Berichten

Ankeveense plassen

Marloes: Het is de eerste zaterdag van juni. Voor het eerst in weken is het buiten onder de 25 graden Celsius en is de blauwe lucht vervangen door een egale grijze laag bewolking. Nederland blijft vanochtend lekker warm binnen, maar kan ik maar één ding bedenken: het is perfect weer voor een lange wandeling! En terwijl achter de voordeuren het tweede kopje koffie wordt gedronken sta ik al op de parkeerplaats bij het informatiecentrum van Natuurmonumenten in ’s Graveland. Daar heb je ook Manja en Antoine! Zij vergezellen mij vandaag op onze wandeling rondom de Ankeveense plassen. Hey Manja!

Ankeveense plassen
Ankeveense plassen

Manja: ‘Goedemorgen!’ antwoord ik Marloes. Hee, bedenk ik me, best gek als hond Sam niet direct de auto van Marloes uit springt. Hij is thuis omdat hij een operatie aan zijn poot heeft gehad. Desalniettemin vind ik het superleuk om Marloes weer te zien natuurlijk. We zeggen elkaar gedag en kijken dan waar we heen moeten. Eerst de weg over, blijkbaar. Grappig, de vorige keer dat we hier drie hallo-zoenen gaven, begonnen we een andere wandelroute waarbij we precies de andere kant op moesten. Eenmaal die weg over begint het met de groenigheid: weilanden waar je ver weg kunt kijken, hoog gras en veel boter- en paardenbloemen, afgewisseld met Madeliefjes en verschillende soorten hoog gras. Klik! Ik maak een foto van Marloes, die voorovergebogen een van die flora aan het fotograferen is.
Ankeveense plassen

Marloes: De laaghangende bewolking van afgelopen nacht heeft haar sporen duidelijk achtergelaten in de vorm van duizenden dauwdruppels op het kniehoge gras. Bijen zoemen van klaver naar distel en torretjes kruipen als acrobaten langs de dunne bloemstelen omhoog. Heel voorzichtig wandelen we door het natte gras om maar zo min mogelijk van dit macro wereldje te verstoren. Het pad kronkelt door de weilanden en langs slootjes vol lelies richting de Ankeveense plassen. Kijk nou, lammetjes. Die zorgen dat het pad begaanbaar blijft. De deugnieten zijn totaal niet schuw en willen erg graag zien wat dit clubje mensen in hun natuurgebied komt doen. Langzaam maken de weilanden plaats voor water. Links en rechts zijn geulen en plassen te zien die hier ontstaan zijn door turfwinning. Het pad wordt geflankeerd door oude eikenbomen en manshoog riet, enkel onderbroken door een paar oude boerderijen. Wauw! Wat een prachtplek om te wonen. En om te wandelen!
Ankeveense plassen
Ankeveense plassen

Ankeveense plassen

Manja: Bij een mooie doorkijk over de plas stoppen we even voor een kop koffie. Marloes was zo slim om dat in haar thermoskan te doen voordat ze in de auto stapte – en daar profiteer ik nu van. Nu ben ik sowieso een enorme koffieliefhebber, maar zo buiten, met dit uitzicht, smaakt het extra lekker. Iemand heeft op deze idyllische plek twee bankjes neergezet waar je wel op móet gaan zitten. De waterlelies zorgen voor een sprookjesachtige sfeer over het water. Na tien minuutjes lopen we weer verder – door het gras, langs het water en het hoge riet. Ik blijf me verbazen over de mooiheid van de druppeltjes die op allerhande blaadjes blijven liggen en de verschillende kleuren en soorten gras die we tegenkomen. Langzaam aan beginnen we tegen het einde van de wandeling te komen. Dat heb ik wel vaker met Marloes, een paar keer kletsen en hoppa voor je het weet ben je gearriveerd…
Ankeveense plassen
Ankeveense plassen
Ankeveense plassen

Marloes: Langzaam ruilen we het water en riet in voor bebouwing en weilanden. Voor we het in de gaten hebben staan we weer op de parkeerplaats bij Natuurmonumenten. Wat een mooie wandeling! Wuivend gras, water, vogels, rust en stilte. Dit gebied heeft alles. En heel veel Hollandser wordt het niet! Wat een heerlijke ochtend. De zon begint nu ook langzaam door de bewolking te breken en het terrasje bij restaurant Brambergen naast het informatiecentrum lokt. En terwijl we nog even nagenieten onder het genot van een hapje en een drankje zijn we in ons hoofd alweer bezig met de volgende wandeling!
Ankeveense plassen
Ankeveense plassen
Ankeveense plassen

Wil je deze wandeling ook maken? Kijk dan op de website van Natuurmomumenten. Behalve deze route vindt je hier nog veel meer wandelroutes in heel Nederland. Je kunt ook de gratis app van Natuurmonumenten op je smartphone installeren. Hiermee kun je de wandeling stap voor stap volgen en krijg je op verschillende punten leuke informatie over de bezienswaardigheden.

#Gaan

#Gaan, zo heet het nieuwe boek van boswachter Hanne Tersmette dat sinds afgelopen winter in de winkel ligt. Dat klinkt actief toch? Lekker naar buiten, op pad, genieten van de natuur. Dat schoot er allemaal door mijn hoofd toen ik dit boek voor het eerst in mijn handen had. De beste plek voor een boekreview lijkt mij dan ook buiten: middenin de natuur op één van de wandelpaden die Hanne in haar boek beschrijft.


Laarzenpad

#Gaan
#Gaan

 

Samen met vriendin en outdoorliefhebber Manja wandelen we vandaag het Laarzenpad bij het Naardermeer. Dit is een van de eerste wandelingen die Hanne in haar boek aanraadt en het gebied waar ze als boswachter zelf verantwoordelijk voor is. Een wandeling van 6,5km waarbij volgens Hanne laarzen onmisbaar zijn. Zelf vindt ze de wandeling het leukst als het geregend heeft omdat de paden dan extra drassig zijn. Helaas heeft het deze zomer al weken niet geregend en is van het zompige moerasbos weinig over. De laarzen zijn dus niet nodig (wat Manja en ik met het warme weer van vandaag helemaal niet erg vinden), de wandeling wordt er echter niet minder mooi door!

