Berichten

Bretagne GR34

“Bloemen, overal zijn bloemen. Ze groeien langs het pad, in de leistenen muurtjes, hangen aan balkons en sieren de netjes aangelegde tuinen. Zelf op het strand kom je bosjes roze bloemetjes tegen! De lucht geurt naar rozen en lelies en om de zoveel stappen staan we stil om te genieten van alle kleuren en geuren. We zijn in Bretagne en bewandelen het veelzijdige Douanierspad de GR34 in Bretagne.

Van de GR223 naar de GR34

Vorig jaar nam ik je al mee wandelen over het Douanierspad in Normandië, de GR223. Maar wist je dat ditzelfde pad onder een andere GR doorloopt in Bretagne? De GR34 Sentier des Douaniers, oftewel vrij vertaald het pad van de douaniers. In het verleden aangelegd om smokkelaars te betrappen die met hun bootjes Frankrijk probeerde te bereiken en nu een populaire lange-afstandswandeling. Vanaf Mont Saint Michel tot St. Nazaire. 2000 km zandstranden, wind-geteisterde kliffen, idyllische kustdorpjes, getijde rivieren en oesterbedden.

Bretagne GR34
Grillige kusten, brede stranden….
Bretagne GR34
En schilderachtige dorpjes. Welkom in Bretagne.

Bretagne en de GR34: De GR ® 34, het douanepad, volgt de gehele kustlijn van Bretagne met een lengte van meer dan 2000 kilometer. Vanaf het rotsachtige eilandje en de baai van Mont-Saint-Michel, in het Kanaal, bereikt de GR ® 34 zijn doel in Saint-Nazaire, in Loire-Atlantique.Bretagne is een Franse regio op het gelijknamige schiereiland Bretagne en bestaat uit de departementen Côtes-d’Armor, Finistère, Ille-et-Vilaine en Morbihan. Tot 1941 behoorde ook Loire-Atlantique (destijds Loire-Inférieur) ertoe, en velen blijven dit departement als deel van Bretagne beschouwen.Rond 500 voor Christus wordt Bretagne overgenomen door de Kelten. Het Bretons dat er nog steeds gesproken wordt is een Keltische taal ( veel van de Bretonse plaatsnamen kon ik niet in één keer goed uitspreken!) en ook doet Bretagne nog steeds erg Engels aan. Daar waar je in Engeland afternoon tea vindt, kom je in Bretagne Café Gourmande tegen: koffie met zoetigheden. Voor mij als Engeland-fan is Bretagne de perfecte mix van Frans eten en Engelse gezelligheid!

Bretagne GR34

2000 KM kustpad

Net als bij het Douanierspad in Normandië leggen ook deze keer vriend, hond Sam en ik weer een aantal stukken van het pad af. De hele 2000 km is in twee weken helaas iets te optimistisch om te voltooien. We beginnen deze keer iets ten westen van ons laatste eindpunt Mont Saint Michel: de Côte de Granite Rose, oftewel de roze rotsen op z’n plat Hollands.

Bretagne GR34
De roze rotsen.
Bretagne GR34
Het pad terug naar de parkeerplaats.

Côte de Granite Rose

Een stuk kust gedomineerd door rotsen in allerlei bizarre formaties. Stapels pannenkoeken, een liggend hoofd, een heks, je kunt het zo gek niet bedenken of het is wel in deze roze-kleurige blokken graniet te herkennen. Daar waar de rotsen op hun mooist zijn: bij Ploumanac’h, trekt dit natuurfenomeen dezelfde tourbussen die we eerder bij de D-day stranden in Normandië al tegenkwamen. Volgepakt met Amerikanen en Chinezen die vol enthousiasme achter hun gids met vlaggetje aanlopen. Bewonder de rosten en snel door is mijn advies.

Bretagne GR34
Even genieten en gauw door…

Ile Renote

Wandel je een paar kilometer verder dan kom je bij het kleine schiereilandje Ile Renote, hier komen de tourbussen niet en kun je in alle rust een rondje over dit autovrije eiland wandelen. Ook hier zijn de roze bouwwerken in overvloed te bewonderen en kun je er zelfs onderdoor wandelen. Wat mij betreft het mooiste stukje van de Côte de Granite Rose, maar niet verder vertellen hoor.

