Berichten

Ankeveense plassen

Marloes: Het is de eerste zaterdag van juni. Voor het eerst in weken is het buiten onder de 25 graden Celsius en is de blauwe lucht vervangen door een egale grijze laag bewolking. Nederland blijft vanochtend lekker warm binnen, maar kan ik maar één ding bedenken: het is perfect weer voor een lange wandeling! En terwijl achter de voordeuren het tweede kopje koffie wordt gedronken sta ik al op de parkeerplaats bij het informatiecentrum van Natuurmonumenten in ’s Graveland. Daar heb je ook Manja en Antoine! Zij vergezellen mij vandaag op onze wandeling rondom de Ankeveense plassen. Hey Manja!

Ankeveense plassen
Ankeveense plassen

Manja: ‘Goedemorgen!’ antwoord ik Marloes. Hee, bedenk ik me, best gek als hond Sam niet direct de auto van Marloes uit springt. Hij is thuis omdat hij een operatie aan zijn poot heeft gehad. Desalniettemin vind ik het superleuk om Marloes weer te zien natuurlijk. We zeggen elkaar gedag en kijken dan waar we heen moeten. Eerst de weg over, blijkbaar. Grappig, de vorige keer dat we hier drie hallo-zoenen gaven, begonnen we een andere wandelroute waarbij we precies de andere kant op moesten. Eenmaal die weg over begint het met de groenigheid: weilanden waar je ver weg kunt kijken, hoog gras en veel boter- en paardenbloemen, afgewisseld met Madeliefjes en verschillende soorten hoog gras. Klik! Ik maak een foto van Marloes, die voorovergebogen een van die flora aan het fotograferen is.
Ankeveense plassen

Marloes: De laaghangende bewolking van afgelopen nacht heeft haar sporen duidelijk achtergelaten in de vorm van duizenden dauwdruppels op het kniehoge gras. Bijen zoemen van klaver naar distel en torretjes kruipen als acrobaten langs de dunne bloemstelen omhoog. Heel voorzichtig wandelen we door het natte gras om maar zo min mogelijk van dit macro wereldje te verstoren. Het pad kronkelt door de weilanden en langs slootjes vol lelies richting de Ankeveense plassen. Kijk nou, lammetjes. Die zorgen dat het pad begaanbaar blijft. De deugnieten zijn totaal niet schuw en willen erg graag zien wat dit clubje mensen in hun natuurgebied komt doen. Langzaam maken de weilanden plaats voor water. Links en rechts zijn geulen en plassen te zien die hier ontstaan zijn door turfwinning. Het pad wordt geflankeerd door oude eikenbomen en manshoog riet, enkel onderbroken door een paar oude boerderijen. Wauw! Wat een prachtplek om te wonen. En om te wandelen!
Ankeveense plassen
Ankeveense plassen

Ankeveense plassen

Manja: Bij een mooie doorkijk over de plas stoppen we even voor een kop koffie. Marloes was zo slim om dat in haar thermoskan te doen voordat ze in de auto stapte – en daar profiteer ik nu van. Nu ben ik sowieso een enorme koffieliefhebber, maar zo buiten, met dit uitzicht, smaakt het extra lekker. Iemand heeft op deze idyllische plek twee bankjes neergezet waar je wel op móet gaan zitten. De waterlelies zorgen voor een sprookjesachtige sfeer over het water. Na tien minuutjes lopen we weer verder – door het gras, langs het water en het hoge riet. Ik blijf me verbazen over de mooiheid van de druppeltjes die op allerhande blaadjes blijven liggen en de verschillende kleuren en soorten gras die we tegenkomen. Langzaam aan beginnen we tegen het einde van de wandeling te komen. Dat heb ik wel vaker met Marloes, een paar keer kletsen en hoppa voor je het weet ben je gearriveerd…
Ankeveense plassen
Ankeveense plassen
Ankeveense plassen

Marloes: Langzaam ruilen we het water en riet in voor bebouwing en weilanden. Voor we het in de gaten hebben staan we weer op de parkeerplaats bij Natuurmonumenten. Wat een mooie wandeling! Wuivend gras, water, vogels, rust en stilte. Dit gebied heeft alles. En heel veel Hollandser wordt het niet! Wat een heerlijke ochtend. De zon begint nu ook langzaam door de bewolking te breken en het terrasje bij restaurant Brambergen naast het informatiecentrum lokt. En terwijl we nog even nagenieten onder het genot van een hapje en een drankje zijn we in ons hoofd alweer bezig met de volgende wandeling!
Ankeveense plassen
Ankeveense plassen
Ankeveense plassen

Wil je deze wandeling ook maken? Kijk dan op de website van Natuurmomumenten. Behalve deze route vindt je hier nog veel meer wandelroutes in heel Nederland. Je kunt ook de gratis app van Natuurmonumenten op je smartphone installeren. Hiermee kun je de wandeling stap voor stap volgen en krijg je op verschillende punten leuke informatie over de bezienswaardigheden.

#Gaan

#Gaan, zo heet het nieuwe boek van boswachter Hanne Tersmette dat sinds afgelopen winter in de winkel ligt. Dat klinkt actief toch? Lekker naar buiten, op pad, genieten van de natuur. Dat schoot er allemaal door mijn hoofd toen ik dit boek voor het eerst in mijn handen had. De beste plek voor een boekreview lijkt mij dan ook buiten: middenin de natuur op één van de wandelpaden die Hanne in haar boek beschrijft.


Laarzenpad

#Gaan
#Gaan

 

Samen met vriendin en outdoorliefhebber Manja wandelen we vandaag het Laarzenpad bij het Naardermeer. Dit is een van de eerste wandelingen die Hanne in haar boek aanraadt en het gebied waar ze als boswachter zelf verantwoordelijk voor is. Een wandeling van 6,5km waarbij volgens Hanne laarzen onmisbaar zijn. Zelf vindt ze de wandeling het leukst als het geregend heeft omdat de paden dan extra drassig zijn. Helaas heeft het deze zomer al weken niet geregend en is van het zompige moerasbos weinig over. De laarzen zijn dus niet nodig (wat Manja en ik met het warme weer van vandaag helemaal niet erg vinden), de wandeling wordt er echter niet minder mooi door!

#Gaan

Het eerste deel van het Laarzenpad gaat over vlonders door een moerasbos. Foto: Marloes van Pareren

#Gaan

Hanne laat je in haar boek kennis maken met de natuur. Kijk ook eens om je heen en niet alleen naar de tv! Foto: Marloes van Pareren

#Gaan

Door de droogte zijn laarzen vandaag niet nodig, maar wandelen over vlonders blijft natuurlijk leuk! Foto: Marloes van Pareren

Wie is Hanne Tersmette?

