Berichten

New Forest

Wandelen in eeuwenoude bossen

Het Verenigd Koninkrijk als wandelparadijs is hot! Steeds meer mensen ontdekken de schoonheid en het gemoedelijke van de Engelse natuurgebieden. De meeste lange-afstandspaden zijn dan ook bewandeld door menig Nederlander. Maar toch kom je soms nog een onbekend, maar oh zo mooi, gebied tegen. Welkom in New Forest!

New Forest

New Forest

Van het Southwest Coastpath in het uiterste zuidwesten tot de West Highland way in Schotland, de meeste van de paden zijn intussen bewandeld en geëvalueerd en terug te vinden op menig wandelblog. Toch ga ik aan de lijst een gebied toevoegen waar nog weinig Nederlanders van gehoord hebben, maar wat zeker niet mag ontbreken: New Forest.

New Forest
New Forest
New Forest

New Forest

New Forest: New Forest National Parc is een  is een natuurgebied in Zuid-Engeland, gelegen tussen Southampton en Bournemouth. Het gebied werd in 1079 bestemd als jachtterrein voor de Engelse koning Willem I. Het park beslaat 566 km2 en door het park heen lopen honderden kilometers aan wandelpaden. Ondanks dat de naam doet vermoeden vindt je in het park niet alleen bos, maar ook weidevelden en heide. Door het hele gebied lopen kuddes paarden, koeien en varkens vrij rond. Samen met de oude dorpjes die je her en der tegenkomt geeft dit je het gevoel in de middeleeuwen te zijn beland.

New Forest

Maak je eigen route

Verwacht geen netjes met bordjes aangegeven wandelingen van a naar b, maar kronkelige en kriskras door elkaar lopende paden door eeuwenoude bossen, langs weidevelden en paarse heide. Natuurlijk, zoals het ieder natuurgebied betaamt vindt je ook in New Forest bewegwijzerde paden. Maar dit gebied leent zich bij uitstek voor het zelf uitstippelen van routes.

New Forest

In mijn geval betekende dit dat ik ’s avonds een route uitstippelde die ik de volgende dag na een paar kilometer al verliet omdat het de andere kant op ook erg mooi bleek te zijn. Maar hé, als dat geen vrijheid is! Om niet al teveel de weg kwijt te raken gebruik ik de gratis app Viewranger. Hier staan alle wandelpaden op die je niet in Maps of andere navigatieapps ziet. Ideaal!

Jurassic Parc

“Het is september, de zon komt steeds iets later boven de horizon uit waardoor het bos vanochtend om 7:30 nog gehuld is in een mystieke ochtendmist. Eekhoorntjes schieten piepend de bomen in terwijl ik samen met hond Sam geniet van de frisse lucht na een koude nacht die ingeruild wordt voor een zonnige, warme dag.”

New Forest

“Zonder plan zijn we uit ons hotel vertrokken voor een ochtendwandelingetje. Gewoon even lekker een rondje door de bossen wandelen. Hond Sam spitst zijn oren als er vanuit het donkere bos gekraak klinkt. Gemoedelijk komt er een kudde pony’s uit het bos gewandeld en steekt het pad over. Ongestoord kijken ze ons aan, zich vast afvragend wat wij hier zo vroeg doen, waarna ze hun weg vervolgen.”

New Forest

“Langzaam wordt het donkere, dichtbegroeide bos lichter en voor ons wordt een groen weideveld zichtbaar. Het voelt als een scene uit Jurrasic Parc. Van het één op het andere moment zien we een open vlakte vol dieren: grazende koeien, galopperende paarden, buizerds die rondjes draaien op zoek naar muizen en konijnen. Alsof je midden in een dierentuin staat. De weidevlakte wordt omzoomt door nog meer bos en in de verte zie je de paarse gloed van heide. Een klein paradijsje op aarde.”

New Forest
New Forest

Fietsparadijs

New Forest staat niet alleen als wandelparadijs bekend. Ook fietsers kunnen hier hun hart ophalen. Er zijn meerdere routes te vinden die over zowel asfalt als bospaden lopen. Omdat de verscheidenheid aan paden hier zo groot is wordt het nooit heel druk. New Forest trekt weliswaar veel outdoorliefhebbers en dagjesmensen uit Londen en omstreken, maar wandel of fiets je iets voorbij de toeristische hotspots dan heb je het rijk alleen.

