Berichten

Denk je aan Portugal, dan denk je waarschijnlijk aan Lissabon of de Algarve. Dé twee toeristische hotspots met de meeste bekendheid. Op foto’s zie je mooie gebouwen, idyllische witte zandstranden en knusse restaurants. In het echt is het vol, vol, vol. Je kunt in Lissabon zo aansluiten bij een Aziatische rondleiding door de smalle straten en in de Algarve gezellig handdoekje aan handdoekje liggen met uitzicht op roodgloeiende Engelsen.

Porto
Weleens gedacht aan Porto voor een weekendje weg?

Wil je dit allemaal niet? Maar wil je wel het echte Portugal proeven? Ga dan mee naar Porto. Deze stad in opkomst heeft haar Portugese authenticiteit weten te bewaren en is een echt juweeltje op net iets meer dan twee uurtjes vliegen vanaf Nederland. Samen met Manja Ontdekte ik op een prachtige lentedag deze heerlijke stad.

Porto
Met het kabelbaantje reis je voor een paar euro boven de stad uit en wandel je zo de bovenste laag van de Ponte Luis I brug op.
Porto
Het uitzicht vanaf de bovenkant van de Ponté Luis I.
Porto

Ook wel Oporto. Is een Portugese gemeente en havenstad in het noordwesten van Portugal, aan de Costa Verde.
Porto is gebouwd aan de noordoever van de rivier de Douro. Het is de op één na grootste stad van Portugal (na Lissabon). In 2011 telde de stad 237.591 inwoners; de agglomeratie Groot-Porto telde toen 1,8 miljoen inwoners (Wikipedia).

Tegeltjes, tegeltjes, tegeltjes. In het groen, blauw, rood, grijs, noem maar op! Bijna alle huizen in de smalle straatjes van Porto zijn versierd met prachtig gedecoreerde tegeltjes. Sommige glanzend nieuw, sommige verkleurd en gebroken. Maar stuk voor stuk uniek. De tegeltjes kun je kitsch noemen, maar toch, als je maar lang genoeg kijkt, zijn ze best een beetje kunst. Dat moeten ook de inwoners van Porto zelf gedacht hebben toen ze besloten het kunstthema in de straten van de stad verder uit te breiden. Kunst en kitsch gaan hier hand in hand.

Porto
Ouderwetse tegeltjes en nieuwe muurkunst gaan hand in hand samen.
Porto
Overal in de stad kom je “oude” kunst tegen.

Porto is echt een stad waar je niet te snel doorheen moet wandelen. Kijk omhoog en kijk naar beneden. Behalve de tegeltjes kom je dan op de gekste plekken nieuwe kunst tegen. De stad is bezaaid met originele muurschilderingen. Sommige zijn meters hoog, andere net een paar centimeter. En niet alleen muurschilderingen zijn er overal te vinden, ook meer bijzondere kunstuitingen. Wat te denken van een metershoog konijn gemaakt van oude rommel? Of juist een piepklein mannetje dat toezicht houdt vanaf een stukje steen dat uit de muur van een huis steekt?

Porto
Grootmoeders tegeltjes naast een konijn gemaakt van oude rommel.
Porto
Nieuwe kunst op de voorgrond met de oude gebouwen en kerken erachter.

Heb je na een ochtend langs stadskunst struinen een enorme honger en dorst ontwikkeld? Ook dan kan Porto je bieden wat je zoekt. Wat je zeker niet moet overslaan zijn de kabeljauwkroketjes (Pastéis de Bacalhau). Een lokale specialiteit. Natuurlijk gecombineerd met een volle witte wijn uit één van de vele Portugese wijngebieden. Weet je niet wat je moet kiezen? Manja en ik wisten het ook niet. Geen probleem! Van de ober mochten we verschillende wijnen proeven voor we er eentje kozen! Wil je dit ook? Wij aten bij restaurant Ribeira Square, een pareltje verstopt tussen toeristenrestaurants.