Hanne is bekend geworden met een vlog op YouTube en met de tv programma’s De nationale natuurquiz en Boswachter gezocht. Na een carrière in de communicatie besloot ze het bedrijfsleven gedag te zeggen en zich dagelijks bezig te houden met haar grote liefde, de natuur. Ze werkt voor Natuurmonumenten en is verantwoordelijk voor “haar” gebied: het Naardermeer.

#Gaan

Na het bos volgt het water en alles wat daar groeit en bloeit. Foto: Marloes van Pareren

#Gaan

Op twee plekken kun je vogels spotten. Voor ons als niet vogelaars heeft Natuurmonumenten gelukkig een kaart opgehangen met de meest bijzondere soorten. Foto: Marloes van Pareren

De wandeling laat ons zien waarom waarom Hanne het Naardermeer “de allermooiste plek van Nederland” vindt. Bos en weiland wisselen elkaar af en het enige geluid dat je hoort komt van de vele vogels die hier rondvliegen, zwemmen en jagen. Zelfs voor niet vogelaars zoals Manja en ik is het leuk om al deze vogels druk bezig te zien met al hun dagelijkse bezigheden. Een reiger staat muisstil in het water, kop vlak boven het waterspiegel, wachtend op de ene visje dat voorbij komt. Moeder meerkoet heeft een stevige discussie met haar kroost die niet doen wat ze wil en een groep ganzen vliegt luid kwakend over ons heen op zoek naar een weiland vol vers gras.

#Gaan

#Gaan

Een mooie plek om #Gaan van dichtbij te bekijken. Foto: Marloes van Pareren

In #Gaan neemt Hanne je mee naar vijftien van haar favoriete natuurgebieden in Nederland. Van de Wadden tot Zuid-Limburg; ze laat je heel Nederland zien. Aan de hand van informatieve verhalen verteld ze je waar je kunt wandelen, maar ook kanoën, fietsen en schaatsen komen aan bod. Verwacht echter geen beschrijving van de routes, maar welke je dieren er kunt verwachten, hoe je ze kunt spotten en waar je op moet letten. Ze verteld je waar je met schapen kunt knuffelen, waar je slangen kunt vinden of waar de mooiste paddenstoelen staan.

#Gaan

Aan de groene bolletjes boven de titel kun je in één oogopslag zien wat de leukste activiteiten van het gebied zijn. Foto: Marloes van Pareren

De diversiteit in gebieden en verhalen en het enthousiasme waarmee het boek geschreven is maken #Gaan een must voor iedereen die van het buitenleven houdt. Maar juist ook voor iedereen die onze natuur alleen kent van Netflix. Ga eropuit! Dat is Hanne’s advies, weg van de schermen, de buitenlucht in.

Liefde voor de natuur

Tijdens de wandeling bij het Naardermeer wordt het duidelijk waarom Hanne haar boek met zoveel liefde en enthousiasme heeft weten te schrijven. Het klopt helemaal wat ze zegt, je hoeft geen bioloog of vogelaar te zijn om van de natuur en dieren om je heen te kunnen genieten. Weg van de tv en computer kom je helemaal tot rust.

#Gaan

Heerlijk Hollands is het motto van deze wandeling! Foto: Marloes van Pareren

Het lukt ons helaas niet om muisstil te zijn om zo misschien een ijsvogel of reeën te spotten. Maar oog in oog staan met een jonge Galloway is ook al indrukwekkend genoeg! Zelfs al is dit niet echt een wild dier. We krijgen er helemaal zin in om deze wandeling een keer echt op laarzen te maken! Lekker door de modder stampen tot de spetters tot op je gezicht zitten. Maak het kind weer in jezelf wakker en schud de dagelijkse beslommeringen lekker van je af. Dat is ook wat Hanne wil bereiken met haar boek vermoed ik, ze trekt je achter je computer vandaan en laat zien dat Nederland prachtig is!

#Gaan

Rondom het Naardermeer grazen Galloway koeien. Echt wild zijn ze niet, wel heel schattig! Foto: Marloes van Pareren

#Gaan

Het boek heet niet voor niets #Gaan. Hanna vraagt je je belevenissen met haar en de rest van Nederland te delen en zo iedereen naar buiten te krijgen. Foto: Marloes van Pareren

#Gaan

Zelfs Manja en ik, als niet vogelaars, vinden nog een verstopt exemplaar tussen het riet! Foto: Marloes van Pareren

#Gaan is te koop bij de meeste boekhandels en online en kost 20,- euro.

Deze wandeling is niet geschikt met honden. Ze zijn bijna de gehele route verboden, ook aan de lijn.

– 7 km paaltjeswandeling
– Gemixt bos en open weilanden
– Hond mag bijna het hele jaar los lopen


Een storm raast over Nederland. De wind slaat haar klauwen om alles dat ze vast kan grijpen. Eeuwenoude beuken kunnen deze razernij niet aan en breken af als brandhoutjes. Dennenbomen vallen zij aan zij over de paden heen en vogels, eekhoorns en muizen moeten in allerijl een veilige schuilplaats zoeken. De wind giert en laat de natuur kraken tot de kracht eruit is. Na de storm volgt de stilte. De vogels durven het nog niet aan te fluiten en takken bewegen niet uit angst af te breken. Langzaam prikt de zon haar stralen door de bewolking om de verkleumde en afgebroken natuur te herstellen.

 

 

Vanuit huis hebben Sam en ik de storm gade geslagen. Nu de stilte is wedergekeerd besluiten we dat het tijd is de schade in de natuur te gaan opnemen. De thermosfles gevuld met heet water wordt samen met een paar dikke plakken cake in de rugzak gedaan. Voor vandaag staat er een rondwandeling van zeven kilometer op de planning door de landgoedbossen bij Bikbergen, Crailo en het IJzeren veld. Een bijzonder stukje natuur tussen Bussum en Huizen in.

 

Bikbergen, Crailo en het IJzeren veld

Begin-en eindpunt:

Dagrecreatieterrein de Steen
Oud Blaricummerweg
1272 Huizen, Nederland

Wandeling:

Bij aankomst zie je de statige oude beuken die deze wandeling kenmerken al voor je oprijzen. Aan de rechterkant van de parkeerplaats vinden we een paaltje met een rode één erop: het begin van de wandeling. Honden mogen in deze bossen bijna het gehele jaar loslopen. Alleen in het broedseizoen van 15 maart t/m 15 juni moeten ze aan de lijn. Aangezien het januari is sprint Sam al vooruit om alle afgebroken takken te onderzoeken.

De route is gemakkelijk te volgen.

Hier was ooit een pad…

 

Terwijl de nummers op de paaltjes langzaam oplopen wandelen we langs weilanden en door dichte dennenbossen. Tijdens deze wandeling steek je tweemaal een rustige weg over en wandel je éénmaal een klein stukje over het einde van een doodlopende weg. De dennenbossen worden langzaam schaarser en steeds vaker afgewisseld door beuken waarachter soms een schim van de statige villa’s te zien is die her en der in het natuurgebied gebouwd zijn. De paden zijn rustig en je komt enkel de bewoners van de villa’s tegen die hun hond uitlaten.

