elkaar af.

Ondanks dat honden tijdens deze wandeling niet overal los mogen is hij toch zeer de moeite waard om te lopen. De afwisseling en bijzondere natuur maken dat dit een wandeling is die nooit gaat vervelen. Terwijl Manja en ik genieten van een warme chocolademelk met slagroom en Sam tevreden ligt te snurken bij de verwarming praten we nog even na.

 

Al snel is het besluit genomen om deze wandeling in het voorjaar weer te maken. Wat moet het mooi zijn als de felgroene blaadjes aan de eeuwenoude beuken zich langzaam ontvouwen en je tussen de eiken en dennen kleurige voorjaarsbloeiers omhoog ziet komen!


Meer informatie:

 

Hoorneboegse Heide

– Verschillende rondwandelingen
– Bos en heide
– Hond mag bijna overal het gehele jaar los

Hoorneboegse Heide

Soms zijn er van die dagen dat alles meezit. Zo ook tijdens de wandeling die ik met hond Sam en medefotografe Manja maakte in de winter van 2017. De wandelroute was gekozen. De batterijen voor de camera’s opgeladen en Sam goed uitgerust voor een lekkere wandeling. De avond van tevoren werd er door de verschillende weermannen op tv code rood afgegeven voor mist en gladheid. “Oei”, dachten we nog, “zullen we dan wel gaan wandelen?”

Hoorneboegse Heide

De volgende ochtend is alles wit. De grond, de hemel, de bomen… vadertje vorst is goed bezig geweest vannacht! Je ziet geen hand voor ogen en om alles zit een dun laagje ijs heen. Alsof de hele wereld van glas is gemaakt. Waar de meeste mensen nu weer lekker warm in bed zouden kruipen wordt mijn enthousiasme alleen maar groter. Mist, ijs, sneeuw: perfect weer voor een fotogenieke wandeling!

Hoorneboegse Heide


Hoorneboegse Heide

Begin-en eindpunt:

Parkeerplaats t.o. vliegveld Hilversum
Noodweg 52
1213 PZ Hilversum

Wandeling:

  • Ondanks dat er meerdere rondwandelingen mogelijk zijn kun je hier ook prima “wild wandelen”.
  • Het gebied bestaat uit heuvelachtige heide en statige beukenbossen.
  • Lunchen kan op meerdere plekken. Bij restaurant Fly inn met uitzicht op het vliegveld zijn honden zeer welkom.
  • Vanuit dit restaurant kun je twee rondwandelingen maken: van 7,3 km en van 11,9 km.
  • Kans op modderplassen: matig door de vele heide.
Hoorneboegse Heide

De rondwandeling van 7.3 km

Al vanaf de laatste kilometers voordat je de parkeerplaats bereikt waan je je ver van de stad af. Bos en heide wisselen elkaar af, enkel onderbroken door een landelijk uitziend restaurant of statige villa. Op de parkeerplaats staat een klein mobiel restaurant waar een groepje wandelaars gezellig keuvelend warme chocolademelk staan te drinken. Ondanks het vroege uur en de ijzige mist zijn er al veel honden met hun baasjes te zien, klaar voor een winterse wandeling.

Hoorneboegse Heide
Hoorneboegse Heide

 

Ondanks onze voornemens om een gepubliceerde wandeling te lopen zijn we zo onder de indruk van het magisch landschap dat we met de camera’s in de aanslag besluiten te gaan “wild wandelen”. Gewoon achter onze en Sam’s neus aan en wel zien waar we uitkomen. Het blijkt een goed besluit. Sam mag eigenlijk overal los en het gebied is omgeven door lage hekken. De weg kwijtraken is dus zo goed als onmogelijk.

Hoorneboegse Heide

Sam met zijn dikke vacht vindt het heerlijk. De kou, de sneeuw en alle andere honden. Al na 10 minuten staat hij hijgend bij ons van al het rennen en rollen door de koude heide. Gelukkig kan hij even bijkomen omdat wij bij ieder bevroren graspolletje en mistig boslaantje stilstaan voor nog maar wat foto’s.

 

In het trage tempo waarin we vandaag vooruit komen hadden we de 7 km nooit gered binnen een dag! Langzaam wandelen we fotograferend door dennen-en beukenbossen tot we op de Hoorneboegse heide zelf uitkomen. Als het niet zo mistig was geweest, hadden we vast gezien hoe de heide zich naar alle kanten uitstrekt. Enkel onderbroken door een eenzame boom en een bankje om op uit te rusten. Vanuit mijn ooghoeken zie ik iets bewegen. Een kudde runderen ligt tevreden te herkauwen tussen de struiken. Een kalfje kijkt vol interesse naar dat gekke dier dat we bij ons hebben die weer eens op zijn rug door de sneeuw ligt te rollen.