Bretagne GR34
Ile Renote: Dezelfde rotsformaties, zonder de busladingen toeristen.
Bretagne GR34
Je kunt er zelfs onderdoor wandelen.
Bretagne GR34
De andere kant van het eiland heeft weer een heel ander landschap te bieden.

Les Abers

We vervolgen onze wandelingen langs de Bretonse kust waarbij de granieten kust langzaam overgaat in slik en modder. Kleine vissersdorpjes waar de boten met eb op het droge liggen veranderen in oestervelden die bij laagwater zichtbaar worden en de zee gaat hier steeds verder het binnenland in. Les Abers, de riviermondingen. Kleine eilandjes met evenveel vuurtorens tekenen hier het landschap.

Bretagne GR34
Oesterbanken en getijde-rivieren.
Bretagne GR34
Maar ook witte stranden en héél veel vuurtorens in Les Abers.

Witte stranden en hoge kliffen

Maar zo langzaam als het landschap van graniet naar oestervelden ging, zo snel verandert het in hoge kliffen en door wind geteisterde baaitjes met azuurblauw water en helderwit zand. We hebben het uiterste noordwesten van Bretagne bereikt. De invloed van de wind en woeste zee is nergens zo duidelijk als hier. Het lijkt wel of het hier altijd waait, de bomen groeien met de wind mee en je ziet maar weinig huizen pal bovenop de hoge kliffen staan. Vuurtorens staan hoog op de rotsen, maar met storm worden ze nog steeds omarmt door de woeste zee. En als het dan een keertje windstil is, dan doet het azuurblauw van de zee bijna pijn aan je ogen. Dan voelt het bijna als een Caribisch eiland, maar dan met heerlijk vers stokbrood!

Bretagne GR34
Pittoreske baaitjes en azuurblauw water.

Parc d’Armorique

Goh, we zijn nog niet eens halverwege en toch heb ik al heel wat woorden op papier gezet om de pracht van Bretagne te beschrijven. Toch is er nog één gebied dat ik jullie niet wil onthouden: het westelijk deel van Parc d’Armorique. Parc Naturel Régional d’Armorique is het grootste natuurgebied van Bretagne en bestaat grotendeel uit glooiende heuvels, dichte bossen en schilderachtige stadjes. Er steekt echter ook een grillig gevormd deel uit in zee.

Bretagne GR34
Parc d’Armorique, een verstopt juweeltje.

Bos en strand

Ondanks dat dit deel van Bretagne best toeristisch is voelt het niet zo. Met name het deel west van Crozon bestaat voornamelijk uit wandelpaden, uitgestrekte velden en hier en daar een huisje. De straten die er zijn, zijn smal en bestaan uit hobbelige klinkers of zand. Aan de noordkant vindt je brede stranden en is surfen naast wandelen de belangrijkste bezigheid. Aan de zuidkant wandel je door bossen die tegen de hoge kliffen aangegroeid zijn.

Bretagne op zijn best!

Het is een plek waar kunstenaars inspiratie vinden en waar het levenstempo zo mogelijk nog langzamer is dan in de rest van Frankrijk. De zee bepaalt hier het ritme, eb en vloed de wandeling en de seizoenen de vis op je bord. De perfecte plek om even bij te komen van de vele gelopen kilometers. Dit is Bretagne op zijn best!

Bretagne GR34
Alle kanten van Bretange hebben iets bijzonders.
Bretagne GR34
Op pad dus!

Tips en websites:

  • Informatie over de GR34 vindt je hier en hier.
  • De website van Bretagne vakantie bevat ook veel nuttige informatie over Bretagne en de GR34.
  • Langs de route zijn genoeg hotels en B&B’s te vinden, maar zoek je iets bijzonders zoals een kasteel of landhuis dan is Sawdays een aanrader.
  • Meer inspiratie over reizen in Frankrijk vindt je hier.
Ardennen

Weekendje vrij? Geen zin om thuis voor de tv te hangen? Of zoek je gewoon een paar dagen rust en ruimte om je heen. Al eerder nam ik je mee naar Duitsland, waar je jezelf op een kleine twee uurtjes rijden vanaf Utrecht in een heel andere wereld waant. Ook dit jaar ging ik samen met mede-reporter Manja op zoek naar een wandelgebied op twee tot drie uur rijden vanaf Utrecht. En – na niet zo heel lang zoeken en overleggen – is het geworden: de Belgische Ardennen!