Tijd voor pauze!

Jonge beuken lijken onaangetast door de wind.

Sam geniet van de afwisseling tussen bos en weiland. De storm heeft een ravage aangericht in het bos. Sam springt enthousiast over omgevallen bomen heen en ziet zijn kans schoon ziet om in een diepe modderplas te duiken terwijl ik met moeite het pad probeer te volgen. De willekeur van de wind is schokkend. Hele rijen dennenbomen hebben het loodje gelegd terwijl jonge struiken geen takje verloren zijn. De razernij van uit de grond gerukte beuken en naaldbomen geven een triest gevoel.

Gelukkig hebben de meeste oude beuken de storm overleefd.

Na ruim tweehonderd jaar geschiedenis gezien te hebben geveld door de wind. Vaak omringd door kleine beukenboompjes die nu kunnen groeien in de nieuw ontstane open plekken. De schade is groot, maar zelfs onder de kluiten van de omgevallen bomen komt het nieuwe leven al omhoog. Tussen de afgebroken takken zie je soms de witte schim van de eerste sneeuwklokjes. Over een paar jaar zullen deze bomen voeding zijn voor nieuw leven. In het voorjaar hoor je dan de spechten weer hameren en zie je de eekhoorns kamikaze sprongen maken hoog boven je hoofd.

 

Weerspiegelingen in de plassen.

Na de wandeling is Sam zwart en zeer voldaan met zichzelf. Dat wordt onder de tuinslang voor hem bij thuiskomst.  Hierna is het tijd om op te warmen met een kop warme chocolade voor mijzelf en een bak brokken voor Sam. Op naar de volgende wandeling!

Meer informatie:

Wildplukken

Wildplukken


Er is iets vreemds aan de hand in Nederland. Op steeds meer plekken zie je ze lopen. Mensen die aan boomschors snuffelen en een hapje nemen van een groen blaadje. Gekleed in waterdichte kleding met in hun hand een plastic bakje. Aan hun riem hangt een zakmes. Schichtig schieten ze links en rechts de bosjes in om ineens tot stilstand te komen en met een borsteltje wat aarde van een paddenstoel af te borstelen. Wildplukkers zijn het.


Met de blik op de grond gericht. Op zoek naar eekhoorntjesbrood!

Het is de nieuwe hobby van de moderne mens. Na jaren genoten te hebben van het gemak van de supermarkt vallen we nu terug op het jagen en verzamelen dat onze voorouders al deden. Ook als restaurant tel je hedendaags pas mee als de chef-kok zelf de paddenstoelen heeft geplukt en er op minstens één gerecht wilde bloemen prijken.

Wildplukken

De natuur heeft zoveel te bieden!

 

Ook ik ben in de ban geraakt van het wildplukken. Afgelopen najaar was ik op vakantie in Zweden en stonden de bossen vol paddenstoelen en bosbessen. Van de lokale bevolking – die zelf ook fervent wildplukkers zijn – hoorde ik over eekhoorntjesboord. De paddenstoel der paddenstoelen. In Frankrijk een ware delicatesse en in Nederland onbetaalbaar. Als je ze al kunt vinden bij de groenteboer. Volgens de kenners de lekkerste paddenstoel die er is.

Piepklein eekhoorntjesbrood naast een net zo klein bosbessenstruikje.

Eekhoorntjesbrood behoort tot de familie der boleten: paddenstoelen met onder de hoed een sponzig uiterlijk. Hierdoor zijn ze makkelijk te herkennen. Ik wist toen nog niet dat er vele soorten boleten zijn. De meeste zijn eetbaar maar er zitten ook enkele giftige tussen. Daarbij is er geen één zo smaakvol als eekhoorntjesbrood, dus dat was waar ik naar op zoek moest.

Urenlang heb ik daarna door de bossen gestruind – gekleed in waterdichte kleding en met mijn speciale paddenstoelenmesje in de hand – op zoek naar eekhoorntjesbrood. Ondertussen snoepend van de bosbessen die tussen de vele paddenstoelen groeien. Het moment dat je dan op een open plek in het bos komt en in de zonnestralen een groepje eekhoorntjesbrood bij elkaar ziet staan is onvergetelijk. Alsof je voor het eerst zonder zijwieltjes kunt fietsen als kind.

Wildplukken

Eekhoorntjesbrood!

Kanstanjeboleten. Minder smaakvol, maar ook goed eetbaar.


Wat is wildplukken en waarom is het zo populair?

Wildplukken is het verzamelen van niet gekweekt voedsel in de natuur. Dit kan van alles zijn. Bessen, noten, fruit en paddenstoelen. Groeit het in het wild en kun je het eten dan voldoet het aan de voorwaarden. Nu ons voedsel in de supermarkten steeds onherkenbaarder en onnatuurlijker wordt verlangen er steeds meer mensen naar “echt” eten. Champignons die naar aarde en noten smaken en volzoete kleine bosbessen in plaats van dat ze alleen maar heel groot en waterig zijn.

Daarnaast weet je bij supermarkt groente vaak niet waar het vandaan komt en welke bestrijdingsmiddelen en chemicaliën erop gebruikt zijn. Recent is bijvoorbeeld de licentie voor het gebruik van het onkruidbestrijdingsmiddel glyfosaat voor vijf jaar verlengd. Dit middel zit in onder andere Roundup en wordt door boeren gebruikt om groente en fruit te bespuiten. Er gaan al jaren stemmen op dat dit middel kankerverwekkend is en zeer slecht voor de gesteldheid van de natuur. Iets wat je dus liever niet binnen krijgt.

Wildplukken

Bosbessen zijn gemakkelijk te herkennen, vooral in de herfst als het blad rood kleurt.

Wildplukken

Waarna bosbessen pannenkoeken als ontbijt natuurlijk niet kunnen ontbreken!

Nog een mooi voordeel is dat er in de natuur heel veel voedsel te vinden is dat je niet in de supermarkt in de schappen ziet liggen. Denk maar eens aan wilde aardbeien of zuring. En wat dacht je van “onkruid” als zevenblad (gekscherend ook wel tuinmansverdriet genoemd omdat je er nooit meer vanaf komt), paardenbloemen, viooltjes en brandnetel.

Mag je zomaar wildplukken?