New Forest
New Forest

Overnachten

Wil je hier overnachten dan is er keus genoeg. Verwacht hier geen grote moderne hotels, maar oude landhuizen met krakende vloeren en met donker hout bekleedde pubs. Is je budget wat groter dan heb je het voor het uitkiezen, sjieke bed & breakfasts en luxe cottages wedijveren met oude tot hotel omgetoverde landhuizen om als meest authentiek en woonmagazine-waardig uit de bus te komen. Maar hier hangt helaas wel een prijskaartje aan.

New Forest
New Forest
New Forest

Maar ook met een klein budget kun je hier op de mooiste plekjes slapen. Midden in de bossen op een van de mooiste plekjes van het park vindt je een YHA waar je behalve in een bunkbed ook in een yurt, pod of je eigen tentje kunt slapen. Daarnaast zijn er ook meerdere campings te vinden vanwaar je zo de natuur in wandelt.

Tips en websites:

  • Het kost je ongeveer een 3/4 dag om van midden Nederland naar New Forest te rijden. De Eurotunnel vanuit Calais brengt je in een half uurtje met je auto van Frankrijk naar Engeland. New Forest National Parc ligt op ongeveer 2.5 uur rijden vanaf het kanaal.
  • Informatie over het park vind je op deze website.
  • YHA en campings zijn een betaalbare optie om in het park te overnachten.
  • Zoek je iets luxer? Dan is er een groot aantal luxe hotels, B&B’s en cottages te vinden.
  • Ben je er in het weekend? Schuif dan zeker aan bij een Sunday roast in één van de pubs die je overal in het park tegenkomt. Perfect na een lange ochtendwandeling.
  • Wil je net als ik ook je eigen route maken? Ik doe dit met de gratis app Viewranger. Hierin zie je alle wandelpaden en kun je een eigen wandeling creëren (of net als ik daar meteen vanaf wijken en een ander, misschien mooier wandelpad volgen).
  • Zoals je in de foto’s kunt zien liep hond Sam overal los. Dit is hier toegestaan zolang de hond onder controle staat en geen dieren lastigvalt.
Cornwall

Hoge kliffen, witte zandstranden, woeste heide en dichtbegroeide bossen. Dit lijkt op een korte samenvatting van Neerlands favoriete vakantiebestemmingen Frankrijk en Duitsland toch? Wat nou als ik je vertel dat je met hetzelfde aantal uurtjes rijden al deze natuurfenomenen in een klein gebied bij elkaar vindt? Ga mee op avontuur naar het uiterste zuidwesten van Engeland en laat je verrassen door het afwisselende landschap bij onze overburen!

Cornwall

Azuurblauwe golven slaan duizenden geultjes in het witte zand. Een gouden zon laat schelpen glinsteren als parelmoer. Wandelaars rusten uit op een terrasje met uitzicht over zee terwijl surfers het koude water trotseren op zoek naar dé perfecte golf.

Cornwall

Azuurblauwe zee en witte stranden verwacht je niet in Engeland.

Klinkt als een vakantieoord aan de mediterrane zee, toch? Niets is minder waar. Gelegen op een kleine dag rijden van Nederland vind je een plek die voor veel mensen niet als mediterraan bekend staat. Eerder nat, grijs en winderig. We zijn in Engeland. Zuidwest Engeland wel te verstaan. In het hertogdom Cornwall, het uiterste puntje van het Engelse vasteland voordat de grote oceaan begint. Het uiterste westen van Cornwall hebben de Engelsen dan ook passend Landsend genoemd; het einde van het land.

Cornwall

Surfen in de ondergaande zon!

Cornwall heeft in tegenstelling tot de rest van het Verenigd Koninkrijk een mild en warm klimaat. Onder de Engelsen zelf staat het bekend als de “Engelse Rivièra”. Kijk dan ook niet raar op als je ineens een groepje palmbomen of andere tropische planten tegenkomt! De comfortabele temperaturen en mooie stranden maken Cornwall een favoriete vakantiebestemming onder de Engelsen.

Hoog boven het water. Balancerend op het randje van de klif lijkt het alsof je vliegt. Vanaf een eilandje in zee klinkt het blaffen van zeehonden die lui in de zon liggen uit te buiken. Als je goed kijkt zie je er af en toe eentje nieuwsgierig omhoog kijken vanuit het kelp waar ze op zoek zijn naar eten. Ze vragen zich vast af wat daar toch allemaal aan de hand is, daar hoog boven op de kliffen.

