Berichten

New Forest

Wandelen in eeuwenoude bossen

Het Verenigd Koninkrijk als wandelparadijs is hot! Steeds meer mensen ontdekken de schoonheid en het gemoedelijke van de Engelse natuurgebieden. De meeste lange-afstandspaden zijn dan ook bewandeld door menig Nederlander. Maar toch kom je soms nog een onbekend, maar oh zo mooi, gebied tegen. Welkom in New Forest!

New Forest

New Forest

Van het Southwest Coastpath in het uiterste zuidwesten tot de West Highland way in Schotland, de meeste van de paden zijn intussen bewandeld en geëvalueerd en terug te vinden op menig wandelblog. Toch ga ik aan de lijst een gebied toevoegen waar nog weinig Nederlanders van gehoord hebben, maar wat zeker niet mag ontbreken: New Forest.

New Forest
New Forest
New Forest

New Forest

New Forest: New Forest National Parc is een  is een natuurgebied in Zuid-Engeland, gelegen tussen Southampton en Bournemouth. Het gebied werd in 1079 bestemd als jachtterrein voor de Engelse koning Willem I. Het park beslaat 566 km2 en door het park heen lopen honderden kilometers aan wandelpaden. Ondanks dat de naam doet vermoeden vindt je in het park niet alleen bos, maar ook weidevelden en heide. Door het hele gebied lopen kuddes paarden, koeien en varkens vrij rond. Samen met de oude dorpjes die je her en der tegenkomt geeft dit je het gevoel in de middeleeuwen te zijn beland.

New Forest

Maak je eigen route

Verwacht geen netjes met bordjes aangegeven wandelingen van a naar b, maar kronkelige en kriskras door elkaar lopende paden door eeuwenoude bossen, langs weidevelden en paarse heide. Natuurlijk, zoals het ieder natuurgebied betaamt vindt je ook in New Forest bewegwijzerde paden. Maar dit gebied leent zich bij uitstek voor het zelf uitstippelen van routes.

New Forest

In mijn geval betekende dit dat ik ’s avonds een route uitstippelde die ik de volgende dag na een paar kilometer al verliet omdat het de andere kant op ook erg mooi bleek te zijn. Maar hé, als dat geen vrijheid is! Om niet al teveel de weg kwijt te raken gebruik ik de gratis app Viewranger. Hier staan alle wandelpaden op die je niet in Maps of andere navigatieapps ziet. Ideaal!

Jurassic Parc

“Het is september, de zon komt steeds iets later boven de horizon uit waardoor het bos vanochtend om 7:30 nog gehuld is in een mystieke ochtendmist. Eekhoorntjes schieten piepend de bomen in terwijl ik samen met hond Sam geniet van de frisse lucht na een koude nacht die ingeruild wordt voor een zonnige, warme dag.”

New Forest

“Zonder plan zijn we uit ons hotel vertrokken voor een ochtendwandelingetje. Gewoon even lekker een rondje door de bossen wandelen. Hond Sam spitst zijn oren als er vanuit het donkere bos gekraak klinkt. Gemoedelijk komt er een kudde pony’s uit het bos gewandeld en steekt het pad over. Ongestoord kijken ze ons aan, zich vast afvragend wat wij hier zo vroeg doen, waarna ze hun weg vervolgen.”

New Forest

“Langzaam wordt het donkere, dichtbegroeide bos lichter en voor ons wordt een groen weideveld zichtbaar. Het voelt als een scene uit Jurrasic Parc. Van het één op het andere moment zien we een open vlakte vol dieren: grazende koeien, galopperende paarden, buizerds die rondjes draaien op zoek naar muizen en konijnen. Alsof je midden in een dierentuin staat. De weidevlakte wordt omzoomt door nog meer bos en in de verte zie je de paarse gloed van heide. Een klein paradijsje op aarde.”

New Forest
New Forest

Fietsparadijs

New Forest staat niet alleen als wandelparadijs bekend. Ook fietsers kunnen hier hun hart ophalen. Er zijn meerdere routes te vinden die over zowel asfalt als bospaden lopen. Omdat de verscheidenheid aan paden hier zo groot is wordt het nooit heel druk. New Forest trekt weliswaar veel outdoorliefhebbers en dagjesmensen uit Londen en omstreken, maar wandel of fiets je iets voorbij de toeristische hotspots dan heb je het rijk alleen.