Nee. In ons land vol regels is wildplukken verboden en valt onder stroperij. Boetes kunnen oplopen tot 4100 euro. Wel wordt het verzamelen van voedsel voor eigen gebruik gedoogd. Een klein bakje met bramen of bessen plukken is dus geen probleem! Ga als plukker wel altijd met respect met de natuur om. Pluk niet een hele struik leeg. Dieren moeten ook kunnen eten van wat de natuur hen biedt. Die kunnen niet naar de supermarkt als de struiken leeg getrokken zijn. Trek ook niet zomaar een paddenstoel met wortel en al uit de grond. Hierdoor maak je de  ondergrondse schimmelstructuur kapot en komt de paddenstoel niet meer terug het volgende jaar.

Wildplukken

Blijf zoveel mogelijk op het pad. Probeer de natuur zo min mogelijk te verstoren.

Wildplukken

En pluk niet alles weg, dieren leven ook van de opbrengst van de natuur.

Heb je een grote achtertuin, of ken je iemand met een grote tuin. Dan is dit natuurlijk ook een ideale plek om eens lekker te gaan plukken. Ik weet zeker dat de eigenaar volmondig toestemming geeft als je zegt zevenblad te willen plukken! Alleen al in mijn eigen achtertuin vind ik van alles: wilde viooltjes, brandnetel, madeliefjes en paardenbloem bijvoorbeeld. Genoeg om ’s zomers een mooie salade mee te maken! Nog een tip is de website wildplukwijzer.nl. Hier kun je aan de hand van een kaart van Nederland zien wat er bij jou in de buurt te plukken is.

Kun je zomaar alles eten?

Er is in de natuur veel eetbaars te vinden. Maar je vindt er ook genoeg giftige planten, bessen en paddenstoelen. Met name bij paddenstoelen lijken eetbare en giftige soorten soms verraderlijk veel op elkaar. Ieder najaar zijn er wel een paar gevallen van vergiftiging door het plukken van de verkeerde soort. Zorg daarom dat je weet wat je doet. Volg eens een workshop en neem een wildplukboek mee als je op pad gaat. Pluk liever ook geen voedsel langs akkers of weilanden. Je weet hier niet waarmee ze bespoten zijn. Hetzelfde geldt voor plukken langs de autoweg. Uitlaatgassen hebben geen goed effect op voedsel.

Wildplukken

Ook al zijn ze niet eetbaar. Het loont altijd de moeite om paddenstoelen van dichtbij te bekijken.

Wildplukken

En zo dicht bij de grond zie je nog veel meer.

Behalve eekhoorntjesbrood zocht ik in Zweden ook naar cantharellen. Persoonlijk vind ik deze kleine gele zwammetjes erg smaakvol en perfect om door de roereieren te doen voor het ontbijt. In de bossen groeien behalve de echte cantharellen ook valse cantharellen. Echt waar, zo heten ze echt. Deze lijken sprekend op cantharellen maar hebben net een wat ander steeltje. Daarbij zijn ze licht giftig, je kunt er last van je maag van krijgen. Het is dus niet altijd even makkelijk om eetbaar van giftig te onderscheiden zonder enige kennis.

Weet wat je wel en niet kunt plukken.

Een van de mooiste, maar ook één van de giftigste soorten.


Doen!

Probeer het eens! Google wat je bij jou in de omgeving kunt vinden en schotel je gasten een zelf geplukte salade voor. Of maak eens bospaddenstoelen-of brandnetelsoep. Daarnaast is wildplukken een reden om naar buiten te gaan. Je zal zien dat je op een heel andere manier naar de natuur gaat kijken. Dus: trek die waterdichte kleding aan, pak een plastic bakje en een mesje en, hop, naar buiten!

Wildplukken

Boleten en cantharellen. Dat wordt bospaddenstoelensoep vanavond!


Tips:

  • Wildplukwijzer.nl – Hier vindt je op een kaart van Nederland heel veel wildplukplekjes en wat je er kunt plukken. Ook verkrijgbaar als app voor Android en IOS.
  • Handige apps voor paddenstoelen: Book of mushrooms (encyclopedie met eetbare en giftige paddenstoelen) of Mushroom identify (neem een foto en zie wat het is). Voor eekhoorntjesbrood gebruik ik zelf de app Mycoldent waar je aan de hand van vragen ziet wat voor boleet je voor je hebt.
  • Recepten en workshops vindt je onder andere op deze websites: Bloemenpad.nl en Culinairwildplukken.nl.
  • Nog meer weten? Kijk dan eens naar de boeken Wildplukken: de alternatieve fruittuin of Het wildpluk kookboek.
  • Ga je op zoek naar paddenstoelen? Koop dan een paddenstoelenmes. Aan de achterkant heeft dit mesje een borsteltje om de aarde van de paddenstoel af te borstelen. Trek een paddenstoel nooit zomaar uit de grond, snijd hem altijd af, anders vernietig je de ondergrondse schimmelcultuur.
  • Wildplukregels vindt je op de website van de KNNV: De Vereniging voor Veldbiologie.
  • Heb je een tuin? Plant dan eens eetbare bloemen zoals Oost Indische kers of lavendel en bessenplanten zoals frambozen, bramen of aalbessen.

 

 

– 12 km paaltjes wandeling
– Parkbos, stuifduinen, weiden met boomgroepen en oude lanen
– Hond mag niet overal los

Wandelroute Beerschoten, Houdringe en Panbos

 


Snijdende wind en sneeuwbuien zijn de voorspelling voor vandaag. Maar Sam en ik laten ons niet zomaar tegenhouden! Met dikke sjaal, thermokleding, handschoenen en muts was ik er klaar voor. Je sjouwt toch een hoop extra bepakking mee in de winter. Sam heeft het toch een stuk makkelijker met zijn dikke wintervacht, hij heeft het nooit koud!


 

Wandelroute Beerschoten, Houdringe en Panbos

Landgoed Beerschoten zet gelijk de toon aan het begin van de wandeling.


Landgoederen Beerschoten en Houdringe en het Panbos

Begin- en eindpunt:

Paviljoen Beerschoten
De Holle Bilt 6
3732 HM De Bilt

De wandeling:

  • Afstand: 12km.
  • Zeer afwisselende wandeling. parkbos, stuifduinen, weiden met boomgroepen en oude lanen wisselen elkaar af.
  • Route aangegeven met gele paaltjes.
  • Horeca onderweg: Van der Valk de Biltsche Hoek.
  • Kans op modderplassen: Groot! Maar wel afgewisseld met schoon zwemwater.
  • Er moet tweemaal een (rustige) weg overgestoken worden en aan het eind wandel je een klein stukje langs een wat drukkere weg.

Wandelroute Beerschoten, Houdringe en Panbos

Vandaag gaan we wandelen met vriendin en collega-blogger Manja. Bij aankomst op de parkeerplaats in de Bilt vanaf waar we onze wandeling beginnen zie ik haar al staan gehuld in vele lagen kleding. Vol goede moed beginnen we met de rondwandeling van 12km door Landgoed Beerschoten, het Panbos en Landgoed Houdringe. De wandeling die we voor vandaag hebben uitgekozen.