#Gaan

Het eerste deel van het Laarzenpad gaat over vlonders door een moerasbos. Foto: Marloes van Pareren

#Gaan

Hanne laat je in haar boek kennis maken met de natuur. Kijk ook eens om je heen en niet alleen naar de tv! Foto: Marloes van Pareren

#Gaan

Door de droogte zijn laarzen vandaag niet nodig, maar wandelen over vlonders blijft natuurlijk leuk! Foto: Marloes van Pareren

Wie is Hanne Tersmette?

Hanne is bekend geworden met een vlog op YouTube en met de tv programma’s De nationale natuurquiz en Boswachter gezocht. Na een carrière in de communicatie besloot ze het bedrijfsleven gedag te zeggen en zich dagelijks bezig te houden met haar grote liefde, de natuur. Ze werkt voor Natuurmonumenten en is verantwoordelijk voor “haar” gebied: het Naardermeer.

#Gaan

Na het bos volgt het water en alles wat daar groeit en bloeit. Foto: Marloes van Pareren

#Gaan

Op twee plekken kun je vogels spotten. Voor ons als niet vogelaars heeft Natuurmonumenten gelukkig een kaart opgehangen met de meest bijzondere soorten. Foto: Marloes van Pareren

De wandeling laat ons zien waarom waarom Hanne het Naardermeer “de allermooiste plek van Nederland” vindt. Bos en weiland wisselen elkaar af en het enige geluid dat je hoort komt van de vele vogels die hier rondvliegen, zwemmen en jagen. Zelfs voor niet vogelaars zoals Manja en ik is het leuk om al deze vogels druk bezig te zien met al hun dagelijkse bezigheden. Een reiger staat muisstil in het water, kop vlak boven het waterspiegel, wachtend op de ene visje dat voorbij komt. Moeder meerkoet heeft een stevige discussie met haar kroost die niet doen wat ze wil en een groep ganzen vliegt luid kwakend over ons heen op zoek naar een weiland vol vers gras.

#Gaan

#Gaan

Een mooie plek om #Gaan van dichtbij te bekijken. Foto: Marloes van Pareren

In #Gaan neemt Hanne je mee naar vijftien van haar favoriete natuurgebieden in Nederland. Van de Wadden tot Zuid-Limburg; ze laat je heel Nederland zien. Aan de hand van informatieve verhalen verteld ze je waar je kunt wandelen, maar ook kanoën, fietsen en schaatsen komen aan bod. Verwacht echter geen beschrijving van de routes, maar welke je dieren er kunt verwachten, hoe je ze kunt spotten en waar je op moet letten. Ze verteld je waar je met schapen kunt knuffelen, waar je slangen kunt vinden of waar de mooiste paddenstoelen staan.

#Gaan

Aan de groene bolletjes boven de titel kun je in één oogopslag zien wat de leukste activiteiten van het gebied zijn. Foto: Marloes van Pareren

De diversiteit in gebieden en verhalen en het enthousiasme waarmee het boek geschreven is maken #Gaan een must voor iedereen die van het buitenleven houdt. Maar juist ook voor iedereen die onze natuur alleen kent van Netflix. Ga eropuit! Dat is Hanne’s advies, weg van de schermen, de buitenlucht in.

Liefde voor de natuur

Tijdens de wandeling bij het Naardermeer wordt het duidelijk waarom Hanne haar boek met zoveel liefde en enthousiasme heeft weten te schrijven. Het klopt helemaal wat ze zegt, je hoeft geen bioloog of vogelaar te zijn om van de natuur en dieren om je heen te kunnen genieten. Weg van de tv en computer kom je helemaal tot rust.

#Gaan

Heerlijk Hollands is het motto van deze wandeling! Foto: Marloes van Pareren

Het lukt ons helaas niet om muisstil te zijn om zo misschien een ijsvogel of reeën te spotten. Maar oog in oog staan met een jonge Galloway is ook al indrukwekkend genoeg! Zelfs al is dit niet echt een wild dier. We krijgen er helemaal zin in om deze wandeling een keer echt op laarzen te maken! Lekker door de modder stampen tot de spetters tot op je gezicht zitten. Maak het kind weer in jezelf wakker en schud de dagelijkse beslommeringen lekker van je af. Dat is ook wat Hanne wil bereiken met haar boek vermoed ik, ze trekt je achter je computer vandaan en laat zien dat Nederland prachtig is!

#Gaan

Rondom het Naardermeer grazen Galloway koeien. Echt wild zijn ze niet, wel heel schattig! Foto: Marloes van Pareren

#Gaan

Het boek heet niet voor niets #Gaan. Hanna vraagt je je belevenissen met haar en de rest van Nederland te delen en zo iedereen naar buiten te krijgen. Foto: Marloes van Pareren

#Gaan

Zelfs Manja en ik, als niet vogelaars, vinden nog een verstopt exemplaar tussen het riet! Foto: Marloes van Pareren

#Gaan is te koop bij de meeste boekhandels en online en kost 20,- euro.

Deze wandeling is niet geschikt met honden. Ze zijn bijna de gehele route verboden, ook aan de lijn.

Steal Falls - Glen Nevis

Dit artikel is ook te lezen op Outdoorinfo.nl.

Welkom terug bij alweer het laatste deel van deze vierdelige serie over outdoor in de Schotse Hooglanden! Na het ruige Assynt, het afwisselende Torridon en mysterieuze Isle of Skye maken we nu kennis met dé outdoorhoofdstad van Schotland: Fort William. Ga mee en ontdek waarom deze stad zoveel outdoorliefhebbers trekt!

 


Fort William

Danger of Death. Fatal accidents do occur from falling from this path.” Met dikke zwarte letters waarschuwt een groot bord aan het begin van het pad voor de wandeling van vandaag. Op de grond onder het bord ligt een schedel van een schaap; alsof de tekst niet al dreigend genoeg is!