Hoorneboegse Heide

Meestal mogen honden niet los als er ergens runderen grazen, maar hier maakt het niet uit. De enige regel is dat je je hond onder appel moet hebben. Na zijn rugmassage heeft Sam het kalfje ook in de gaten. Enthousiast als hij is denkt hij een speelmaatje gevonden te hebben, tot hij dichterbij komt en ziet dat het kalfje toch wel ietsje groter is dan gedacht. Na elkaar nog een paar seconde aangestaard te hebben besluit Sam dat een vriend van zijn eigen formaat toch beter werkt om achter aan te rennen en gaan beide dieren weer hun eigen weg.

Hoorneboegse Heide

Met verkleumde vingers en tenen komen we een paar uur later weer bij de parkeerplaats uit. Warme chocolademelk en een lekker broodje zijn geen slecht idee! En terwijl we langzaam weer gevoel krijgen in onze ledematen en Sam tevreden op een bot ligt te kauwen bedenken we dat code rood soms geen slecht idee is voor een wandeling!

Meer informatie:

 

Wandelen met je hond

Steeds meer Nederlanders lijden aan wandelgriep. Het begint vaak met tintelende tenen en wiebelbenen. Maar al snel slaat het om in het moeten lopen. Niet van de keuken naar de bank; nee, minstens een paar kilometer moet er afgelegd worden om van de wiebelbenen af te komen! Te voet doorkruisen we ons kleine landje en hebben inmiddels meer wandelpaden dan snelwegen gecreëerd. Bezoek een willekeurig stukje natuur en er is altijd wel een uitgestippelde wandelroute te vinden. Ook ik ben lid van de steeds groter wordende groep Hollanders met tinteltenen en wiebelbenen. Samen met mijn altijd enthousiaste metgezel Sam trek ik er zo vaak mogelijk op uit om bekende en onbekende plekken te bewandelen. Sam is negen jaar oud, zwart met een wit pluimpje aan zijn staart dat vaak onzichtbaar is omdat hij van modderplassen houdt. Je raadt het vast al: Sam is mijn hond.


….en rollen in de sneeuw.

Dit is Sam. Sam houdt van rennen door diepe plassen…

 

 

 

 

 

 

 

 


Sam maakt mijn wandelingen een stuk levendiger. Zo is er altijd iemand die vrolijk om je heen dartelt en altijd enthousiast is om nieuwe wandelingen te ontdekken. Nederland is een vriendelijk land voor honden, maar toch is het niet altijd even makkelijk wandelroutes te vinden waar Sam ongegeneerd in de modder kan liggen zonder dat ik al te dichtbij aan de andere kant van de riem zit. Hij vindt het heerlijk om lekker door bosjes te rauschen en door het natte gras te rennen om daarna als het even mogelijk is af te koelen in een beekje of diepe plas. Het is dus mijn taak om in iedere route wel een stukje te vinden waar hij even zijn energie kwijt kan.


Wandelen met je hond

In veel natuurgebieden vindt je grazers. Vaak mogen honden hier niet komen en anders niet loslopen.


Zoals ik al aangaf valt dit niet altijd mee. In veel natuurgebieden mag je niet komen met hond en in de meeste anderen mag hij alleen aan de lijn mee. Hoe vindt je dus leuke wandelroutes waar je hond lekker kan rennen? Het enige antwoord hierop is zoeken, vragen, googlen en nog meer zoeken. Je kunt op de websites van de verschillende natuurbeschermingsorganisaties in Nederland vaak wel de optie “hond mee” aanklikken bij het zoeken naar wandelroutes, maar dit wil vaak niet zeggen dat hij los mag. Een website die ik vaak gebruik is www.doggydating.nl. Hier vind je een groeiend aanbod van losloopgebieden binnen Nederland. Van daaruit kun je dan verder zoeken naar wandelingen in die gebieden.


Wandelen met je hond

Sam vind het heerlijk om langs de golven te rennen om daarna in het water te plonzen. Gelukkig is het aan de kust makkelijker om losloopgebieden te vinden.


Persoonlijk vind ik alleen wandelen een stuk minder gezellig dan met Sam. In mijn eentje lijkt het wandelen een doel te missen, met Sam is er altijd Sam die lekker aan het rennen is. Zelfs een korte pauze in de wandeling wordt een klein feestje. Sam die vol enthousiasme zijn botje te lijf gaat terwijl ik geniet van een kopje thee. Na negen jaar samen wandelen heb ik inmiddels een aardige verzameling aan leuke wandelingen binnen Nederland weten te vinden.