 

 

De snijdende wind laat onze neuzen rood kleuren en onze tenen worden langzaam gevoelloos. Maar als de laagstaande zon dan tussen de wolken door spiekt en haar gouden licht over het bevroren water van een meertje werpt weet je weer waarom de winter zo mooi is om in te wandelen. Alles is gedempt in de kou. Het lijkt wel of er een dikke deken over het bos ligt. Takken lijken langzamer te bewegen in de wind en behalve het knisperen van verdorde blaadjes onder onze wandelschoenen is er geen geluid te horen.

Wandelroute Beerschoten, Houdringe en Panbos

Beukenlanen die rechtstreeks uit de film komen!

Outdoor met de hond - Beukenlanen in de Bilt

Als je goed kijkt spelen er zich ook echt sprookjes af tussen deze beuken.

Al gelijk aan het begin van de wandeling worden we betoverd door de natuur. Een statig oud landhuis en een beukenlaan die niet zou misschien in de serie Game of Thrones maken van Landgoed Beerschoten een bijzonder gebied. Sam is minder enthousiast. Helaas mag hij hier nog niet loslopen en omdat wij met veel “ooohs” en “aaaahs”  aan het fotograferen zijn laat hij met luid gepiep horen dat het tijd is om verder te lopen. Het Panbos, daar wil hij heen!

 

Dit tweede deel van de wandeling is een waar hondenparadijs. Smalle bospaadjes, dichte struiken en veel andere honden. Sam heeft de tijd van zijn leven terwijl wij rustig achter hem aan wandelen. Goed om ons heen kijkend om niet de gele paaltjes van de route uit het oog te verliezen. Hier kan hij lekker even zijn energie kwijt voordat we aan het derde deel van de wandeling: Landgoed Houdringe beginnen.

Outdoor met de hond - Beukenlanen in de Bilt

Heel voorzichtig op het ijs!

OUTDOOR MET DE HOND – BEUKENLANEN IN DE BILT

Landgoed Houdringe heeft een paar betoverende dennenlaantjes.

Ook hier moet Sam helaas een groot stuk aan de lijn. Waar hij los mag en waar hij aangelijnd moet zijn staat tijdens deze wandeling goed aangegeven. Tijdens dit laatste deel begint het steeds harder te waaien en het lukt niet meer onze vingertoppen warm te krijgen. Sam heeft nergens last van, die vindt de kou heerlijk!

 

Met stevige tred wandelen we langs de oude weilanden en stuifduinen van Houdringe richting het eindpunt. Vlak voor het einde van de wandeling kom je nog een losloopgebied tegen waar Sam nog even lekker kan rennen. Hier vindt je ook schoon zwemwater voor het geval je hond onderweg een lekkere modderplas heeft gevonden.

Outdoor met de hond - Beukenlanen in de Bilt

De paaltjes zijn gemakkelijk te volgen tijdens deze wandeling.

Outdoor met de hond - Beukenlanen in de Bilt

Beuken, dennen en eiken wisselen elkaar af.

Ondanks dat honden tijdens deze wandeling niet overal los mogen is hij toch zeer de moeite waard om te lopen. De afwisseling en bijzondere natuur maken dat dit een wandeling is die nooit gaat vervelen. Terwijl Manja en ik genieten van een warme chocolademelk met slagroom en Sam tevreden ligt te snurken bij de verwarming praten we nog even na.

 

Al snel is het besluit genomen om deze wandeling in het voorjaar weer te maken. Wat moet het mooi zijn als de felgroene blaadjes aan de eeuwenoude beuken zich langzaam ontvouwen en je tussen de eiken en dennen kleurige voorjaarsbloeiers omhoog ziet komen!


Meer informatie:

 

Hoorneboegse Heide

– Verschillende rondwandelingen
– Bos en heide
– Hond mag bijna overal het gehele jaar los

Hoorneboegse Heide

Soms zijn er van die dagen dat alles meezit. Zo ook tijdens de wandeling die ik met hond Sam en medefotografe Manja maakte in de winter van 2017. De wandelroute was gekozen. De batterijen voor de camera’s opgeladen en Sam goed uitgerust voor een lekkere wandeling. De avond van tevoren werd er door de verschillende weermannen op tv code rood afgegeven voor mist en gladheid. “Oei”, dachten we nog, “zullen we dan wel gaan wandelen?”

Hoorneboegse Heide

De volgende ochtend is alles wit. De grond, de hemel, de bomen… vadertje vorst is goed bezig geweest vannacht! Je ziet geen hand voor ogen en om alles zit een dun laagje ijs heen. Alsof de hele wereld van glas is gemaakt. Waar de meeste mensen nu weer lekker warm in bed zouden kruipen wordt mijn enthousiasme alleen maar groter. Mist, ijs, sneeuw: perfect weer voor een fotogenieke wandeling!

Hoorneboegse Heide


Hoorneboegse Heide

Begin-en eindpunt:

Parkeerplaats t.o. vliegveld Hilversum
Noodweg 52
1213 PZ Hilversum

Wandeling:

  • Ondanks dat er meerdere rondwandelingen mogelijk zijn kun je hier ook prima “wild wandelen”.
  • Het gebied bestaat uit heuvelachtige heide en statige beukenbossen.
  • Lunchen kan op meerdere plekken. Bij restaurant Fly inn met uitzicht op het vliegveld zijn honden zeer welkom.
  • Vanuit dit restaurant kun je twee rondwandelingen maken: van 7,3 km en van 11,9 km.
  • Kans op modderplassen: matig door de vele heide.
Hoorneboegse Heide

De rondwandeling van 7.3 km

Al vanaf de laatste kilometers voordat je de parkeerplaats bereikt waan je je ver van de stad af. Bos en heide wisselen elkaar af, enkel onderbroken door een landelijk uitziend restaurant of statige villa. Op de parkeerplaats staat een klein mobiel restaurant waar een groepje wandelaars gezellig keuvelend warme chocolademelk staan te drinken. Ondanks het vroege uur en de ijzige mist zijn er al veel honden met hun baasjes te zien, klaar voor een winterse wandeling.

Hoorneboegse Heide
Hoorneboegse Heide

 

Ondanks onze voornemens om een gepubliceerde wandeling te lopen zijn we zo onder de indruk van het magisch landschap dat we met de camera’s in de aanslag besluiten te gaan “wild wandelen”. Gewoon achter onze en Sam’s neus aan en wel zien waar we uitkomen. Het blijkt een goed besluit. Sam mag eigenlijk overal los en het gebied is omgeven door lage hekken. De weg kwijtraken is dus zo goed als onmogelijk.

Hoorneboegse Heide

Sam met zijn dikke vacht vindt het heerlijk. De kou, de sneeuw en alle andere honden. Al na 10 minuten staat hij hijgend bij ons van al het rennen en rollen door de koude heide. Gelukkig kan hij even bijkomen omdat wij bij ieder bevroren graspolletje en mistig boslaantje stilstaan voor nog maar wat foto’s.