Steall Falls - Glen Nevis

Tja, en dan zie je dit bord aan begin van de wandeling.

De kleine parkeerplaats staat vol met auto’s; ik ben niet de enige die met dit mooie weer de wandelschoenen heeft aangetrokken. Voor mij zie ik een groepje niet zo heel atletisch gebouwde wandelaars op gympies vrolijk pratend het bord voorbij lopen. Ik ben helemaal aan het eind van de vallei Glen Nevis, daar waar de weg ophoudt. Volgens mijn wandelgids begint hier een van de mooiste korte wandelingen van Schotland: langs een ravijn richting een weidse groene vallei doorspekt met riviertjes met als kers op de taart een waterval die zich van 120 meter hoogte naar beneden stort. De uitleg vervolgt met: de wandeling loopt over smalle, rotsachtige paden waarbij je regelmatig recht de diepte van het ravijn inkijkt. Goede schoenen en voorzichtigheid vereist! Daar was ik dus, met stokken, stevige schoenen en mijn voorzichtigheid; terwijl ik net gepasseerd word door een groepje Aziatische toeristen met selfiesticks en modieuze witte sneakers….. Zou dit een gevalletje ‘wie het laatst lacht’ worden? Ik zie het al voor me: steile vlijmscherpe rotsen, witte vlekjes diep in het ravijn, kruisjes van selfiesticks op eenzame bomen, gieren cirkelend boven het ravijn en een inktzwarte waterval…. Daar gaan we.

Steall Falls

Het uitzicht vanaf het pad is adembenemend. Als je tenminste geen last hebt van hoogtevrees!

Steall Falls - Glen Nevis

Sommige stukken moeten toch best lastig zijn op gympies…

De zon prikt tussen de bomen door die langs het pad groeien en werpt dansende vlekken op de rotsen. Kleine watervalletjes kruisen het pad om zo hun weg naar de rivier diep in het ravijn te vervolgen. Langzaam komt de rivier op gelijke hoogte met het pad en zijn de stroomversnellingen tussen de door het water afgesleten rotsblokken goed te zien.

Steall Falls

Ik begin te begrijpen waar de waarschuwing voor is. Tijdens stromende regen of een sneeuwstorm kan het pad wel degelijk smal en verraderlijk glad worden. Maar vandaag is het warm en zonnig en een duik in de klaterende rivier klinkt steeds aantrekkelijker. Het pad wordt breder en voor mij ontvouwt zich de groene vallei met aan het einde de waterval: Steall Falls. Om mij heen zitten mensen te picknicken en spelen kinderen verstoppertje. Op blote voeten en met opgerolde pijpen staat het groepje Aziaten in een riviertje waar ze selfies maken met de watervallen op de achtergrond. Langs de waterrand staan de vlekkeloos witte gympies.

Steall Falls

Voor mij ontvouwt zich de vallei, met in de verte Steal Falls. Wist je dat je hier mag wild kamperen? Wie wil nou niet wakker worden en thee zetten met water van de waterval?!

Gerustgesteld wandel ik richting de waterval, de zon laat het vallende water schitteren als duizenden sterren. Zittend op een platte steen schenk ik mezelf een kopje thee in uit mijn thermosfles en neem de wereld om mij heen in mezelf op. Geen auto’s, geen bebouwing, alleen maar natuur. Deze wandeling is het gevaar van het waarschuwingsbord absoluut waard!

Wie, Wat, Waar?

Map Fort William

Aan het reliëf in de kaart kun je goed zien waarom Fort William outdoor hoofdstad van Schotland wordt genoemd. Houd je van klimmen? Dan kun je je hier helemaal uitleven!

De ligging aan het eind van het wandelpad de West Highland Way en in de schaduw van Ben Nevis – de hoogste berg van Schotland – heeft Fort William de naam outdoorhoofdstad van Schotland opgeleverd. De hele stad ademt outdoor; je ziet hier maar weinig mensen zonder wandelschoenen rondlopen en de winkelstraat zit vol outdoorwinkels en aanbieders van outdooractiviteiten. De hoofdweg is een aaneenschakeling van hotels en B&B’s, maar zonder verdere interessante bezienswaardigheden. Fort William is dan ook behalve een goede uitvalsbasis om de omgeving te verkennen geen plek om verdere aandacht aan te besteden.

De omgeving rondom Fort William heeft een hoop te bieden. Van berg- tot strandwandelingen. Er is voor ieder wat wils.

Een essentieel onderdeel van de wandeling is voor mij de pauze! Even genieten van het uitzicht onder het genot van een warme kop thee.

Rondom Fort William vind je een grote verscheidenheid aan outdooractiviteiten die je georganiseerd kunt doen, of zelf kunt ondernemen. Populair is de klim naar de top van Ben Nevis – de hoogste berg van het Verenigd Koninkrijk. Het is een stevige dagwandeling waarbij je na het bereiken van de top een weids uitzicht hebt over de stad en omringende bergen. De vallei waar deze berg aan ligt – Glen Nevis – heeft echter nog veel meer te bieden. Je kunt hier overal wandelen, boulderen en bergbeklimmen. En, handig, aan het begin van het dal ligt een informatiecentrum waar je alle informatie over outdooractiviteiten in en rondom Glen Nevis kunt vinden.

Glen Nevis

De Glen Nevis vallei heeft veel meer te bieden dan alleen een beklimming van Ben Nevis. Alleen een ritje erdoorheen is al de moeite waard!

De weg vanuit Fort William richting het westen brengt je naar de dorpen Glennfinnan, Arisaig en Mallaig waarbij de hoge bergen langzaam plaatsmaken voor langgerekte witte stranden en liefelijke baaitjes. Hierkun je op veel plekken kajakken om zo de grillige kustlijn te verkennen. Heb je genoeg geklommen rondom Fort William? Dan vind je hier ook een aantal prachtige kustwandelingen die je naar afgelegen strandjes brengen waar je kunt kamperen of picknicken. Rij je vanuit Fort William een half uurtje naar het zuiden dan kom je in Glen Coe.