Porto
Een bonte mix van stijlen en mensen.
Porto

Weer een beetje op krachten gekomen? Neem dan geen dessert in het restaurant maar ga voor één van de meest verleidelijke gebakjes van Portugal. De Pasteis de Nata! Bladerdeeg en custard. Meer is het niet, maar óh zo lekker. Het is één van mijn persoonlijke favorieten. Helaas vinden mijn heupen van niet, anders zou ik ze vermoedelijk aan de lopende band snoepen. Je kunt de Pasteis de Nata bij de meeste koffietentjes of bakkerijen vinden. Is het heel warm buiten? Dan hebben we nog een adresje voor je. Cremosi. In deze chique ogende ijswinkel verkopen ze de lekkerste smaken ijs. Gember, chocolade-cheesecake, passievrucht en ga zo maar door. En terwijl je ijsje wordt gemaakt kun je je hier vergapen aan de prachtig gedecoreerde patisserie die in de etalages uitgestald staat.

Porto
Een glaasje port gaat niet zonder wat zoetigheid!
Porto
Smalle straatjes en vrolijke kleuren geven de stad en bijzondere vibe.

Natuurlijk ben je niet écht in Porto geweest als je niet een bezoek hebt gebracht aan één van de vele porthuizen aan de zuidkant van de rivier de Douro. Volg je de rivier stroomopwaarts dan kom je uit bij de wijnvelden waar de druiven voor de port vandaan komen. Vroeger werden deze in kleine houten boten naar Porto vervoerd die nu nog steeds de oevers van de rivier in de stad sieren. De export van Port heeft Porto groot gemaakt. Engelsen, Duitsers, Nederlanders, heel Europa kwam hierheen om hun eigen porthuis te vestigen. Vandaar dat de meeste porthuizen niet echt Portugees klinkende namen hebben.

Porto
De oude portboten liggen, nu als eerbetoon, nog steeds langs de oevers van de Douro.
Porto

Een hoop van de porthuizen zijn erg toeristisch te noemen, maar er zijn er een aantal die de port zelf serieuzer nemen dan de hoeveelheid bezoekers. Samen met Manja bezocht ik Quinta dos Corvos, één van de weinige porthuizen met een Portugese achtergrond. En, wat wij een groot voordeel vonden was dat dit merk niet exporteert. Je vindt hun port alleen in Portugal. Ja ja, denk je vast. Maar ik heb het gegoogled en kon het echt nergens anders vinden. Neem je hier een fles van mee naar huis, dan heb je echt iets bijzonders. Behalve een proeverij krijg je hier ook een kleine rondleiding en uitleg over port. Echt een aanrader.

Porto
Port proeven. De finishing touch in Porto!

Helaas was ons verblijf in Porto veel te kort om alles te zien! We vlogen naar huis met nog heel wat “dit wil ik zien” vlaggetjes in Google Maps. Naast al het moois en leuks dat we al zagen een reden temeer om in de toekomst weer een keer terug te keren naar Porto. De stad heeft iets dat ik niet vaak in andere steden tegenkom. Het straalt knusse gezelligheid en echte authenticiteit uit. De oude kerken gaan hier hand in hand met futuristische muurschilderingen en hippe koffiebarretjes met ouderwetse restaurants. Zo is het hier ook met de mensen, een bonte mix van skaters en muziekkanten naast oude vrouwtjes in traditionele kledij. Nog één tip? Houd het stil, zorg ervoor dat het geen kopie van Lissabon wordt met alle toeristen maar “gewoon” Porto. Zoals het nu is en niet veel anders.

GR223

‘S NACHTS IS ALLES DONKERBLAUW. DE ROTSEN AAN DE KUST GAAN CONTRASTLOOS OVER IN HET WATER, WAAR DE MAAN ALLEEN DE TOPPEN VAN DE GOLVEN WEET TE VERLICHTEN. HET ENIGE GELUID IS HET BREKEN VAN HET ZEEWATER OP DE ROTSEN DIE ONZICHTBAAR BOVEN HET WATER UITSTEKEN. HET PAD DAT ZICH LANGS DE ROTSEN SLINGERT VERDWIJNT IN DE SCHADUWEN. 

GR223
De steile kliffen van Cap de la Hague, voer voor mijn fantasie.

Goh, mijn fantasie ging daar even met me aan de haal. Misschien komt dat door de najaarszon die nog altijd even fel op ons neer schijnt. We, vriend, hond Sam en ik zijn aan de wandel in Normandië en volgen een deel van het Douanierspad ofwel de GR223. Rechts van ons bevindt zich een honderden meters diepe afgrond, links een rotswand die net zoveel meters omhoog gaat. Ooit werd het douanierspad gebruikt om te patrouilleren tegen smokkelaars die hier aan land kwamen. Maar hedendaags is het een 446 kilometer lang wandelpad van Carentan in het noorden van Normandië naar de Mont-Saint-Michel in het uiterste zuiden.