Cornwall

Prachtige uitzichten vanaf het Southwest Coastpath.

We bevinden ons op het Southwest Coast Path. Met 1013 km lengte is dit het langste wandelpad van Engeland. Het loopt van Minehead in Somerset door Devon en om de hele peninsula van Cornwall heen tot Poole Harbour in Dorset. Met in totaal 35.031 meter klimmen en dalen vanwege alle riviermondingen, wat in totaal vier keer de hoogte van de Mount Everest is, lijken er weinig vlakke delen te zijn. Maar schrik niet! Het pad is geschikt voor jong en oud. Met een beetje goede conditie blijft er nog genoeg energie over om van het landschap te kunnen genieten! De beloning van het vele klimmen en dalen is dat je het ene moment over eindeloze witte stranden loopt en het volgende moment “on top of the world” staat bovenop de hoge kliffen.

Cornwall

Wandelen over het Southwest Coastpath

Met bijna 500 km neemt Cornwall een groot deel van de van het Southwest Coast path voor zijn rekening. Het pad is goed onderhouden en bewegwijzerd en er zijn legio pubs en restaurants langs de route voor de nodige versnaperingen.

Cornwall

Het pad staat goed aangegeven.

Cornwall

Oneindige uitzichten.

Eindelijk! In de verte worden langzaam de contouren van een oud rietgedekt huisje zichtbaar. Opgebouwd uit ronde witgeschilderde keitjes die hoog bovenop de klif al honderden jaren de elementen weerstaan. De pub! De geur van verse scones komt al met de wind onze kant opgewaaid. Mmmm. Nu we dan toch in Cornwall zijn komen we natuurlijk niet onder een Cornish Tea uit. Onbeperkt hete, bijna zwarte thee met warme melk en daarbij twee scones, een bakje clotted cream en verse jam.

Cornwall

Altijd is daar de zee…

De eigenaar wenkt ons met een vriendelijke lach zijn pub binnen waar een haardvuur de ruimte verwarmt. Met onze koude handen strak om de hete mokken thee heen mijmeren we over het prachtige landschap dat we op onze tocht gezien hebben. Rotsen die midden op witte stranden als versteende reuzen de kust bewaken, grotten in de kliffen waar smokkelaars zich vroeger prima konden verschuilen en weilanden die zich over de rand heen storten en verder groeien als kelpbossen onder water.

Tip: St. Michael’s Mount

Wist je dat je in Cornwall het broertje van de beroemde Franse Mont Saint Michel kunt vinden? Behalve de naam: St. Michael’s Mount, is ook het uiterlijk hetzelfde. Een middeleeuws kasteel gebouwd op een eilandje voor de kust dat alleen bereikbaar is bij laag water. Loop je het Southwest Coast Path dan kom je het vanzelf tegen!

Cornwall

St. Michaels Mount: net zo bijzonder als de Franse versie, maar wel een stuk rustiger!

Nationale Park Dartmoor

IJskristallen smelten langzaam in de opkomende zon, wollige pony’s staan tevreden te grazen tussen heidestruiken. Diep in het dal ligt een mistbank die het landschap een dromerige sfeer geeft.  Met rode wangen van de kou en inspanning klimmen we langzaam omhoog. Nog een klein stukje. De bovenkant van de heuvel wordt gevormd door kenmerkende grote platte rotsen, ook wel een Tor genoemd. Dat is ons eindpunt; vanaf de rotsen kun je kilometers ver kijken; heel het Nationale Park Dartmoor ligt dan aan je voeten! Inmiddels zitten we 500 meter boven zeeniveau en de wind krijgt hier steeds meer grip op het landschap. Bomen en struiken groeien hier in een hoek van 45 graden met de wind mee. Nog een paar honderd meter, straks beneden wacht ons als beloning een ontbijt met warme koffie en eieren met spek, even volhouden nog!

 

Dartmoor ligt hoog boven zeeniveau. Op een heldere dag kun je vanaf de toppen van de Tors de zee zien.