“The Three Sisters” is het bekendste stukje van Glen Coe (je ziet er hier twee van de drie). Deze drie bergtoppen zijn goed zichtbaar vanaf de weg en onderdeel van een pittige bergkam wandeling.

Glen Coe is de bekendste van de Schotse valleien, toneel van films en oude legendes. Omzoomd door karakteristieke scherp gevormde bergen is dit gebied geliefd bij wandelaars die van wat meer uitdaging houden. Verwacht hier geen makkelijke beklimmingen en brede paden. Wel word je hier beloond met de mooiste bergkam wandelingen en dramatische uitzichten als je de top eenmaal bereikt hebt.

Een van de wandelingen die vanaf het uitzichtpunt bij “The Three Sisters” in Glen Coe start is die naar de Lost Valley. Een pittige klim brengt je uiteindelijk naar een hoog gelegen open vallei die een rol speelt in één van de meest lugubere legendes van Schotland.

In 1692 werden door soldaten van de Campbell Clan 37 mannen van de MacDonald clan vermoord. De vrouwen en kinderen vluchten met hun vee naar de Lost Valley waarna velen van hen ook stierven door de honger en de kou. Later werd de afslachting van de MacDonald Clan bekend als de “Glen Coe Massacre”. Hoe het vee en de kinderen het naar de Lost Valley hebben gered is mij een raadsel, zelfs voor volwassenen is de klim hiernaartoe al een hele uitdaging.

Uiteraard is Schotland nog een stuk groter dan de gebieden die ik hier beschreven heb. Tijdens mijn rondreis heb ik me regelmatig verbaasd over de grote van de afstanden en gebieden die ik tegenkwam. Op de kaart lijkt het allemaal een stuk kleiner (en korter). Er zijn nog veel gebieden te ontdekken en tochten te bewandelen. Door de verscheidenheid aan onbedorven landschappen is Schotland een ideaal outdoorland. De vriendelijke Schotten en vele pubs geven daarnaast net dat beetje extra, wat Schotland tot een van mijn favorieten vakantiebestemmingen maakt. Dus: schoenen in het vet, regenjas en camera in de rugzak en op naar Schotland!


Schotse Hooglanden tips en websites (en de wandelingen die je echt gedaan moet hebben!)

  • Zin in een stevige klim? Wandel dan vanaf de parkeerplaats bij “The Three Sisters” in Glen Coe richting Bidean nam Bian: een van de hoogste toppen in de omgeving. Je klimt hierbij tot een hoogte van bijna 1200 meter waarna je over de bergkammen van “The Three Sisters” een prachtig uitzicht hebt over de omgeving.

  • Zelfde plek, maar iets minder heftig? Probeer dan de wandeling naar de “Lost Valley”, bekend van de “Glen Coe Massacre”.

  • Zoek je een rustig en betaalbaar plekje dichtbij zowel de bergen als de kust? Dan kan ik Craigag Lodge aanraden. Gelegen aan de weg van Fort William naar Mallaig vind je hier rust, ruimte en zeer gastvrije verhuurders.
  • Wie kent Harry Potter niet! De films over deze tovenaarsleerling zijn gedeeltelijk opgenomen in Schotland. Menig Harry Potter fan zal onderstaande foto dan ook meteen herkennen. Twee keer per dag (in het hoogseizoen) komt deze trein: The Hogwarts Express, over dit viaduct in Glenfinnan en kun je hem met eigen ogen zien! Pas wel op voor Dementors!

Glenfinnan

  • Helemaal weg van stoomtreinen? In Glenfinnan kun je niet alleen lunchen in een oude treinwagon, maar ook overnachten.
  • Even genoeg geklommen? Ga dan kajakken of wandelen in Arisaig. Een klein vissersdorpje op een klein uurtje rijden van Fort William. Je vind hier verborgen baaitjes met wit zand en met een kajak kun je picknicken op één van de vele kleine eilandjes voor de kust.

  • Geniet na je wandel- of kajaktocht van lokaal gevangen mosselen en garnalen in Crofter’s Bar vlakbij de kajakverhuur. Zelf kan ik de vissoep aanraden!

Heb je zelf nog goede tips voor reizen en wandelen in Schotland? Laat ze dan hieronder achter, wie weet bezoek ik ze tijdens mijn volgende reis naar Schotland en zie je ze terug in een nieuw blog!

Quiraing Isle of Skye

Dit artikel is ook te lezen op outdoorinfo.nl.

We zijn alweer bij deel drie aanbeland in deze vierdelige serie waarin we verschillende gebieden in Schotland bezoeken. Na het ruige Assynt en het afwisselende Torridon maken we nu kennis met het mysterieuze Isle of Skye. De afwisselende natuur maakt dit eiland geliefd bij velen. Van fotografen op zoek naar dé perfecte landschapsfoto tot wandelaars op zoek naar een nieuwe bergtop. Het is een eiland van mythen en sagen gevoed door de bijzondere natuurverschijnselen die je hier vindt. Van puntige metershoge rotsen tot diepzwarte meren en kraakheldere watervallen, hier vind je alles wat je normaal alleen in sprookjes ziet.

 

Old man of Storr

Aan de oostkust van Isle of Skye vind je deze bijzonder gevormde rotsen: the Needle (die is wel duidelijk!), the Cathedral en the Old Man of Storr (zou het een versteende reus zijn?). Je kunt hier een wandeling van ongeveer drie uur maken om de rotsen heen op zoek naar het mooiste uitzicht.

Isle of Skye

Het is één van de meest spectaculaire wandelingen op Isle of Skye: naar de top van de Quiraing. Maar het uitzicht krijg je niet voor niets!