 

In het trage tempo waarin we vandaag vooruit komen hadden we de 7 km nooit gered binnen een dag! Langzaam wandelen we fotograferend door dennen-en beukenbossen tot we op de Hoorneboegse heide zelf uitkomen. Als het niet zo mistig was geweest, hadden we vast gezien hoe de heide zich naar alle kanten uitstrekt. Enkel onderbroken door een eenzame boom en een bankje om op uit te rusten. Vanuit mijn ooghoeken zie ik iets bewegen. Een kudde runderen ligt tevreden te herkauwen tussen de struiken. Een kalfje kijkt vol interesse naar dat gekke dier dat we bij ons hebben die weer eens op zijn rug door de sneeuw ligt te rollen.

Hoorneboegse Heide

Meestal mogen honden niet los als er ergens runderen grazen, maar hier maakt het niet uit. De enige regel is dat je je hond onder appel moet hebben. Na zijn rugmassage heeft Sam het kalfje ook in de gaten. Enthousiast als hij is denkt hij een speelmaatje gevonden te hebben, tot hij dichterbij komt en ziet dat het kalfje toch wel ietsje groter is dan gedacht. Na elkaar nog een paar seconde aangestaard te hebben besluit Sam dat een vriend van zijn eigen formaat toch beter werkt om achter aan te rennen en gaan beide dieren weer hun eigen weg.

Hoorneboegse Heide

Met verkleumde vingers en tenen komen we een paar uur later weer bij de parkeerplaats uit. Warme chocolademelk en een lekker broodje zijn geen slecht idee! En terwijl we langzaam weer gevoel krijgen in onze ledematen en Sam tevreden op een bot ligt te kauwen bedenken we dat code rood soms geen slecht idee is voor een wandeling!

Meer informatie:

 

Wandelen met je hond

Steeds meer Nederlanders lijden aan wandelgriep. Het begint vaak met tintelende tenen en wiebelbenen. Maar al snel slaat het om in het moeten lopen. Niet van de keuken naar de bank; nee, minstens een paar kilometer moet er afgelegd worden om van de wiebelbenen af te komen! Te voet doorkruisen we ons kleine landje en hebben inmiddels meer wandelpaden dan snelwegen gecreëerd. Bezoek een willekeurig stukje natuur en er is altijd wel een uitgestippelde wandelroute te vinden. Ook ik ben lid van de steeds groter wordende groep Hollanders met tinteltenen en wiebelbenen. Samen met mijn altijd enthousiaste metgezel Sam trek ik er zo vaak mogelijk op uit om bekende en onbekende plekken te bewandelen. Sam is negen jaar oud, zwart met een wit pluimpje aan zijn staart dat vaak onzichtbaar is omdat hij van modderplassen houdt. Je raadt het vast al: Sam is mijn hond.


….en rollen in de sneeuw.

Dit is Sam. Sam houdt van rennen door diepe plassen…

 

 

 

 

 

 

 

 


Sam maakt mijn wandelingen een stuk levendiger. Zo is er altijd iemand die vrolijk om je heen dartelt en altijd enthousiast is om nieuwe wandelingen te ontdekken. Nederland is een vriendelijk land voor honden, maar toch is het niet altijd even makkelijk wandelroutes te vinden waar Sam ongegeneerd in de modder kan liggen zonder dat ik al te dichtbij aan de andere kant van de riem zit. Hij vindt het heerlijk om lekker door bosjes te rauschen en door het natte gras te rennen om daarna als het even mogelijk is af te koelen in een beekje of diepe plas. Het is dus mijn taak om in iedere route wel een stukje te vinden waar hij even zijn energie kwijt kan.


Wandelen met je hond

In veel natuurgebieden vindt je grazers. Vaak mogen honden hier niet komen en anders niet loslopen.


Zoals ik al aangaf valt dit niet altijd mee. In veel natuurgebieden mag je niet komen met hond en in de meeste anderen mag hij alleen aan de lijn mee. Hoe vindt je dus leuke wandelroutes waar je hond lekker kan rennen? Het enige antwoord hierop is zoeken, vragen, googlen en nog meer zoeken. Je kunt op de websites van de verschillende natuurbeschermingsorganisaties in Nederland vaak wel de optie “hond mee” aanklikken bij het zoeken naar wandelroutes, maar dit wil vaak niet zeggen dat hij los mag. Een website die ik vaak gebruik is www.doggydating.nl. Hier vind je een groeiend aanbod van losloopgebieden binnen Nederland. Van daaruit kun je dan verder zoeken naar wandelingen in die gebieden.


Wandelen met je hond

Sam vind het heerlijk om langs de golven te rennen om daarna in het water te plonzen. Gelukkig is het aan de kust makkelijker om losloopgebieden te vinden.


Persoonlijk vind ik alleen wandelen een stuk minder gezellig dan met Sam. In mijn eentje lijkt het wandelen een doel te missen, met Sam is er altijd Sam die lekker aan het rennen is. Zelfs een korte pauze in de wandeling wordt een klein feestje. Sam die vol enthousiasme zijn botje te lijf gaat terwijl ik geniet van een kopje thee. Na negen jaar samen wandelen heb ik inmiddels een aardige verzameling aan leuke wandelingen binnen Nederland weten te vinden.

Op internet zijn er talloze blogs te vinden waarin wandelroutes beschreven worden gericht op mensen. Maar er zijn er niet zoveel gericht op mens en hond. Vandaar mijn nieuwe serie blogs speciaal voor wandelaars met hond! Zo ben je als hondeneigenaar niet meer gebonden aan altijd hetzelfde rondje in de buurt maar kun je ook op pad en lange wandelingen maken. Veel plezier met lezen en wandelen!


Wandelen met je hond

Ieder kiest zijn eigen pad!


Vandaag deel één.

Een winterse wandeling in Lage Vuursche.

Begin-en-eindpunt:

Hoge Vuurseweg 11
3749 AB Lage Vuursche

Wandeling:

Afstand: 10 km
Naam: Oertijdwandeling
grotendeels onverharde paden
Kans op modderplassen: groot!

Wandelen met je hond

Eeuwenoude beukenlanen en dennenbos wisselen elkaar af tijdens deze wandeling.

Wandelen met je hond

Een spannend doorkijkje in een stukje dicht begroeid dennenbos.


Om maar gelijk met de deur in huis te vallen. Theehuis ’t hoge erf is hondvriendelijk. Perfect dus om na de wandeling samen met je vierpotige metgezel bij te komen onder het genot van een kop hete chocolademelk en één van de overheerlijke broodjes die ze hier serveren. Mijn persoonlijke favoriet: de vegetarische hamburger!