Dan lijkt de tijd stil te staan, voor ons ontvouwt zich een landschap dat alle verwachtingen overtreft: heide, bos en weilanden zover het oog reikt. Je kunt zelfs de oceaan zien! Langzaam worden de schaduwen korter als de zon hoger klimt. Het landschap is doorspekt met witte en zwarte stipjes. Koeien, schapen en pony’s houden hier de begroeiing onder controle. Afgezien van een eenzame auto die ver beneden ons over een slingerweg door het park heen rijdt is er geen mens te zien. Onze wangen gloeien nog na van de klim terwijl we van het uitzicht genieten. De opkomende zon kleurt de heide van rood naar oranje. In het dal zie ik de schoorsteen van ons hotel roken, langzaam wordt de wereld wakker. Als de magie van de opkomende zon langzaam verdwijnt wandelen we terug naar beneden, waar de dampende koffie al op ons staat te wachten.

Cornwall

Wat een zonsopkomst!

Dartmoor is een natuurpark van 954 km gelegen in Devon en grenst met het westelijke deel aan Cornwall. Door de hoge open ligging van het park groeit hier overwegend heide. Een bijzonder kenmerk van Dartmoor zijn de Tors. Dit zijn blootliggende granieten heuveltoppen bestaand uit  grote platte rotsen. Door het hele natuurpark heen grazen koeien, schapen en wilde pony’s. De noordwest kant van Dartmoor loopt door in de Bodmin Moor, een gelijksoortig natuurgebied gelegen in Cornwall. Door beide parken heen lopen vele kilometers aan wandelpaden. Door het ontblote karakter van de Moors is het klimaat hier iets minder zacht dan in de lager gelegen gebieden en regent het er meer. In de winter kan er zelfs sneeuw vallen.

Cornwall

Je wandelt hier nooit alleen!

Breng je een bezoek aan het zuidwesten van Engeland, sla Dartmoor dan niet over! Vanuit Cornwall is het makkelijk te bereiken voor een dagtocht. Inmiddels heb ik meerdere bezoeken aan dit park gebracht en het blijft me verbazen. De uitgestrekte heide is op zich natuurlijk al zeer de moeite waard, vanwege het open, kale en bijna gure karakter ervan. Niet voor niets zijn er veel legendes in Dartmoor over spoken, geesten en boosaardige zwarte honden die over de heide dwalen. Sir Arthur Canon Doyle schreef, geïnspireerd door de vele verhalen het bekende Sherlock Holmes verhaal “The hound of the Baskervilles” dat zich in het park afspeelt.

Cornwall

In het dal is het een heel andere wereld.

In de lager gelegen delen van het park vind je snelstromende riviertjes en dichtbegroeide bossen afgewisseld met rustieke boerendorpjes. Zodra je van de hoofdweg afgaat lijk je honderd jaar terug in de tijd te gaan. Wegen niet breder dan één auto waar je ieder moment verwacht een paardenkoets tegen te komen, huizen met houten luiken, scharrelende kippen en schattige witte kerkjes die altijd aan een pub grenzen.

Altijd een avontuur in de buurt

Behalve het Southwest Coastpath en Dartmoor vindt je in Cornwall nog veel meer kleinere natuurpareltjes. Dichtbegroeide bossen zoals bijvoorbeeld Golitha Falls, eeuwenoude kasteeltuinen en pitoresque kustdorpjes zoals bijvoorbeeld Fowey. En er is altijd wel een route die je wandelend, fietsend of varend kunt afleggen in de buurt!

Cornwall

Overal langs de kust vindt je kleine vissersdorpjes zoals Fowey.

Cornwall

Golitha Falls, waar sprookjes tot leven komen

De afwisselende natuur en het prettige klimaat maken het zuidwesten van Engeland een aanrader voor iedereen die niet te ver wil rijden of vliegen maar wel even helemaal weg wil. Of je nou van wandelen, kajakken of surfen houdt: Cornwall is er perfect voor. De mensen zijn vriendelijk en gemoedelijk en je bent nooit ver van een tearoom of pub verwijderd. Waarom niet eens een keer iets anders proberen? Laat Engeland je verassen als vakantieland!

Cornwall

De valleien van Dartmoor zijn een paradijs voor kajakkers.

Cornwall

Zelfs in de winter kun je hier surfen!