“Steil omhoog wandelen krijgt op Isle of Skye ineens een heel andere definitie! Ik was al wel enigszins gewaarschuwd door de tekst die bij de wandeling hoorde: Volg het pad richting Flodigarry (wat een heerlijke namen heb je hier toch!), ga na 300 meter van het pad af en klim door het grasland omhoog de berg op tot je op een hoger gelegen pad stuit. Onderaan de berg probeer ik het hoger gelegen pad te onderscheiden…. Niets. Wel zie ik ver boven me kleine kleurige stipjes: wandelaars. Ik krijg het gevoel dat die daar niet voor niets halverwege de bergwand door het grasland omhoog klauteren. Kom op! Dit gaan we doen! Wauw, dit is echt steil! Ik voel spieren in mijn benen die ik niet eerder gevoelt heb. Gelukkig is het uitzicht hier fantastisch wat me om de zoveel stappen een reden geeft om even te stoppen en op adem te komen. Langzaam maar gestaag klim ik omhoog. Het platte dak van de berg komt steeds dichterbij. Om me heen grazen overal tevreden schapen. Zou het door de continue inspanning komen dat ik me afvraag of schapen ook last hebben van spierpijn in hun kuiten de volgende ochtend?

Eenmaal boven op de berg wordt je getrakteerd op een fantastisch uitzicht.

De berg Quiraing die ik aan het beklimmen ben is van boven afgeplat; alsof het topje eraf gesneden is. Gezien de omgeving lijkt het helemaal niet raar dat dit misschien wel door een reus uit vervlogen tijden is gedaan…Net zoals ieder Loch in Schotland zijn eigen monster heeft, zo heeft iedere berg ook zijn eigen mythes. Volledig buiten adem bereik ik uiteindelijk het hoger gelegen pad en daarna de top. De pijn in mijn benen is ineens verdwenen terwijl ik de omgeving in mezelf opneem. Richting het zuiden strekt zich een indrukwekkende rij bergen uit terwijl aan de oostkant de zee en vele eilanden te zien zijn. De berg zelf is omgeven door karakteristieke metershoge rotsen die niet zouden misstaan in Stonehenge. Wat een bizarre omgeving! Het voelt alsof je zo het landschap van de Lord of the Rings trilogy in bent gewandeld.”

Ondanks dat het een populaire wandeling is, kom je weinig mensen tegen. De klim is voor de meeste toeristen net iets teveel van het goede.

De wandeling over de Quiraing beneemt je bij iedere bocht weer de adem.

Wie, Wat, Waar?

Isle of Skye mapZoals de naam al zegt is Isle of Skye een eiland. Je kunt er komen door middel van een lange brug of met een veerboot. Skye komt van het oud-Noorse ‘Sky-a’ wat ‘wolken eiland’ betekent. Die oude Vikingen kwamen hier niet voor niets mee! Het weer op Isle of Skye kan zeer snel omslaan en vaak hangt er mist of bewolking tussen de bergen. Ondanks het onvoorspelbare weer staat Isle of Skye in de top drie van de meest populaire bestemmingen van Schotland, naast Edinburgh en Loch Ness. De reden hiervoor is de adembenemende natuur. Het eiland is een aaneenschakeling van fluweelzachte heide, steile kliffen, pittoreske havenstadjes, kraakheldere zoetwaterbronnen en woeste bergen. Door het veranderende weer en de bijzondere omgeving vind je hier een hoop kunstenaars. Schilders, fotografen en beeldhouwers; allemaal hebben ze hun eigen galerie op het eiland. Door het grote aantal toeristen vind je hier ook veel leuke restaurantjes, koffietentjes en winkeltjes.

Neist Point

Nog een icoon op Isle of Skye is Neist Point: een vuurtoren bovenop een hoge klif. Ga je hier met zonsondergang naartoe, dan zitten de kliffen vol met fotografen die hier hun ‘perfecte’ landschapsfoto willen maken.

Gelukkig blijven de meeste toeristen hangen rond de hoofdstad Portree, hierdoor waan je je op veel plekken nog steeds alleen op de wereld. Natuurlijk, op de bekende plekken ben je niet de enige die de auto parkeert, maar na een paar honderd meter gelopen te hebben ben je het grootste deel van de toeristen al kwijt. Die komen alleen snel een selfie nemen en stappen daarna weer in de tourbus op weg naar de volgende hotspot. Isle of Skye is een waar paradijs voor wandelaars. Er zijn ontelbaar veel trails, variërend van een paar honderd meter tot in meerdere dagen dwars over het eiland heen.

Schotse Hooglanders

Ook op Isle of Skye kun je tijdens je wandeling oog in oog komen met Schotse Hooglanders.

Ik weet het. Je hebt ze ook al voorbij zien komen in mijn vorige blog. Maar ze zijn zo leuk!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Door de afwisselende natuur en weersomstandigheden hebben de meeste wandelingen hier wel een hogere moeilijkheidsgraad. Zompige velden en steile beklimmingen zijn geen uitzondering. Een aantal beklimmingen in het Cuillin gebergte halverwege het eiland behoren zelfs tot de moeilijkste van het hele Verenigd Koninkrijk. Waarom Isle of Skye toch ook bij mij met stip in mijn lijstje met fantastische wandelgebieden staat? Bekijk de foto’s maar eens, voor mij is er maar één woord voor dit eiland: Buitenaards.

Schotse Hooglanden tips en websites (en de wandelingen die je echt gedaan moet hebben!)

Isle of Skye- Quiraing

 

  • Nog een wandeling die je echt gedaan moet hebben is “The Old Man of Storr”. Ook hier is het weer een klimmetje omhoog, maar de vreemd gevormde rosten en de uitzichten zijn de spierpijn zeker waard!

Old man of Storr Old man of Storr

  • Even genoeg geklommen? Dan kan ik de Fairy Glen aanraden. Hier vind je een bizar landschap vol kegelvormige heuvels en cirkels in het gras.
Fairy Glen

De heuvels van Fairy Glen lijken wel opgebouwd uit duizenden laagjes zand en steen. Ondanks dat er vast een heel logische verklaring voor is, vraag je je toch af: was dit waar de Hobbits woonden?