New Forest
New Forest

Overnachten

Wil je hier overnachten dan is er keus genoeg. Verwacht hier geen grote moderne hotels, maar oude landhuizen met krakende vloeren en met donker hout bekleedde pubs. Is je budget wat groter dan heb je het voor het uitkiezen, sjieke bed & breakfasts en luxe cottages wedijveren met oude tot hotel omgetoverde landhuizen om als meest authentiek en woonmagazine-waardig uit de bus te komen. Maar hier hangt helaas wel een prijskaartje aan.

New Forest
New Forest
New Forest

Maar ook met een klein budget kun je hier op de mooiste plekjes slapen. Midden in de bossen op een van de mooiste plekjes van het park vindt je een YHA waar je behalve in een bunkbed ook in een yurt, pod of je eigen tentje kunt slapen. Daarnaast zijn er ook meerdere campings te vinden vanwaar je zo de natuur in wandelt.

Tips en websites:

  • Het kost je ongeveer een 3/4 dag om van midden Nederland naar New Forest te rijden. De Eurotunnel vanuit Calais brengt je in een half uurtje met je auto van Frankrijk naar Engeland. New Forest National Parc ligt op ongeveer 2.5 uur rijden vanaf het kanaal.
  • Informatie over het park vind je op deze website.
  • YHA en campings zijn een betaalbare optie om in het park te overnachten.
  • Zoek je iets luxer? Dan is er een groot aantal luxe hotels, B&B’s en cottages te vinden.
  • Ben je er in het weekend? Schuif dan zeker aan bij een Sunday roast in één van de pubs die je overal in het park tegenkomt. Perfect na een lange ochtendwandeling.
  • Wil je net als ik ook je eigen route maken? Ik doe dit met de gratis app Viewranger. Hierin zie je alle wandelpaden en kun je een eigen wandeling creëren (of net als ik daar meteen vanaf wijken en een ander, misschien mooier wandelpad volgen).
  • Zoals je in de foto’s kunt zien liep hond Sam overal los. Dit is hier toegestaan zolang de hond onder controle staat en geen dieren lastigvalt.
Ardennen

Weekendje vrij? Geen zin om thuis voor de tv te hangen? Of zoek je gewoon een paar dagen rust en ruimte om je heen. Al eerder nam ik je mee naar Duitsland, waar je jezelf op een kleine twee uurtjes rijden vanaf Utrecht in een heel andere wereld waant. Ook dit jaar ging ik samen met mede-reporter Manja op zoek naar een wandelgebied op twee tot drie uur rijden vanaf Utrecht. En – na niet zo heel lang zoeken en overleggen – is het geworden: de Belgische Ardennen!

Zodra je de grens met België overgaat weet je dat je in het buitenland bent.
Over de heuvels en door de dalen… Aan wandelpaden is er geen gebrek in de Ardennen.
De meeste paden zijn goed aangegeven met hier en daar een informatiebord

De Belgische Ardennen

De Belgische Ardennen is een gebied dat door iedere wandelfanaat minstens éénmaal in zijn of haar leven bewandeld moet worden. Outdoor is hier het toverwoord en het hele gebied bestaat zo’n beetje uit wandel-en fietspaden. In de typisch Belgische dorpjes die het gebied rijk is val je niet op als je met je wandelschoenen en rugzak de bakker binnenloopt voor een vers croissantje en huurhuisjes en hotelletjes adverteren hier met de wandelpaden waar ze aan gelegen liggen.

Open Haard

“Daar zitten we dan, in ons prachtige houten huurhuisje midden in de Belgische Ardennen. Het is hartje zomer, maar de open haard staat vol te branden. Ervoor staan twee stoelen met eroverheen gedrapeerd onze doorweekte wandelbroeken, sokken en schoenen. Tja, buienradar had het vandaag toch echt mis met de weersvoorspelling.”

Een paar uur eerder….

“Een paar uur eerder: Tussen de dichtbeboste heuvels en langs pittoreske weilanden wandelen we. Het landschap lijkt zo uit een oud Vlaams schilderij te komen. Zon en schapenwolkjes wisselen elkaar af en laten het donkere dennenbos dansen in mystiek licht. Overal om ons heen bloeien bloemen in alle kleuren van de regenboog terwijl de fragiele stengels langzaam wiegen in een licht briesje. Niets wijst erop dat er zo meteen een hoosbui over ons heel zal trekken…”

De Belgische Ardennen ligt in het oosten van België op een kleine drie uur rijden vanaf Utrecht. Met een paar duizend kilometer aan wandelpaden is er voor ieder wat wils. Van lange-afstandspaden tot kindvriendelijke korte routes. Een bijzondere mix van bos, heide en rotsformaties zorgen ervoor dat geen wandeling hetzelfde is. 