Op de parkeerplaats bij het theehuis vind je naast het restaurant een informatiezuil met alle wandelingen in de omgeving erop. De wandeling die we vandaag gaan doen is de 10 km lange ‘Oertijdwandeling’. Hiervoor volgen we de paaltjes met een blauwe stip erop. Pas wel op, onderweg kom je ook paaltjes tegen die het ruiterpad aangeven, deze zijn eveneens gemarkeerd met een blauwe stip alleen hebben er dan een klein hoefijzer ingeschilderd. Best verwarrend dus. Ook ik ging hier bijna de fout in.


Wandelen met je hond

Wandelen met je hond

De wandeling laat je kennismaken met de bossen rondom Lage Vuursche. Je wandelt door dennen-en-beukenbossen en langs statige oude landhuizen. Onderweg passeer je meerdere oude grafheuvels, vandaar de naam ‘Oertijdwandeling’. Het grootste deel loopt over onverharde paden zonder ander verkeer. Er is één klein stukje waar je langs de weg loopt, dit omdat het koninklijke kasteel Drakensteyn het pad blokkeert en je hier omheen moet voor je Lage Vuursche in wandelt. Dit is het enige stukje dat de hond aan de lijn moet. Verder mag hij overal loslopen!
Voor de dorstige of hongerige wandelaar zijn er onderweg genoeg opties om even te pauzeren. Halverwege de wandeling passeer je het middenin de bossen gelegen restaurant ‘Buiten in de kuil‘ en niet veel later wandel je het dorpje Lage Vuursche zelf binnen. Genoeg opties voor een verwarmend of verkoelend drankje en verkwikkend hapje dus!

Wandelen met je hond

Tijdens deze winterse wandeling was er ook genoeg op de grond te zien. Zoals dit bevroren gras.

Wandelen met je hond

En een varen die hardnekkig probeert de winter te overleven.

 


Ik vond deze wandeling erg leuk en afwisselend. De sneeuw en sluiers mist in het bos hielpen hier wel in mee, dit gaf de omgeving een mysterieus uiterlijk. Sam was vooral te spreken over smeltende sneeuw die lekker diepe plassen had gevormd op het pad. Maar ook de optie om onderweg een drankje te doen maakt het erg aantrekkelijk voor een lekkere dag de natuur in. Dit is een wandeling voor alle jaargetijden. In het voorjaar heb je de frisse groene blaadjes aan de eeuwenoude eiken en beuken en in het najaar kleurt een groot deel van het bos rood en oranje. Deze wandeling gaat zeker niet gauw vervelen!


Wandelen met je hond

Meer informatie:

 

Op zoek naar inspiratie voor hondvriendelijk wandelen in binnen-en-buitenland? Kijk dan eens op mijn eerdere blogs: Beleef de winter op AmelandWandelen langs de Engelse kust of De perfecte zondagmiddag wandeling.

Ameland

Het stormt buiten. Dikke regendruppels rollen langs de ramen naar beneden en wolken razen voorbij alsof ze ergens te laat voor zijn. Binnen is het warm en knus, de open haard verlicht onze gezichten en kaarsjes werpen flikkerende schaduwen op de muur. Waarom zou je in dit weer naar buiten willen? Waarom de vertrouwde warmte inruilen voor windvlagen die je de adem doen benemen en bliksemflitsen die de natuur haar schaduwen ontneemt?





Met een paar dagen extra vrij deze winter besloot ik dat lekker uitwaaien op winters Ameland ons energiepijl wel weer op niveau zou krijgen. Wat ging er in mijn hoofd om toen ik vol enthousiasme een hotelletje boekte en zo half november samen met vriend en hond op de boot richting het waddeneiland stap. Volgens de weerman ligt de gevoelstemperatuur rond de nul graden Celsius en waaien de pannen van de daken.





Terwijl geen normaal mens zich op het strand waagt; wandel ik met camera, vriend en hond een paar keer per dag over het duin heen richting de in razernij verkerende zee. De wind trekt witte schuimstrepen over het strand en zeemeeuwen bereiken topsnelheden met de wind mee. Donkere wolken trekken in sneltreinvaart aan de horizon voorbij waarbij de zon nauwelijks de kans krijgt onze verkleumde gezichten te verwarmen.





Hond geniet normaal van de golven om tegen te blaffen, meeuwen om weg te jagen en zand om in te rollen. Wat meer heb je nodig tijdens een hondenleven? Nu de wind het voor hem onmogelijk maakt in een rechte lijn te lopen en zijn lange haren in zijn ogen waaien – wat het spotten van meeuwen ook nog eens erg lastig maakt – is de lol er wel een beetje vanaf. Met scheef waaiende staart en flapperende oren wandelt hij in onze schaduw, schuilend voor de elementen.


Ameland




En toch genieten we. De horizon kleurt roze, rood, oranje en blauw door de afwisseling van zon en wolken. De harde wind blaast bellen van het schuim op de golven en groepjes zeevogels trotseren dapper de zwiepende regen om op zoek te gaan naar kleine schelpjes die door de storm het strand opgeblazen worden. De stilte is oorverdovend. Letterlijk. De storm ontneemt je de kans om te praten.






En toch, toch heeft al dit geweld een kalmerend effect. Alsof je even uit je dagelijkse leven wordt getrokken. Gedachten waaien je hoofd uit en laten volmaakte rust achter. Zo wandelen vriend, hond en ik verder. Met rust in ons hoofd en rode wangen. Wat ook helpt de elementen te doorstaan is de belofte van warme chocolademelk met slagroom voor vriend en mij en een bot voor hond bij terugkomst. Er is niets dat een beter gevoel geeft dan met verkleumde handen om een warme mok heen de geur van pure chocolade opsnuiven terwijl je langzaam weer terugkomt in het dagelijks leven.


Ameland


Ameland


Ook naar Ameland in de winter?

Weilanden Amelisweerd

Weilanden Amelisweerd


Dit artikel is geschreven voor de outdoorwebsite outdoorbymanja.nl.

Zondagochtend negen uur. Op de ontbijttafel staan verse croissants en geurende koffie. Op de achtergrond klinkt het zomerse liedje “Follow the sun” uit de radio. Door de ramen verwarmt de ochtendzon mijn gezicht; het beloofd een mooie dag te worden.

Landgoed Amelisweerd

 

 

 

 

 

 


Wat is het toch genieten om wakker te worden op een dag zonder planning. Geen afspraken, geen verplichtingen; van mij mag het altijd wel zondag zijn! Geen plannen betekend natuurlijk niet dat er niets ondernomen gaat worden. Dat zou zonde zijn op zo’n mooie dag als vandaag! Mijn hond Sam kijkt mij met zijn grote bruine ogen vragend aan: “mag ik je plan zijn vandaag?” vragen ze. En waarom ook niet? Een lekker lange wandeling klinkt perfect! We besluiten naar landgoed Amelisweerd te gaan. Een gebied net buiten Utrecht langs de rivier de Kromme Rijn dat bestaat uit bossen, weilanden en statige landgoederen. We beginnen onze wandeling bij zwembad de Kromme Rijn waarna we onder de snelweg doorlopen om zo de Kromme Rijn zelf te volgen.