Fairy Glen

  • Even genoeg gewandeld en zin in wat cultuur? Hier kun je een boekje downloaden met allerlei kunstenaars die je op Isle of Skye kunt bezoeken.
  • Op de website van “What’s on Skye” kun je op een interactieve wijze op zoek naar leuke tripjes, restaurantjes en winkels. Erg handig als je een uurtje over hebt!
  • Ben je net de Quiraing op geweest, dan zal je wel honger hebben! Dan kan ik het Skye Pie Café aanraden, hier hebben ze de lekkerste Schotse Pies in een schattig ingericht klein restaurantje.
  • Vers brood, de lekkerste cappuccino’s, geurende taarten  en een galerie vol kunst van lokale artiesten. Bij de Isle of Skye Baking Company slaag je altijd!
Viewpoint Old Man of Storr

Met een laatste blik op de Old Man of Storr nemen we afscheid van Isle of Skye. Volgende keer maken we kennis met Fort William en omgeving!

Zonsondergang boven Torridon

Dit artikel is ook te lezen op Outdoorinfo.nl.

Welkom terug! In mijn vorige blog heb ik je kennis laten maken met Schotland en je mee genomen naar het noordwestelijke Assynt. Deze keer zakken we iets af naar het zuiden waar we de omgeving rondom Torridon gaan verkennen. Steile kliffen worden hier afgewisseld door uitgestrekte heideplateaus en klaterende beekjes. Je vind hier een aangename mix van outdooractiviteiten en ontspanning. Na een stevige wandeling zijn er genoeg restaurants, pubs en koffietentjes waar je heerlijk bij kunt komen!

 

Naderend onweer boven Loch Torridon

Naderend onweer boven Loch Torridon; het maakt het er niet minder mooi op! Het dorpje Torridon vind je helemaal aan het eind van het meer. Heb je zin in koffie? Dan heb je geluk! Hier is namelijk een populaire buurtwinkel gevestigd waar ze met liefde een heerlijke cappuccino voor je maken!

Schotse Hooglanders

Behalve schapen kom je in Schotland ook regelmatig Schotse Hooglanders tegen, zoals hier op Applecross. Ze zien er best indrukwekkend uit met die scherpe hoorns, maar zijn eigenlijk gewoon grote vriendelijke koeien.

Viskwekerijen in Loch Torridon

Spectaculair uitzicht over Loch Torridon vanaf Applecross. Op de voorgrond zie je een viskwekerij. Je kunt hier dan ook in ieder restaurant en alle pubs vis krijgen. Of het nou een gemarineerde zalm of echte Schotse Fish & Chips is, vis is een hoofdingrediënt op de Schotse eettafel.

Torridon

Natte voeten!

Waterdicht schoeisel is geen overbodige luxe in Schotland!

“Het komt met bakken uit de hemel. Het heeft opeens een heel andere betekenis gekregen. In deze regen ben je sneller doorweekt dan wanneer je in een zwembad springt! Ik zag het al aankomen boven zee: pikzwarte wolken die langzaam binnen kwamen drijven en de hoge kliffen aan het zicht onttrokken. Hoe kan een wolk zoveel water met zich meedragen?! Maar eerlijk is eerlijk, dit is wel het beeld dat ik in mijn hoofd had toen ik Schotland als vakantieland uitkoos. Met mijn rug in de regen en mijn camera op de borst om hem droog te houden voel ik het water langs mijn benen mijn schoenen instromen. Me zielig voelen? Nee joh! Alles behalve! Voor mij ontvouwt zich een natuurverschijnsel zoals je niet vaak meemaakt. Voor mij ontvouwt zich een perfecte regenboog over het Loch; op de achtergrond heeft de zon nog net grip op de omringende bergen.

 

Regenboog over Loch Torridon

Soms is een nat pak geen straf!

Ik heb nog nooit zo’n felle regenboog gezien: menig tekenfilm kan hier een puntje aan zuigen. Helaas duurt dit fenomeen maar eventjes. De bui trekt weer verder en achter mij zijn de kleuren van de ondergaande zon weer aan de horizon te zien. Dat was het natte pak meer dan waard!”

Wie, Wat Waar?

Het gebied rondom het kleine plaatsje Torridon, gelegen aan Loch Torridon is voor veel liefhebbers van bergwandelingen de favoriete bestemming in het noordwesten van de Highlands. Hoge pieken zorgen voor stevige wandelingen en de kustlijn staat garant voor prachtige uitzichten over het Loch en de omringende bergen. In het verlengde van het Loch vind je Glen Torridon: een door gletsjers uitgesleten dal waar je aan alle kanten omringd wordt door scherpe pieken. En, gelukkig, vele wandelingen om deze te bereiken.

Uitzicht over Loch Torridon

Uitzicht over Loch Torridon richting Applecross. De meeste van deze bergen kunnen beklommen worden, hoewel er niet overal een uitgebreide wandelbeschrijving voor is. Het belangrijkste als je besluit een berg op te gaan is het weer goed te bekijken voor je vertrekt. Wat een briesje op zeeniveau is kan op de top van een berg veranderen in een heuse storm. Daarbij ligt regen altijd op de loer. Zorg dus dat je gekleed bent op meerdere weertypes.

 

Weg naar Applecross

Steile haarspeldbochten diepe afgronden zijn geen uitzondering op de weg naar Applecross. Ik heb heel wat doodsangsten uitgestaan als ik weer een afgrond op me af zag komen! Gelukkig rijden de meeste Schotten vrij rustig en gaan ze ook regelmatig voor jou aan de kant. Het uitzicht was daarentegen alle zweetdruppels duizend keer waard!

 

Het is een geliefd, maar nog niet extreem druk bezocht deel van Schotland en je kunt je hier nog oprecht in de wildernis wanen. Kleine dorpjes met altijd wel een goede pub breken het landschap her en der, maar meestal rijd je alleen over de kronkelige weggetjes en kun je zo optimaal genieten van de omgeving. Aan de zuidkant van Loch Torridon ligt het afgelegen en lastig bereikbare schiereiland Applecross. Om met de auto in het gelijknamige dorpje aan de zuidkant van het Schiereiland te komen zijn er twee mogelijkheden.