GR223
De steile kliffen veranderen langzaam in brede stranden.
GR223
Met kleine pittoreske dorpjes waar je het verse brood al van een afstand kunt ruiken.


Rechts van ons bevindt zich een honderden meters diepe afgrond, links een rotswand die net zoveel meters omhoog gaat.

GR223
Uiteindelijk eindigt de GR223 bij Mont Saint Michel.

GR223 – Douanierspad Normandië

De GR223, beter bekend onder de benaming ‘Douanierspad’ of ‘Kustpad’, is een wandelroute van 446 kilometer van Carentan naar Mont-Saint-Michel. De gehele route is aangegeven met rood-witte blokjes.

GR223
De kenmerkende rood-witte blokjes van een GR route.

Alle etape’s van de GR223

GR223

Over D-Day stranden en ruige kliffen

De GR223 laat je niet alleen door een grote verscheidenheid aan natuur wandelen, maar geeft je ook een kijkje in de roerige geschiedenis van Normandië. We wandelen over de kilometers lange D-Day stranden waar bunkers en monumenten elkaar afwisselen en herinneren aan de donkere najaarsdagen van de tweede wereldoorlog. Over de boulevards rijden “Band of Brothers” tourbussen en is Amerikaans de spreektaal.

Na de D-day stranden volgen oude, stille vissersdorpjes zoals hier Barfleur.

Langzaam worden de bloederige stranden ingewisseld door schattige kleine dorpjes met kleine vissershuisjes van grijs steen. We wandelen langs grote havens vol plezierjachten zoals in het gezellige Saint Vaast la Hougue (tip: ga hier aan de andere kant van de baai lunchen bij Le Goéland 1951 met uitzicht over zee!), eeuwenoude vissershavens waar de vislucht nooit wegtrekt zoals Barfleur en uiteindelijk komen we uit bij de kleinste haven van Normandië: Port Rancine, waar net genoeg plek is voor een tiental roeibootjes.

GR223
Het uitzicht vanuit Le Goéland 1951.


De ruige kust en lage stenen muurtjes doen hier erg aan de Engelse kust denken.

GR223
GR223
Het Franse gevoel….
GR223
De kleine haven van Port Rancine.

We ronden de punt van Normandië en bereiken het meest noordwestelijke puntje: Cap de la Hague. Kom je hier in het najaar dan wordt je verrast door bloeiende paarse heide. De ruige kust en lage stenen muurtjes doen hier erg aan de Engelse kust denken. Niet gek ook, als je bedenkt dat de Engelse kanaaleilanden Jersey en Guernsey maar een paar kilometer verderop liggen en met mooi weer goed te zien zijn vanaf Normandië.

GR223
Wandelen bij Cap de la Hague. Je kunt hier ook prima lunchen in het restaurant in het piepkleine dorpje.

Kilometers lange stranden

We dalen verder af richting het zuiden. De hoge kliffen en de door wind en zee geteisterde kustlijn veranderden langzaam in brede zandstranden. Aan kleine binnenhavens liggen pittoreske dorpjes waar het altijd naar vers brood ruikt en er altijd wel ergens een boerenmarkt te vinden is (perfect voor de lunch!). De mensen leven hier met het getijde en de vissers varen dan ook massaal uit wanneer het water begint te stijgen. Is het eb, dan ligt je bootje op het droge!

GR223
Even bijkomen op de hoge kliffen.


Aan kleine binnenhavens liggen pittoreske dorpjes waar het altijd naar vers brood ruikt en er altijd wel ergens een boerenmarkt te vinden is.

GR223
En dan is het eb en ligt je bootje op het droge.

Dit is het stukje Normandië waar je kilometers lang over het strand kunt wandelen zonder een andere ziel tegen te komen. Tot je een hoekje omgaat en er opeens een bruisend dorpje voor je ligt. De GR223 hangt hier nauw samen met het getijde, is het eb, dan kun je simpelweg rechtdoor over het strand. Is het vloed, dan betekent dat soms dat je kilometers om moet lopen om een brug te vinden.

GR223
Soms moet je even omlopen om tijdens vloed over te kunnen steken. Maar de route staat altijd goed aangegeven.
GR223
Maar de beloning mag er ook wezen, kilometers duinen zonder een mens tegen te komen.