Zodra je de grens met België overgaat weet je dat je in het buitenland bent.
Over de heuvels en door de dalen… Aan wandelpaden is er geen gebrek in de Ardennen.
De meeste paden zijn goed aangegeven met hier en daar een informatiebord

De Belgische Ardennen

De Belgische Ardennen is een gebied dat door iedere wandelfanaat minstens éénmaal in zijn of haar leven bewandeld moet worden. Outdoor is hier het toverwoord en het hele gebied bestaat zo’n beetje uit wandel-en fietspaden. In de typisch Belgische dorpjes die het gebied rijk is val je niet op als je met je wandelschoenen en rugzak de bakker binnenloopt voor een vers croissantje en huurhuisjes en hotelletjes adverteren hier met de wandelpaden waar ze aan gelegen liggen.

Open Haard

“Daar zitten we dan, in ons prachtige houten huurhuisje midden in de Belgische Ardennen. Het is hartje zomer, maar de open haard staat vol te branden. Ervoor staan twee stoelen met eroverheen gedrapeerd onze doorweekte wandelbroeken, sokken en schoenen. Tja, buienradar had het vandaag toch echt mis met de weersvoorspelling.”

Een paar uur eerder….

“Een paar uur eerder: Tussen de dichtbeboste heuvels en langs pittoreske weilanden wandelen we. Het landschap lijkt zo uit een oud Vlaams schilderij te komen. Zon en schapenwolkjes wisselen elkaar af en laten het donkere dennenbos dansen in mystiek licht. Overal om ons heen bloeien bloemen in alle kleuren van de regenboog terwijl de fragiele stengels langzaam wiegen in een licht briesje. Niets wijst erop dat er zo meteen een hoosbui over ons heel zal trekken…”

De Belgische Ardennen ligt in het oosten van België op een kleine drie uur rijden vanaf Utrecht. Met een paar duizend kilometer aan wandelpaden is er voor ieder wat wils. Van lange-afstandspaden tot kindvriendelijke korte routes. Een bijzondere mix van bos, heide en rotsformaties zorgen ervoor dat geen wandeling hetzelfde is. 

Donkere wolken

“Genietend vervolgen we ons pad aangegeven door tekens op bomen en paaltjes. Weilanden wisselen af met dorpjes en dorpjes met bossen. Langzaam klimmen we omhoog en krijgen steeds meer zicht op de heuvelachtige omgeving om ons heen. En op de gitzwarte wolken die achter diezelfde heuvels onze kant opkomen…”

“Met niet minder oog voor de omgeving besluiten we het tempo iets op te schroeven. Het koren in de weilanden en de bloemen in de berm zijn van wuiven overgegaan in zwiepen in het briesje dat langzaam tot een stevige wind is uitgegroeid. Wat moet je ook alweer doen als het gaat onweren in de heuvels terwijl je buiten bent? Niet onder een boom staan, open weiland vermijden? Een café zoeken voor een kop warme chocolademelk?”

Best mooi

“Helaas, aangezien op maandag de café’s dicht zijn zit er niets anders op dan door de inmiddels neerdalende hoosbui door de wandelen. Hoeveel water kan er uit één wolk vallen? Soppend in onze schoenen en met stevige tred richting droge auto gaat het, terwijl de bliksem het landschap om ons heen laat oplichten. Eigenlijk is het best mooi, die jagende wolken boven de heuvels…”

Tijd voor een wijntje

“En zo eindigen we dus op een dag midden in de zomer voor een knisperend haardvuur. Met een glas wijn om onze binnenmens op te warmen en een rozig gevoel van de warme vlammen die ons langzaam laten opdrogen. Maar zonder ook maar een greintje spijt aan de wandeling begonnen te zijn.”