  • Overnachten kan in echte Engelse cottages of op een camping.
  • Mijn vriend en ik hadden onze hond Sam mee naar Engeland. Voor Sam was het een waar paradijs ; honden mogen bijna overal mee naartoe. Meer informatie hierover vind je hier.
  • Als je ‘hiking Cornwall’ googled krijg je tientallen pagina’s met wandelroutes, een mooi startpunt om je vakantie te plannen. Een voorbeeld vind je hier of bekijk het Southwest Coast Path.
  • Ga je met de auto? Dan is het kanaal oversteken met de trein het snelst. Met auto en al rij je in Calais de trein in en een half uurtje later sta je in Engeland.

Engeland is in de ban van James Cook.

Je hebt de James Cook universiteit, de James Cook pub, James Cookstreet en het James Cook wandelpad. Wie is James Cook? En waarom zijn de Engelsen van hem in de ban?

 

James Cook - Great Ayton

De enige buurtsuper in het dorp.

James Cook - Great Ayton

Beeltenis van een jonge James Cook in Great Ayton.

 

 

 

 

 

 

 

James Cook was een Britse zeevaarder en cartograaf die leefde van 1728 tot 1779 en bekend werd vanwege zijn drie ontdekkingstochten naar de grote Oceaan. Tijdens deze reizen ontdekte hij onder meer Hawaï en Maui en voer dichter langs Antarctica dan ooit iemand anders gedaan had. Hij heeft als cartograaf een groot deel van de zeevaartkaarten in de Pacific vormgegeven. Hij stond bekend om zijn nauwkeurigheid en veel van zijn kaarten zijn nog vele jaren na Cook’s reizen gebruikt door zeevaarders. Tijdens een onenigheid met de lokale bevolking van Hawaï werd hij op 14 februari 1779 neergestoken en overleed aan de gevolgen hiervan.

 

James Cook - Great Ayton

Uitzicht vanuit de lucht over Great Ayton en de kenmerkende top van de berg Roseberry Topping (rechts van het midden).

 

Zoals wij onze zeevaarders en ontdekkingsreizigers op een voetstuk geplaatst hebben, zo hebben de Engelsen hetzelfde gedaan met hun helden. James Cook is er slechts eentje uit de lijst met bekende namen waar ook Sir Francis Drake (eerste Engelsman die de wereld rondzeilde) en George Everest (naamgever van Mount Everest) op prijken. Hun reizen spreken tot de verbeelding van velen. Wie is er niet opgegroeid met kinderboeken vol avonturen over ontdekkingsreizen, onbekende oorden en ontmoetingen met vreemde volken? Ook de geschiedenis van James Cook leest als een spannend boek. Wie had er nou niet Hawaï willen ontdekken?! Zo kun je tijdens een wandeling over het James Cook pad langs een grijze zee en onder een grijze hemel wegmijmeren bij het idee van wuivende palmbomen en witte stranden. James is hier begonnen aan de Engelse kust en toch is hij op Hawaï geëindigd. Dat moet mij ook lukken (hoewel dan natuurlijk liever niet met een mes tussen mijn ribben…).

 

James Cook - Great Ayton

Zodra je het dorp verlaat wandel je tussen de weilanden.

James Cook - Great Ayton

De omgeving van Great Ayton is typisch Engels.

James Cook - Great Ayton

Uitzicht op Roseberry Topping.

 

 

 

 

 

 

 

Zelf heb ik dit najaar gewandeld waar James als kind woonde en naar school ging. Het kleine dorpje Great Ayton. Niet meer dan een straat met smalle huizen, één buurtsuper, een handvol pubs en een koffietentje waar ze zelfgebakken scones verkopen. En een piepklein schooltje waar nu het James Cook museum is gevestigd (één van de drie in Engeland). Great Ayton ligt aan de noordrand van de Yorkshire Moors, een uurtje reizen ten zuiden van Newcastle. Rijdend richting het dorpje zie je al van verre een bijzonder gevormde berg boven het stadje uitsteken: Roseberry Topping. Grappige naam voor een berg hè, het klonk mij een beetje als een aardbeienijsje in de oren. En zo is de vorm van de berg ook, als een softijsje dat iets te lang in de zon heeft gestaan.

 

James Cook - Great Ayton

De route van vandaag.

James Cook - Great Ayton

Onder natuurlijke hagen door.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

James Cook - Great Ayton

En overal is de spitse punt van Roseberry Topping zichtbaar.