 

Weg naar Applecross

De weg naar Applecross brengt je de hoogte in, waarna je een plateau oversteekt voor je weer steil naar beneden rijdt.

 

  1. Je kunt een pas oversteken waarbij je tot een hoogte van 626 meter klimt. Een steile weg vol haarspeldbochten; zowel misselijkmakend als adembenemend, waarbij je rijvaardigheid tot het uiterste getest wordt.
  2. Je kunt om het schiereiland heen rijden over smalle kronkelige wegen waarbij je de zee geen moment uit het oog verliest. Beide zijn spectaculair om te rijden en de weg behoort dan ook tot een van de mooiste en populairste autoroutes in Schotland. Zeker de moeite waard om een kijkje te nemen en een mooie afwisseling na een dag munro-bagging!

 

Eenzaam huis bij Loch Torridon

Een eenzaam landhuis op een van de vele landtongen rondom Loch Torridon. Wegen zijn er niet en dit huis is dan ook uitsluitend te bereiken via een wandelpad of met een bootje.

Tips en websites:

  • Visit Scotland: Hier vind je algemene informatie over Applecross en Torridon zoals hotels en restaurants.
  • Klim naar Ben Alligin: Volgens vele een van de meest indrukwekkende bergrugwandelingen in heel Schotland, en hoewel je flink de hoogte ingaat is deze wandeling niet erg moeilijk.
  • Torridon Estate: Altijd al eens op een echt Schots landgoed willen overnachten? Torridon Estate verhuurd kamers en cottages gelegen aan Loch Torridon op een landgoed met eigen waterval.
  • Zin in Koffie? : Hier vind je de lekkerste verse cupcakes en worteltaart en maken ze met liefde een verse cappuccino voor je klaar.
  • Of toch meer zin in verse vis?: Gelegen aan het einde van de weg vanaf Torridon wordt dit restaurant gerund door een Nederlander en zijn Schotse vrouw. Je hebt er een prachtig uitzicht over het Loch en de kliffen terwijl je geniet van echte schotse maaltijden! Vanuit het restaurant kun je ook een prachtige wandeling maken over de omringende kliffen.

 

Waterval Torridon

Een privéwaterval op één van de oude landgoederen die je verspreid door Torridon vindt.

Schotland Assynt

Dit artikel is ook terug te vinden op Outdoorinfo.nl.

Wat zei ik ook alweer voordat ik afgelopen april richting Schotland vertrok voor een wandelvakantie? “Nee joh! Blauwe luchten en volop zon ziet er helemaal niet Schots uit op de foto. Geef mij maar onweerswolken of mist met af en toe een streepje zon voor het effect! Dat is zoals Schotland behoort te zijn.” Of ik van deze uitspraak heb? Zeker niet! Ik geef toe, zo nu en dan een zonnetje is heerlijk, maar al mijn ‘wauw’ momenten hebben zich afgespeeld net voor, tijdens of na een stevige bui.

 

Schapen op de weg

De hoofdbewoners van Schotland. Met een aantal van bijna zeven miljoen is dit ongeveer anderhalf keer zoveel als het aantal Schotten.

 

Vaak werd er daarna gevraagd of ik misschien de West Highland Way ging lopen. Nee, deze 152 kilometer lange route staat zeker nog op mijn verlanglijstje, maar dan wel in een jaargetijde met meer zekerheid op droge dagen. Ze zeggen niet voor niets: “April doet wat hij wil”. Dit geldt zeker voor Schotland, in twee weken tijd heb ik alle vier de seizoenen voorbij zien komen. Van verse sneeuw op de bergtoppen tot picknicken in t-shirt.

 

Tip:

De West Highland Way: Deze bekende meerdaagse route neemt je mee dwars door de Schotse Highlands. Hij begint in Milngavie nabij Glasgow waarna je in zes tot tien dagen een afstand van 152 kilometer aflegt. Jaarlijks lopen ongeveer 50.000 mensen deze route wat hem een van de drukste meerdaagse wandelpaden van het Verenigd Koninkrijk maakt. Laat je door de drukte echter niet afschrikken, een tentje kun je altijd wel ergens kwijt. Door de grote afstand loop je daarbij nog steeds vaak alleen tussen de hoge bergtoppen. Het indrukwekkende landschap dat je doorkruist maakt het niet voor niets een favoriet onder wandelaars.

 

Maar het was toch een wandelvakantie? Zeker! De West Highland Way is zeker niet het enige wandelpad in Schotland. Sterker nog, Schotland bestaat vrijwel alleen maar uit wandelpaden. Een beetje zoals wij Nederlanders overal fietspaden hebben eigenlijk. Je vindt ze in alle soorten en maten, van plezierig kuieren over vlakke, aangelegde paden tot het beklimmen van meerdere bergtoppen op een dag. De Schotten zelf hebben er een nationale sport van gemaakt: ‘munro bagging’. ‘Munro’ betekent bergtop en ‘bagging’ staat voor verzamelen. Ze verzamelen dus bergtoppen… Ieder weekend staan de parkeerplaatsen aan de voet van de bergen weer vol; de lokale bevolking gaat dan op pad om een nieuwe bergtop aan hun verzameling toe te voegen!

 

Uitzicht over de heidevelden

Wandelen is een nationale sport in Schotland. Maar door het grote aantal paden loop je nog steeds vaak alleen.

Deze nationale drang naar wandelen heeft ervoor gezorgd dat de meeste paden duidelijk aangegeven en goed onderhouden zijn. Wat soms best lastig kan zijn met het wisselende weer. Op de gratis website Walking Highlands vind je een overzicht van een groot deel van de wandelpaden in Schotland. Je kunt ze selecteren op afstand, zwaarte en omgeving. Er handig dus! Zo kun je kort van tevoren -aan de hand van bijvoorbeeld de weersomstandigheden- beslissen welke wandeling je gaat doen.

 

Brug over zalmrivier

Een van de vele zoetwater rivieren. Deze bij Lochinver staat bekend om haar zalm en forel.