Dit is leven!

“Zo somber als een regenachtige middag je kan laten voelen in een grijze stad, zo tot leven kom je in de natuur! Druppels die van de blaadjes vallen, koeien die schuilen onder de bomen, het tikken van de regen op je capuchon. Dit is leven!: denk ik met een glimlach”

En dan nu…

Vier dagen hebben we gewandeld in de Belgische Ardennen. Van iedere dag kan ik je een verhaal zoals hierboven kunnen vertellen. De mystieke dode bomen in de Hoge Venen, een slot dat midden in de bossen gebouwd is, met bloemen versierde kruisbeelden die op de vreemdste plekken staan. Aan alles kleeft een verhaal hier. Maar gelukkig voor jullie zijn Manja en ik als fotografen erin gespecialiseerd verhalen te vertellen in beeld… Daarom zal ik jullie niet langer ophouden met mijn teksten en kan ik alleen zeggen: geniet van de beelden en als je een keer een weekend vrij bent; ga wandelen in de Belgische Ardennen!

Er zijn ontelbaar veel uitgezette wandelingen te vinden in de Ardennen. Hieronder geven we je een paar tips om alvast inspiratie op te doen.

  • Op de website van Ostbelgien kun je veel verschillende wandelingen vinden inclusief GPX bestand.
  • Ook het bureau voor toerisme van Wallonië heeft een grote verscheidenheid aan wandelingen.
  • Liever iets om vast houden? Dan vindt je op dezelfde website deze brochure met 26 wandelingen.
  • Bij de meeste informatiepunten in de Ardennen zijn ook gratis brochures te vinden met wandelroutes.
  • Wil je thuis al een route uitstippelen? Kijk dan eens bij Reisboekenwinkel de Zwerver. Hier vindt je tientallen gidsen en kaarten over de Ardennen.

GR223

‘S NACHTS IS ALLES DONKERBLAUW. DE ROTSEN AAN DE KUST GAAN CONTRASTLOOS OVER IN HET WATER, WAAR DE MAAN ALLEEN DE TOPPEN VAN DE GOLVEN WEET TE VERLICHTEN. HET ENIGE GELUID IS HET BREKEN VAN HET ZEEWATER OP DE ROTSEN DIE ONZICHTBAAR BOVEN HET WATER UITSTEKEN. HET PAD DAT ZICH LANGS DE ROTSEN SLINGERT VERDWIJNT IN DE SCHADUWEN. 

GR223
De steile kliffen van Cap de la Hague, voer voor mijn fantasie.

Goh, mijn fantasie ging daar even met me aan de haal. Misschien komt dat door de najaarszon die nog altijd even fel op ons neer schijnt. We, vriend, hond Sam en ik zijn aan de wandel in Normandië en volgen een deel van het Douanierspad ofwel de GR223. Rechts van ons bevindt zich een honderden meters diepe afgrond, links een rotswand die net zoveel meters omhoog gaat. Ooit werd het douanierspad gebruikt om te patrouilleren tegen smokkelaars die hier aan land kwamen. Maar hedendaags is het een 446 kilometer lang wandelpad van Carentan in het noorden van Normandië naar de Mont-Saint-Michel in het uiterste zuiden.

GR223
De steile kliffen veranderen langzaam in brede stranden.
GR223
Met kleine pittoreske dorpjes waar je het verse brood al van een afstand kunt ruiken.


Rechts van ons bevindt zich een honderden meters diepe afgrond, links een rotswand die net zoveel meters omhoog gaat.

GR223
Uiteindelijk eindigt de GR223 bij Mont Saint Michel.

GR223 – Douanierspad Normandië

De GR223, beter bekend onder de benaming ‘Douanierspad’ of ‘Kustpad’, is een wandelroute van 446 kilometer van Carentan naar Mont-Saint-Michel. De gehele route is aangegeven met rood-witte blokjes.

GR223
De kenmerkende rood-witte blokjes van een GR route.