Persoonlijk ben ik erg gecharmeerd van dit stukje kust in Normandië. Hier vindt je geen drommen Amerikaanse toeristen, maar ben je echt in Frankrijk. De mix van brede zandstranden en gezellig dorpjes geven het wandelen hier een extra tintje. Mijn tip? Maak de wandelingen hier niet te lang, zorg dat je genoeg tijd over houdt om op je dooie gemak door de smalle straatjes van de kleine dorpjes te slenteren.

Het einde is in zicht

Het grootste deel van het douanierspad zit erop. Bretagne komt dichterbij en langzaam wordt het weer wat drukker langs de stranden. Uiteindelijk komt de Mont-Saint-Michel in zicht. Één van de drukst bezochte toeristische attracties van Frankrijk. Wat vroeger ooit een bijzonder eilandje voor de kust was waar je alleen met eb kon komen is nu een pretpark waar tourbussen af en aan rijden over de nieuw aangelegde brug. Natuurlijk, het blijft een bijzonder gezicht; het eiland met de grote kerk omringt door smalle straatjes en stenen huisjes. Wat mij betreft is het uitzicht vanaf de GR223 erop dan ook genoeg. En het grote voordeel? Je bent hier helemaal alleen!

GR223
Slenteren langs het strand.


Uiteindelijk komt de Mont-Saint-Michel in zicht. Één van de drukst bezochte toeristische attracties van Frankrijk.

GR223
En uiteindelijk: Mont Saint Michel.


Tips en websites:

  • Op zoek naar kunst en kitsch? Probeer dan Barneville- Carteret eens! Hier vindt je overal kleine galerieën van lokale kunstenaars en antiekzaakjes


GR223
En natuurlijk brede stranden!

  • De lekkerste bakkerij van Normandië? Die vindt je in Portbail: Lebreton Sarl.


En heb je een warm broodje gehaald? Eet hem dan op aan de rand van het dorp!

  • Uitgewandeld? Overnacht dan je laatste nachten in de oude vestingstad Saint Malo in Bretagne. Een klein stukje verder dan Mont Saint Michel, maar zeer de moeite waard als je van smalle straatjes en goede restaurants houdt.


GR223

De ingang naar het vestingstadje Saint Malo.


GR223

Sla deze eeuwenoude stad zeker niet over als je in de buurt bent.

  • Meer informatie over de GR223 en Normandië vindt je hier.
  • En als je dan toch in Normandië bent. Vergeet dan niet wat lokale cidre in te slaan voor thuis! Je vindt hier overal lokale cidrebrouwerijen waar je voor een paar euro deze frisse appeldrank mee kunt nemen.

Met foto’s van mijzelf en Manja Herrebrugh


OneFrame – Outdoorreportages en fotografie, de naam zegt genoeg. Mijn website wordt hoogst waarschijnlijk niet bezocht door shopaholics, museumfanaten of thuisblijvers.Net als ikzelf zijn mijn lezers fan van het outdoorleven en niet bang voor een spatje regen. We houden van de natuur en alles wat zij ons te bieden heeft. Een citytrip zal je dan ook niet snel verwachten op mijn website.

Maar wat nou als je outdoorfan bent, maar je vriend of vriendin niet? Dan wordt het lastig een weekendje weg te plannen. Jij pleit voor het Zwarte Woud, hij of zij voor Londen. Als dat geen recept is voor een barst in de relatie! Maar wat nou als je een citytrip kunt maken waar je beide je hart op kunt? Samen hiken, samen genieten in koffietentjes. De ene dag bezoek je een museum, de volgende dag ga je met een kabelbaan de bergen in.

Mijn tip? Verras je partner, vriend of vriendin, ouders, broer of zus met een weekendje Bergen in Noorwegen! Deze prachtige kleurrijke stad is gelegen in een fjord omringt door bergen. Je wandelt hier zo vanuit een van de vele koffietentjes de natuur in. De stad is met recht een toeristische trekpleister met haar prachtige ligging aan de oceaan, authentieke houten huisjes, fijne boetiekjes en vele goede restaurants.

Zomers meren hier bijna dagelijks cruiseschepen aan en wordt de stad overspoelt door toeristen. Maar door de vele terrasjes en het autoluwe centrum heb je hier weinig last van. De meeste van de toeristen blijven in de buurt van de haven in het centrum. Sommige pakken het centrale kabelbaantje de bergen in om van het uitzicht over de stad te genieten, maar er zijn er nauwelijks die vanaf het kabelbaantje een wandeling starten.