 

Maar…het was wel even een verschil! Vertrekken in Nederland op een van de eerste zomerse dagen en landen op het vliegveld van Inverness midden in de Highlands met een snijdende wind en 10 graden! Ik moet eerlijk bekennen dat ik toen heel even dacht: “Waar ben ik aan begonnen?”. Dit gevoel was echter na de eerste paar kilometers door de Schotse hooglanden, omgeslagen in “oooh” en “aaah”! Niet alleen vanwege het indrukwekkende landschap om mij heen, maar ook door de smalle, kronkelige weggetjes waar je regelmatig de berm in moet om een tegenligger te laten passeren.

Wandelen Lochinver berkenbomen

Wandelen bij Lochinver aan de hand van handige kaartjes op de website van Walking Highlands.

Wandeling Lochinver

Ik neem je deze reis mee naar vier totaal verschillende gebieden in het westen van Schotland. We beginnen in het noordwesten waar we het ruige en stille Assynt bezoeken. Hierna zakken we iets af naar het zuiden om te genieten van de afwisseling van Torridon. De volgende bestemming is het mystieke Isle of Skye waarna we als laatste nog iets zuidelijker de omgeving van Fort William: de bekendste outdoorstad van Schotland verkennen.

Assynt

Bremstruiken in bloei in het voorjaar

In het voorjaar kleurt het Schotse landschap geel met bremstruiken.

 

“Mijn eerste ervaring met Schotland. Gelijk na aankomst in Inverness is het op pad naar een piepklein dorpje genaamd Polglass; waar ik een bed en breakfast geboekt heb. Het ligt niet ver van de grootste stad van het noordwesten van de Schotse Hooglanden: Ullapool. Vanwaaruit de ferry richting de Outer Hybriden: de eilanden Lewis en Harris, vertrekt. Op de kaart zag het eruit als een klein stukje rijden…. Onderweg blijkt dit niet helemaal te kloppen. Wat ik even over het hoofd heb gezien is dat er geen directe weg naar het dorpje gaat. De bergen en lochs maken het aanleggen van een rechte weg in Schotland onmogelijk.

Smalle Schotse snelweg

In weer en wind over de smalle wegen. Je ziet hier een snelweg.

Regelmatig rijd je het dubbele aantal kilometers van wat je hemelsbreed op de kaart afleest. Richting Polglass betekende dit een stevige rit over eenbaanswegen, waar je continue hoopt geen tegenliggers tegen te komen. Maar wat een uitzicht! Zonder ook nog maar één wandeling gemaakt te hebben krijg ik toch nu al een mooie sightseeing tour door Schotland. De rit gaat langs uitgestrekte heidevelden vol geel bloeiende bremstruiken, langgerekte lochs waar eenzame huisjes weerstand bieden aan de elementen en omhoog torende bergen die als puisten in het landschap staan. Op de weg blijven letten! Pas op! Daar steekt weer een kudde schapen over. Zelfs de snelwegen zijn hier onderdeel van het graasgebied van deze wollige hoofdbewoners van Schotland. Zon en regen wisselen elkaar af onderweg, maar als door een wonder lijkt de woede van de regengoden te stoppen na aankomst in het bed en breakfast. De zon gaat al onder en langzaam kleurt de hemel rood. Vanuit mijn slaapkamer in het kleine, persoonlijke onderkomen kijk ik uit over een schiereiland dat zich uitstrekt richting de zee. Vol met weilanden waar schapen de regen uit hun wol schudden en kleine strandjes waar zeehonden uitrusten in het zand. Aan het eind van het eiland staat een klein wit huisje met zwart dak en twee schoorstenen waar rook uit kringelt. Dit is Schotland denk ik bij mezelf als ik de vermoeidheid over me heen voel komen.”

Zonsondergang Assynt - Schotse Hooglanden

Het uitzicht vanuit mijn B&B

 

Wie, wat waar?

Het deelgebied Assynt in het noordwesten van Schotland.

Het bergachtige gebied van Assynt ligt in het uiterste noordwesten van de highlands. Ga je nog noordelijker dan wordt de omgeving steeds vlakker en stiller. Assynt is doorspekt met zoetwatermeren en alleenstaande steile bergen. Hoewel deze bergen minder hoog zijn dan in de rest van de highlands zijn ze door hun steile wanden nog steeds een hele uitdaging om te beklimmen. Door deze combinatie van water en bergen heeft het landschap hier een zeer eigen karakter. Afgezien van wat verdwaalde toeristen en de incidentele wandelaar kom je hier weinig mensen tegen. Behalve in het kleine dorpje Lochinver waar ze naar zeggen de lekkerste Pie-tjes (gevulde hartige of zoete deegtaartjes) verkopen van heel Schotland. Zo’n maaltijd moet natuurlijk wel verdiend worden met het maken van een lange wandeling, wat hier dan ook perfect kan! Door de lage bevolkingsdichtheid vind je hier minder hotels en bed en breakfasts dan in de rest van de Highlands, maar daarentegen zijn de mensen hier erg vriendelijk en betrokken en staat de deur altijd open. Letterlijk! Er wordt hier nooit ingebroken en een slot op de deur is dus niet nodig.

 

 

Wandelen bij Lochinver - Schotse Hooglanden

Wandelen bij Lochinver.

Tips en websites:

  • Walking Highlands: Gratis website waarop beschrijvingen en kaartjes te vinden zijn van bijna alle wandelingen in Schotland.
  • West Highland Way: Meest bekenden en bewandelde langeafstandspad in Schotland.
  • Airbnb: Veel particulieren verhuren één of meerdere kamers in hun huis via AirBnB, dit is regelmatig goedkoper dan reguliere verhuurbedrijven.
  • Cottages and Castles: Blijf je langer op dezelfde plek, dan vind je op deze website bijzondere plekken om te overnachten. Van eenzame hutjes in de wildernis tot oude krakende landhuizen omringt door statige tuinen.
Kasteelruïnes in de Schotse Hooglanden

Één van de vele kasteel ruïnes die je overal in Schotland vind. Een herinnering aan de tijd van de oude clans.