Alle etape’s van de GR223

GR223

Over D-Day stranden en ruige kliffen

De GR223 laat je niet alleen door een grote verscheidenheid aan natuur wandelen, maar geeft je ook een kijkje in de roerige geschiedenis van Normandië. We wandelen over de kilometers lange D-Day stranden waar bunkers en monumenten elkaar afwisselen en herinneren aan de donkere najaarsdagen van de tweede wereldoorlog. Over de boulevards rijden “Band of Brothers” tourbussen en is Amerikaans de spreektaal.

Na de D-day stranden volgen oude, stille vissersdorpjes zoals hier Barfleur.

Langzaam worden de bloederige stranden ingewisseld door schattige kleine dorpjes met kleine vissershuisjes van grijs steen. We wandelen langs grote havens vol plezierjachten zoals in het gezellige Saint Vaast la Hougue (tip: ga hier aan de andere kant van de baai lunchen bij Le Goéland 1951 met uitzicht over zee!), eeuwenoude vissershavens waar de vislucht nooit wegtrekt zoals Barfleur en uiteindelijk komen we uit bij de kleinste haven van Normandië: Port Rancine, waar net genoeg plek is voor een tiental roeibootjes.

GR223
Het uitzicht vanuit Le Goéland 1951.


De ruige kust en lage stenen muurtjes doen hier erg aan de Engelse kust denken.

GR223
GR223
Het Franse gevoel….
GR223
De kleine haven van Port Rancine.

We ronden de punt van Normandië en bereiken het meest noordwestelijke puntje: Cap de la Hague. Kom je hier in het najaar dan wordt je verrast door bloeiende paarse heide. De ruige kust en lage stenen muurtjes doen hier erg aan de Engelse kust denken. Niet gek ook, als je bedenkt dat de Engelse kanaaleilanden Jersey en Guernsey maar een paar kilometer verderop liggen en met mooi weer goed te zien zijn vanaf Normandië.

GR223
Wandelen bij Cap de la Hague. Je kunt hier ook prima lunchen in het restaurant in het piepkleine dorpje.

Kilometers lange stranden

We dalen verder af richting het zuiden. De hoge kliffen en de door wind en zee geteisterde kustlijn veranderden langzaam in brede zandstranden. Aan kleine binnenhavens liggen pittoreske dorpjes waar het altijd naar vers brood ruikt en er altijd wel ergens een boerenmarkt te vinden is (perfect voor de lunch!). De mensen leven hier met het getijde en de vissers varen dan ook massaal uit wanneer het water begint te stijgen. Is het eb, dan ligt je bootje op het droge!

GR223
Even bijkomen op de hoge kliffen.


Aan kleine binnenhavens liggen pittoreske dorpjes waar het altijd naar vers brood ruikt en er altijd wel ergens een boerenmarkt te vinden is.

GR223
En dan is het eb en ligt je bootje op het droge.

Dit is het stukje Normandië waar je kilometers lang over het strand kunt wandelen zonder een andere ziel tegen te komen. Tot je een hoekje omgaat en er opeens een bruisend dorpje voor je ligt. De GR223 hangt hier nauw samen met het getijde, is het eb, dan kun je simpelweg rechtdoor over het strand. Is het vloed, dan betekent dat soms dat je kilometers om moet lopen om een brug te vinden.

GR223
Soms moet je even omlopen om tijdens vloed over te kunnen steken. Maar de route staat altijd goed aangegeven.
GR223
Maar de beloning mag er ook wezen, kilometers duinen zonder een mens tegen te komen.

Persoonlijk ben ik erg gecharmeerd van dit stukje kust in Normandië. Hier vindt je geen drommen Amerikaanse toeristen, maar ben je echt in Frankrijk. De mix van brede zandstranden en gezellig dorpjes geven het wandelen hier een extra tintje. Mijn tip? Maak de wandelingen hier niet te lang, zorg dat je genoeg tijd over houdt om op je dooie gemak door de smalle straatjes van de kleine dorpjes te slenteren.