Recent was ik in Bergen samen met Manja Herrebrugh waarbij we na een goede kop koffie het kabelbaantje pakte en de bergen in zijn gewandeld. En zoals het ons als outdoorfans betaamt kozen we voor de langste wandeling die er op de bordjes vermeld stond. Een kleine 15 km van het kleine kabelbaantje in het centrum van Bergen, rondom de stad naar een iets buiten het centrum gelegen kabelbaan met een fantastisch uitzicht over, nou ja, eigenlijk alles!

En omdat één foto meer zegt dan duizend woorden, hierbij de foto’s (klik op de foto voor een grote versie)!

citytrip

We beginnen bij het begin! Aangekomen op de berg met het kabelbaantje heb je op zonnige dagen een prachtig uitzicht over de stad. Vandaag alleen niet helaas…. Je kunt hier ook heerlijk een kopje koffie drinken als je geen zin hebt in een wandeling en zelfs met een kano varen op één van de vele bergmeertjes!

 

 

 

 


citytrip

citytrip


citytrip

En toch is wandelen in de mist ook niet vervelend. De stilte ligt als een deken over het landschap en je weet nooit waar de weg je heen brengt.

citytrip

Gelukkig is de route goed aangegeven en staan er regelmatig borden met een kaart van het gebied.

 



citytrip

Langzaam vordert de wandeling, de planken zijn glad en het is koud. Een zonnetje zou lekker zijn.

citytrip

Best mysterieus toch?

 

citytrip

Zie ik daar een stukje blauw in de lucht?

citytrip

En dan… Binnen 10 minuten trekt de mist op en laat het landschap om ons heen zich zien. De oooh’s en aaaah’s zijn niet gering.

citytrip

We rennen van links naar rechts om overal maar de mooiste foto te kunnen maken. Wat een bijzonder natuurfenomeen!

citytrip

Dus dit is het meertje waar we net nog in de dikke mist langsliepen?

citytrip

Niet alleen het prachtige landschap wordt langzaam onthuld, ook de klim die ons nog te wachten staat doemt voor ons op uit de laatste mistflarden.

citytrip

En klimmen zullen we! Hoger en hoger boven de wolken uit.

citytrip

Maar na iedere 10 meter hoger wordt je weer getrakteerd op een nog mooier uitzicht. Stopjes om uit te rusten en nog maar een foto te nemen zijn er dus genoeg!

citytrip

Nog maar een foto, je hebt er nooit genoeg!

citytrip

Boven op de berg zijn de bordjes met pijlen verdwenen en hebben plaats gemaakt voor stapels stenen. Zo ver je kunt zien leiden ze je de verte in. Als bakens naar een warme kop chocolademelk!

citytrip

En ondanks de klim blijven we lachen!

citytrip

Daar onder de wolken, daar ligt Bergen. Wat een geluk dat wij hier in de zon lopen.

De stapels stenen leiden ons langzaam om de stad heen.

citytrip

En als je twijfelt, dan staat er bovenop alsnog een bordje!

citytrip

Tja, zoals ik al schreef zegt een foto meer dan duizend woorden.

citytrip

Het volgende baken is alweer zichtbaar.

citytrip

De schemering zet in als de zon langzaam onder gaat. Kijk, je ziet zelfs de maan al opkomen.

citytrip

De novemberzon zakt langzaam in zee. Wat een afsluiting van deze wandeling!

citytrip

Nog heel even genieten we van het uitzicht…..

citytrip

En na een laatste foto is het tijd voor onze welverdiende warme chocomel met slagroom en pakken het kabelbaantje terug de stad in.

 

 


Tips en websites:

  • De kabelbaan in de stad heet de Fløibanen funicular.
  • Die net buiten het centrum de Ulriken Cable Car.
  • De wandeling is bij beide punten te starten, maar onze ervaring is dat de weg vanuit de Fløibanen beter aangegeven staat en makkelijker te volgen is.
  • Tips voor een koffietentje kan ik niet geven, daar zijn er tientallen van in Bergen! Maar als je er echt een wil weten is Det Lille Kaffe Kompaniet een aanrader.
  • Noorwegen staat te boek als erg duur, maar als je een beetje rondkijkt is er altijd wel een goedkoper restaurant met goed eten te vinden, de toeristen willen ook wat!