Langs de Kromme Rijn Amelisweerd

Nadat je de snelweg voorbij bent wandel je gelijk midden in de natuur.

Sneeuwklokjeslaan Amelisweerd

De sneeuwklokjeslaan die uitkijkt op Nieuw Amelisweerd. In het voorjaar kleurt het tot zover je kunt zien wit van de sneeuwklokjes. Vandaar de naam.


Overzichtskaart Amelisweerd

Overzichtskaart van Amelisweerd met daarop een aantal uitgezette wandelingen.

Zodra je de snelweg en drukte van Utrecht achter je laat waan je je in een compleet andere wereld.  Groene weilanden afgewisseld met boomgaarden en bos. Hier rijden geen auto’s, zijn geen stoplichten en hoor je niet het geroezemoes van de stad. Knotwilgen langs de waterkant geven het landschap een oer-Hollands uiterlijk. In de weilanden staan koeien en schapen gemoedelijk tezamen in de schaduw van eeuwenoude beuken en in het licht stromende water van de Kromme Rijn komen groepjes ganzen luid kwakend voorbij drijven.

Nieuw Amelisweerd

Nieuw Amelisweerd. Wit gepleisterde muren en houten luiken bij de ramen. Het is niet moeilijk voor te stellen hoe jonkvrouwen uit vervlogen tijden hier ooit in zwierige jurken door de tuin heen paradeerden.

Wandelen Amelisweerd

 

Sam is in de zevende hemel; hij geniet zichtbaar van het koele water op deze zonnige dag en neemt om de zoveel meter dan ook even een verfrissende duik.  Na een kleine kilometer gewandeld te hebben komt aan de overkant van het water het landhuis Nieuw Amelisweerd in zicht: één van de historische gebouwen gelegen op het landgoed Amelisweerd. Grote witte luiken en wit gepleisterde muren geven het historische gebouw een statig uiterlijk.

Kersen eten Amelisweerd

Wist je dat Napoleon ooit kortstondig de eigenaar is geweest van Amelisweerd? Hij had grootse plannen om de landhuizen te verbouwen, gelukkig is dit nooit zover gekomen. We vervolgen onze wandeling langs de waterkant terwijl de volgende verassing alweer in zicht komt. Een kersenboomgaard met open gedeelte waar je zelf mag plukken! Het is juli en de bomen hangen vol met glanzend rode kersen. Een mooie plek voor een korte pauze.

Langs de Kromme Rijn

Het landschap verandert continue. Je wandelt langs weilanden, bossen en boomgaarden.

Paddenstoel Amelisweerd

Er groeit hier van alles! Zoals deze bijzondere paddenstoel die ik onderweg tegenkwam.

 

Na ons tegoed te hebben gedaan aan de zoete kersen wandelen we weer verder langs de de Kromme Rijn. In de verte zien we een groepje kano’s langzaam dichterbij varen. Geluidoos snijden ze door het donkere water. Eenden en ganzen kijken verbaasd op naar deze mede-watergebruikers. Je kunt hier op meerdere plekken kano’s huren voor een tocht over de Kromme Rijn.

Kanoën in de Kromme Rijn

Behalve te voet, kun je ook met een kano de Kromme Rijn verkennen. Je kunt op meerdere plekken kano’s huren en genieten van de natuur vanaf het water.

 

Ook zijn er verschillende aanlegsteigers waar je kunt pauzeren voor een hapje of een drankje. De rivier kronkelt zich verder door het landschap en we passeren de landhuizen Oud Amelisweerd en Rhijnauwen. Het is een prachtig gebied en we zouden nog wel uren voort kunnen struinen langs de waterkant. Helaas begint onze maag alweer te rommelen en is het tijd om een leuke plek te zoeken voor een zondagslunch. Sam begint ook langzaam verzadigd te raken van al het zwemmen en is toe aan een pauze en een lekker botje.

 

Bijen op distel Amelisweerd

 

 

 

 

 

 


We steken de rivier over en wandelen langzaam terug naar het landhuis Oud Amelisweerd. De prachtig aangelegde parken en bossen van Amelisweerd zijn ook zeker een bezoekje waard. Statige beukenlanen en groene grasvelden worden afgewisseld met dicht begroeide bossen en eeuwenoude appelboomgaarden. Overal staan bankjes en zitten Utrechtenaren te picknicken en genieten van de natuur. Als laatste passeren we nog een mooie oude boerderij waar de koeien tevreden herkauwend ons wandelaars vanuit hun weiland staan te bekijken waarna we bij Oud Amelisweerd aankomen.  Hier is het biologische restaurant ‘de Veldkeuken’ gevestigd.

Restaurant de Veldkeuken Amelisweerd

Restaurant ‘de Veldkeuken’ is gevestigd in een van de bijgebouwen van landhuis Amelisweerd.

 

Ooit begonnen met een bakfiets van waaruit koffie, thee, soep en taart verkocht werden is de Veldkeuken inmiddels een volwaardig restaurant. Je eet er groentes uit de biologische tuinderij van Amelisweerd en vers gebakken brood en taart. Een mooie afsluiting van een heerlijke zondagswandeling!

De Veldkeuken Amelisweerd

Vegaburgers bij de Veldkeuken! Gezond genieten.

De Veldkeuken Amelisweerd

Je kunt hier heerlijk bijkomen op het terras met uitzicht over de Kromme Rijn.

 

 

 

 

 

 

Tips & Websites:

  • Allerlei informatie over Amelisweerd, zoals evenementen en rondleidingen vind je hier.
  • Restaurant de Veldkeuken: Volledig biologisch en gebruikmakend van de tuinderijen van Amelisweerd.Restaurant de Veldkeuken
  • In de zomer kun je in één van de tuinderijen van Amelisweerd: Amelis’hof, zelf een boeketje bloemen bij elkaar plukken! Er worden hier ook verse groentes en fruit verkocht.Bloempluktuin Amelisweerd
  • Je kunt op meerdere plekken kano’s huren voor een tocht over de Kromme Rijn. Je kunt natuurlijk ook met je eigen kano gaan. Deze kun je dan makkelijk te water laten aan het eind van de parkeerplaats bij zwembad de Kromme Rijn. Routes met een kano vind je hier en hier.
  • Ga je met je hond? Dan vind je hier een leuke wandeling.
Wandelen Amelisweerd

In de parken rondom de landhuizen moet de hond vast. Langs de Kromme Rijn mag hij grotendeels loslopen.