Het einde is in zicht

Het grootste deel van het douanierspad zit erop. Bretagne komt dichterbij en langzaam wordt het weer wat drukker langs de stranden. Uiteindelijk komt de Mont-Saint-Michel in zicht. Één van de drukst bezochte toeristische attracties van Frankrijk. Wat vroeger ooit een bijzonder eilandje voor de kust was waar je alleen met eb kon komen is nu een pretpark waar tourbussen af en aan rijden over de nieuw aangelegde brug. Natuurlijk, het blijft een bijzonder gezicht; het eiland met de grote kerk omringt door smalle straatjes en stenen huisjes. Wat mij betreft is het uitzicht vanaf de GR223 erop dan ook genoeg. En het grote voordeel? Je bent hier helemaal alleen!

GR223
Slenteren langs het strand.


Uiteindelijk komt de Mont-Saint-Michel in zicht. Één van de drukst bezochte toeristische attracties van Frankrijk.

GR223
En uiteindelijk: Mont Saint Michel.


Tips en websites:

  • Op zoek naar kunst en kitsch? Probeer dan Barneville- Carteret eens! Hier vindt je overal kleine galerieën van lokale kunstenaars en antiekzaakjes


GR223
En natuurlijk brede stranden!

  • De lekkerste bakkerij van Normandië? Die vindt je in Portbail: Lebreton Sarl.


En heb je een warm broodje gehaald? Eet hem dan op aan de rand van het dorp!

  • Uitgewandeld? Overnacht dan je laatste nachten in de oude vestingstad Saint Malo in Bretagne. Een klein stukje verder dan Mont Saint Michel, maar zeer de moeite waard als je van smalle straatjes en goede restaurants houdt.


GR223

De ingang naar het vestingstadje Saint Malo.


GR223

Sla deze eeuwenoude stad zeker niet over als je in de buurt bent.

  • Meer informatie over de GR223 en Normandië vindt je hier.
  • En als je dan toch in Normandië bent. Vergeet dan niet wat lokale cidre in te slaan voor thuis! Je vindt hier overal lokale cidrebrouwerijen waar je voor een paar euro deze frisse appeldrank mee kunt nemen.

Dit artikel is ook te lezen op Mountainreporters.com

Het is druk: druk op het werk, druk op de weg, druk thuis. Tijd voor een weekend ontspannen! Ga mee wandelen net over de grens met Duitsland over de Hermannsweg. De perfecte plek om jezelf helemaal te ontspannen en te genieten van een onverwacht bergachtig landschap zo dichtbij Nederland.

Hermannsweg

Een totaal ander landschap net over de grens.


Magische taferelen

Zonlicht verandert de met bladeren bedekte bosbodem in een schaakbord. Licht en donker wisselen elkaar af, wanneer je je ogen tot spleetjes knijpt lijkt het net een schilderij van Monet. Een lichte bries laat de lichtgroene boekenblaadjes ruisen aan de takken. In de verte is het geklop van een specht te horen. Ik kijk om me heen, tussen het afgevallen blad op de grond zijn net de eerste topjes van paddenstoelen zichtbaar. 

Hermannsweg

Tijd voor ontspanning!

Hermannsweg

Magisch herfstlicht.

Hermannsweg

Zonlicht tekent vlekken op de met bladeren bedekte bosbodem.


Op pad met Hermann

We: Manja, ik en mijn hond Sam zijn op pad met Hermann. Hermann is onze gids op de meerdaagse tocht over de Hermannsweg die we dit najaar wandelen. Hermann is overal aanwezig, op bomen, paaltjes en stenen: een grote witte H geschilderd op een zwarte ondergrond. Maar ja, Hermann is dan ook al heel wat jaren gids. Al sinds hij in het jaar 9 na Christus zijn stam over dit pad begeleide en drie Romeinse legers overwon volgen mensen zijn tekens. Handelslieden gebruikten het pad in de middeleeuwen om producten van Duitsland naar Nederland te vervoeren en tegenwoordig geldt de Hermannsweg als een van de mooiste wandelingen in Duitsland.

Hermannsweg

Eeuwenoude uitgesleten paden.

Hermannsweg

Oude en nieuwe bewegwijzering bij elkaar.