Op internet zijn er talloze blogs te vinden waarin wandelroutes beschreven worden gericht op mensen. Maar er zijn er niet zoveel gericht op mens en hond. Vandaar mijn nieuwe serie blogs speciaal voor wandelaars met hond! Zo ben je als hondeneigenaar niet meer gebonden aan altijd hetzelfde rondje in de buurt maar kun je ook op pad en lange wandelingen maken. Veel plezier met lezen en wandelen!


Wandelen met je hond

Ieder kiest zijn eigen pad!


Vandaag deel één.

Een winterse wandeling in Lage Vuursche.

Begin-en-eindpunt:

Hoge Vuurseweg 11
3749 AB Lage Vuursche

Wandeling:

Afstand: 10 km
Naam: Oertijdwandeling
grotendeels onverharde paden
Kans op modderplassen: groot!

Wandelen met je hond

Eeuwenoude beukenlanen en dennenbos wisselen elkaar af tijdens deze wandeling.

Wandelen met je hond

Een spannend doorkijkje in een stukje dicht begroeid dennenbos.


Om maar gelijk met de deur in huis te vallen. Theehuis ’t hoge erf is hondvriendelijk. Perfect dus om na de wandeling samen met je vierpotige metgezel bij te komen onder het genot van een kop hete chocolademelk en één van de overheerlijke broodjes die ze hier serveren. Mijn persoonlijke favoriet: de vegetarische hamburger!

Op de parkeerplaats bij het theehuis vind je naast het restaurant een informatiezuil met alle wandelingen in de omgeving erop. De wandeling die we vandaag gaan doen is de 10 km lange ‘Oertijdwandeling’. Hiervoor volgen we de paaltjes met een blauwe stip erop. Pas wel op, onderweg kom je ook paaltjes tegen die het ruiterpad aangeven, deze zijn eveneens gemarkeerd met een blauwe stip alleen hebben er dan een klein hoefijzer ingeschilderd. Best verwarrend dus. Ook ik ging hier bijna de fout in.


Wandelen met je hond

Wandelen met je hond

De wandeling laat je kennismaken met de bossen rondom Lage Vuursche. Je wandelt door dennen-en-beukenbossen en langs statige oude landhuizen. Onderweg passeer je meerdere oude grafheuvels, vandaar de naam ‘Oertijdwandeling’. Het grootste deel loopt over onverharde paden zonder ander verkeer. Er is één klein stukje waar je langs de weg loopt, dit omdat het koninklijke kasteel Drakensteyn het pad blokkeert en je hier omheen moet voor je Lage Vuursche in wandelt. Dit is het enige stukje dat de hond aan de lijn moet. Verder mag hij overal loslopen!
Voor de dorstige of hongerige wandelaar zijn er onderweg genoeg opties om even te pauzeren. Halverwege de wandeling passeer je het middenin de bossen gelegen restaurant ‘Buiten in de kuil‘ en niet veel later wandel je het dorpje Lage Vuursche zelf binnen. Genoeg opties voor een verwarmend of verkoelend drankje en verkwikkend hapje dus!

Wandelen met je hond

Tijdens deze winterse wandeling was er ook genoeg op de grond te zien. Zoals dit bevroren gras.

Wandelen met je hond

En een varen die hardnekkig probeert de winter te overleven.

 


Ik vond deze wandeling erg leuk en afwisselend. De sneeuw en sluiers mist in het bos hielpen hier wel in mee, dit gaf de omgeving een mysterieus uiterlijk. Sam was vooral te spreken over smeltende sneeuw die lekker diepe plassen had gevormd op het pad. Maar ook de optie om onderweg een drankje te doen maakt het erg aantrekkelijk voor een lekkere dag de natuur in. Dit is een wandeling voor alle jaargetijden. In het voorjaar heb je de frisse groene blaadjes aan de eeuwenoude eiken en beuken en in het najaar kleurt een groot deel van het bos rood en oranje. Deze wandeling gaat zeker niet gauw vervelen!


Wandelen met je hond

Meer informatie:

 

Op zoek naar inspiratie voor hondvriendelijk wandelen in binnen-en-buitenland? Kijk dan eens op mijn eerdere blogs: Beleef de winter op AmelandWandelen langs de Engelse kust of De perfecte zondagmiddag wandeling.