 

Vanuit Great Ayton wandel je tussen weilanden omringt door natuurlijke hagen door en langs oude boerderijen tot je uiteindelijk over een boerenerf heen moet. James Cook heeft hier als kind gewoond en na schooltijd gewerkt. Op het erf wordt je 300 jaar terug geworpen in de tijd terwijl je tussen de stenen gebouwen door wandelt en de eenden en kippen om je heen scharrelen. Ondertussen komen de boerderijhonden even kijken of je wat lekkers bij je hebt. Vanuit de boerderij wandel je richting de markante Roseberry Topping die je ongemerkt steeds dichter genaderd bent.

 

James Cook - Great Ayton

Iedere bezoeker van de boerderij is kans op een koekje voor de boerderijhonden!

James Cook - Great Ayton

Uitzicht op de boerderij waar James Cook woonde en werkte als kleine jongen.

 

 

 

 

 

 

 

James Cook - Great Ayton

Het uitzicht vanuit de boerderij op Roseberry Topping.

 

Naar verluid liep James dit stuk vaak in de ochtend om op de top van de berg te genieten van het uitzicht. Met helder weer kun je gemakkelijk de kustdorpjes zien liggen terwijl je aan de andere kant de platte bergtoppen van de Yorkshire Moors ziet. Als je na een stevige klim de top van Roseberry Topping hebt bereikt begrijp je ook wel waarom James hier graag kwam. Het uitzicht op zee moet op hem een onweerstaanbare aantrekkingskracht gehad hebben. Het glinsteren van het water en de horizon waar lucht en water in elkaar over lijken te gaan. Wat zou daarachter liggen?

 

James Cook - Great Ayton

Nog een klein stukje klimmen!

James Cook - Great Ayton

Maar dat wil niet zeggen dat je onderweg naar boven niet af en toe mag stoppen om te genieten van het uitzicht.

 

 

 

 

 

 

 

 

James Cook - Great Ayton

De platte ruggen van de Yorkshire Moors.

James Cook - Great Ayton

En aan de andere kant ze zee.

James Cook - Great Ayton

Even bijkomen….

James Cook - Great Ayton

Onderaan de berg staat een oude trekkershut.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Via een andere weg wandel je door een oud eikenbos weer terug richting Great Ayton. Mijmerend over ontdekkingsreizen, onontdekte zeeën en onbekende eilanden. Langzaam begin je te begrijpen hoe een kleine jongen bovenop die berg ooit het idee heeft gekregen om de wereld te ontdekken. Dit moet ook de fascinatie voor de Engelsen zijn. Het onbekende en mysterieuze. En ik kan dan ook niet anders dan in James’ voetsporen treden en mijn ontdekkingsreizen over onze kleine planeet voortzetten. Er valt nog zoveel te ontdekken!

De wandeling die ik gelopen heb kun je hier vinden.

 

James Cook - Great Ayton

Saltburn

Het is hartje zomer en Nederland klaagt. Het regent pijpenstelen en middagtemperaturen bereiken met moeite de 20 graden Celsius. Daar zitten we dan met zure gezichten; dit is geen terrasjesweer. De weerman wordt meestal als zondebok aangewezen, de arme man. Had hij geen beter weer voorspeld? Onder ons Nederlanders is praten/ discussiëren/ mopperen over het weer dagelijkse kost. We genieten ervan. En eigenlijk is het nooit goed. Of het nou twee weken lang 30 graden is: “Het gras is helemaal bruin!,” of twee weken regent: “We lopen te soppen in onze slippers!.”

Saltburn - pier

Uitzicht over het strand. Met een klein trammetje kun je van boven in het stadje naar het lager gelegen strand gebracht worden.

Saltburn - pier

De hele pier is versierd met gehaakte beestjes die het leven in de oceaan voorstellen. Schattig toch?

Saltburn - pier

‘Echte’ mannen aan het vissen terwijl vrouw en kinderen van hun fish & chips genieten.

Saltburn - strand

Hier is het nog rustig op het strand. Maar een half uurtje later stroomt het helemaal vol met mensen. Niet dat het weer beter werd, maar gewoon, omdat het een weekend is!