Lange afstandspad de Hermannsweg


Een weekend ontspannen

De zomer is voorbij en Nederland is weer druk aan het werk. Zo ook wij, tijd dus voor een korte onderbreking van ons drukke thuisleven. Het is toch zonde om niet nog volop te genieten van de prachtige herfst die we dit jaar beleven! Aangezien we maar een kort weekend de tijd hebben, maar wel het gevoel willen hebben dat we er echt even uit zijn geweest valt onze keuze op de Hermannsweg in west Duitsland.

Hermannsweg

De glooing van het landschap is goed te zien (en merken aan de kuiten) tijdens de wandeling.

Hermannsweg

Velden vol wilde bloemen aan de bosrand.

Hermannsweg

Onderweg kom je meerdere boomgaarden tegen waar je uitgenodigd wordt een appeltje tegen de dorst te plukken.


Vlakbij

Met een kleine twee uurtjes rijden sta je aan het begin van de wandeling. Zodra je Nederland verlaat worden het licht glooiende landschap om je heen steeds hoger en groener. De Hermannsweg vormt samen met het aansluitende wandelpad Eggeweg de Hermannshöhen: de Hermannshoogte. Beide wandelpaden lopen grotendeels over kamwegen, een garantie voor mooie vergezichten dus!

Hermannsweg

Genieten van vergezichten.


Afwisselend landschap

Manja en ik lopen in totaal drie etappes van de Hermannsweg: van Riesenbeck tot Bad Iburg. Onze tocht leidt ons door beuken- en dennenbossen, door pittoreske dorpjes en langs oude boerderijen. Velden vol wilde bloemen wisselen af met zonnebloemen en eeuwenoude karrenpaden brengen je langs moderne kalksteen afgravingen. Zo is er voor ieder wat wils. Het pad is makkelijk te volgen en goed onderhouden. Voor mijn hond Sam is de wandeling een genot! Lekker struinen door de bossen. Officieel moet Sam de gehele weg aan de riem lopen. Maar de meeste lokale Duitsers die we tegenkomen hebben hun hond loslopen.

Hermannsweg

Mooie, typisch Duitse huizen.

Hermannsweg

Rustieke lanen.

Hermannsweg

Een stap terug in de tijd…

 

 

 

 

Langs het pad zijn voldoende hotels en herbergen aanwezig om de wandeling zo lang of zo kort te maken als je zelf prettig vindt. Op meerdere plekken zijn ook café’s en restaurants te vinden waar je even lekker kunt bijkomen onder het genot van een Duits biertje.

Kaarsjes in het bos

De wandeling gaat langzaam vandaag, heel langzaam. Na iedere bocht staan we stil. Zonlicht prikt door de toppen van de bomen om tussen de bomen net die ene bloemenstruik te verlichten, magisch! Een stukje verder opent het bos zich om te veranderen in een idylisch weiland met paarden erin; en weer staan we stil. We wandelen weer een stukje tot we midden het bos een klein gebouwtje ontwaren. Een middeleeuws kapelletje! Het wordt een lange dag vandaag… 

Hermannsweg

En dan ineens tussen de bomen….

Hermannsweg

Midden in het bos een kaarsje aansteken.


Volledig uitgerust

Na drie dagen wandelen voelen we ons weer helemaal opgeladen en hebben echt het gevoel gehad op vakantie te zijn geweest. Het is weer tijd om onze spullen te pakken en terug te rijden naar druk Nederland. Met ons hoofd nog vol van mooie ervaringen starten we onze tocht terug naar huis, klaar om ons weer in het werkende leven te storten. Er is toch geen betere ontspanningskuur dan een stuk wandelen! Wanneer gaan we weer?

Hermannsweg

Een kleine impressie.

Tips:

  • Informatie over de Hermannsweg? Kijk dan hier.
  • Leuke plek om te overnachten? Wij sliepen onder andere in hotel Waldschlössen. Je kunt hier ook heerlijk eten!
  • De wandeling beginnen met een koffie en uitzicht? Dat kan hier.
  • Sla zeker het dorpje Tecklenburg niet over. Schattige smalle straatjes met witte gepleisterde huisjes maken dit de perfecte plek voor een lunch.