Deze zomer kreeg ik de kans om het land te bezoeken, waar qua weersomstandigheden, zelfs wij als Nederlanders medelijden mee hebben. Ik mocht één dag gaan wandelen en sfeer proeven aan de Engelse kust! Kliffen, brede stranden en fish & chips. “England, here I come!” De bestemming was Saltburn by the Sea in het district Yorkshire. Een onopvallend dorpje aan de oostkust waar de meeste van ons nog nooit van gehoord hebben en waarschijnlijk ook nooit zullen komen. Fervente wandelaars kennen het misschien als onderdeel van de Cleveland Way: een meerdaags wandelpad waarbij je heel Yorkshire doorkruist. Maar verder blijft Saltburn voor velen slechts een stipje op de kaart.

Slatburn - Cleveland way

Oei, daar komt weer een stevige bui aan.

Saltburn - Cleveland way Saltburn - Cleveland way

 

Saltburn - Cleveland way

Saltburn - Cleveland way

 

 

 

 

 

 

 

Zo niet voor de Engelsen zelf! Saltburn heeft alles wat veel inwoners van Yorkshire zoeken: er is een lange houten pier het water in met aan het begin een gokhal vol pingelende spelletjesmachines; de golven zijn perfect voor surfers; het strand is breed en je kunt er de beste fish & chips van Yorkshire krijgen. Waar je ook komt aan de Engelse kust, er zit altijd wel een restaurantje met de beste fish & chips van heel Engeland.

Saltburn ligt in een brede baai met aan één kant hoge kliffen en aan de andere kant uitzicht op industrie en windmolenparken. “Niet echt aantrekkelijk” zul je denken. Inderdaad, rokende schoorstenen en windmolens dragen niet echt bij aan het gevoel van een dagje strand. Maar hé, trekkem wij niet met zijn allen richting IJmuiden en Wijk aan zee op een mooie zomerse dag in Nederland?

Saltburn - Cleveland way

Langzaam komt de bui dichterbij. Maar dat maakt het landschap er niet minder mooi op!

Saltburn - Cleveland way Saltburn - Cleveland way Saltburn - Cleveland way

 

 

 

 

 

Sfeer. Dat is wat Saltburn voor mij aantrekkelijk heeft gemaakt. Om even terug te komen op het stukje over ‘ons’ klagende Nederlanders. De dag dat ik Saltburn bezocht was half zonnig, rond de 20 graden met af en toe een buitje. Voor mijn gevoel zeker geen hartje zomer! Maar geen Engelsman of-vrouw die zich hier iets van aantrekt! Af en toe laat de zon zich zien en daarbij is het weekend en zomervakantie in één! Dus: op naar het strand! Schepjes mee, bikini aan, surfboard onder de arm en gaan! Het strand is een verzameling van spelende kinderen, honden, klapstoeltjes en zandkastelen. Op de pier staan de ‘echte’ mannen met indrukwekkende hengels hun avondmaal bij elkaar te vissen terwijl de zee gedomineerd wordt door jongens met net iets te lang haar en dikke wetsuits op surfboards. Niemand hoor je hier klagen. Terwijl ik als echte Nederlander mijn jas maar weer heb aangetrokken en me afvraag “wanneer het nou eens zomer wordt,” genieten de Engelsen van het strand en zetten hun zonnebril nog maar wat hoger op hun neus.

Saltburn - Cleveland way

En dan begint het ineens keihard te hagelen! Zelfs de koeien besluiten tijdelijk te schuilen in de luwte van een oud huis.

Saltburn - Cleveland waySaltburn - Cleveland way

 

 

 

 

 

Saltburn - Cleveland way

Van alles wat ik in Saltburn gedaan heb die dag: een lange wandeling over de kliffen, een heerlijke lunch, soppen door de modder na een regenbui en me verbazen over het mooie uitzicht, is de sfeer me toch wel het meeste bijgebleven. Vrolijk, positief en ongeremd. Cultuur noemen we dit in Nederland. Wij Nederlanders houden van mopperen op het weer terwijl Engelsen bij ieder straaltje zon spontaan in korte broek verschijnen. Ik houd ervan, onze cultuurverschillen, het maakt dat we elkaar en onszelf net iets meer waarderen en om elkaar kunnen lachen. Maar soms, heel soms, regent het hartje zomer in Nederland pijpenstelen en dan denk ik terug aan Engeland. Als ik dan even mijn gemopper aan de kant schuif en op mijn slippers door de plassen ren, dan voel ik mij de gelukkigste mens op aarde!

Nog meer lezen over Engeland? Lees dan mijn blogs over Cornwall en Schotland.

De wandeling die ik gemaakt heb vind je hier.