Donkere wolken

“Genietend vervolgen we ons pad aangegeven door tekens op bomen en paaltjes. Weilanden wisselen af met dorpjes en dorpjes met bossen. Langzaam klimmen we omhoog en krijgen steeds meer zicht op de heuvelachtige omgeving om ons heen. En op de gitzwarte wolken die achter diezelfde heuvels onze kant opkomen…”

“Met niet minder oog voor de omgeving besluiten we het tempo iets op te schroeven. Het koren in de weilanden en de bloemen in de berm zijn van wuiven overgegaan in zwiepen in het briesje dat langzaam tot een stevige wind is uitgegroeid. Wat moet je ook alweer doen als het gaat onweren in de heuvels terwijl je buiten bent? Niet onder een boom staan, open weiland vermijden? Een café zoeken voor een kop warme chocolademelk?”

Best mooi

“Helaas, aangezien op maandag de café’s dicht zijn zit er niets anders op dan door de inmiddels neerdalende hoosbui door de wandelen. Hoeveel water kan er uit één wolk vallen? Soppend in onze schoenen en met stevige tred richting droge auto gaat het, terwijl de bliksem het landschap om ons heen laat oplichten. Eigenlijk is het best mooi, die jagende wolken boven de heuvels…”

Tijd voor een wijntje

“En zo eindigen we dus op een dag midden in de zomer voor een knisperend haardvuur. Met een glas wijn om onze binnenmens op te warmen en een rozig gevoel van de warme vlammen die ons langzaam laten opdrogen. Maar zonder ook maar een greintje spijt aan de wandeling begonnen te zijn.”

Dit is leven!

“Zo somber als een regenachtige middag je kan laten voelen in een grijze stad, zo tot leven kom je in de natuur! Druppels die van de blaadjes vallen, koeien die schuilen onder de bomen, het tikken van de regen op je capuchon. Dit is leven!: denk ik met een glimlach”

En dan nu…

Vier dagen hebben we gewandeld in de Belgische Ardennen. Van iedere dag kan ik je een verhaal zoals hierboven kunnen vertellen. De mystieke dode bomen in de Hoge Venen, een slot dat midden in de bossen gebouwd is, met bloemen versierde kruisbeelden die op de vreemdste plekken staan. Aan alles kleeft een verhaal hier. Maar gelukkig voor jullie zijn Manja en ik als fotografen erin gespecialiseerd verhalen te vertellen in beeld… Daarom zal ik jullie niet langer ophouden met mijn teksten en kan ik alleen zeggen: geniet van de beelden en als je een keer een weekend vrij bent; ga wandelen in de Belgische Ardennen!

Er zijn ontelbaar veel uitgezette wandelingen te vinden in de Ardennen. Hieronder geven we je een paar tips om alvast inspiratie op te doen.

  • Op de website van Ostbelgien kun je veel verschillende wandelingen vinden inclusief GPX bestand.
  • Ook het bureau voor toerisme van Wallonië heeft een grote verscheidenheid aan wandelingen.
  • Liever iets om vast houden? Dan vindt je op dezelfde website deze brochure met 26 wandelingen.
  • Bij de meeste informatiepunten in de Ardennen zijn ook gratis brochures te vinden met wandelroutes.
  • Wil je thuis al een route uitstippelen? Kijk dan eens bij Reisboekenwinkel de Zwerver. Hier vindt je tientallen gidsen en kaarten over de Ardennen.

hondenslee

“Alweer skiën…” Heb je er helemaal genoeg van? Het wachten voor de skilift, veel te dure koffie op de piste, papperige sneeuw aan het eind van middag en meezingen met foute muziek tijdens de après-ski. Ben je op zoek naar een alternatieve wintersportvakantie? Een keer iets heel anders? Actief, uitdagend, in de natuur en sneeuw? Wat denk je van een meerdaagse tocht met eigen hondenslee door het winterwonderland van Scandinavië?

“Ik voel mijn tenen niet meer…” Langzaam probeer ik ze heen en weer te wiebelen in mijn winterlaarzen. Dit gaat nog niet zo makkelijk aangezien ze gestoken zijn in drie lagen sokken wat de bewegingsvrijheid drastisch beperkt. Dan maar even een stukje achter mijn hondenslee aanrennen. Als dikke stroop voel ik het bloed door mijn benen naar mijn voeten stromen. Langzaam komt het gevoel weer terug. De schade nemen we vanavond in de sauna wel op. Nu eerst zorgen dat ik warm blijf. Rennen dus….

Hondenslee

We bevinden ons in Zweeds Lapland. In de buurt van de stad Kiruna: 67 graden noorderbreedte, net iets boven de poolcirkel. Het is januari, de kortste dag is geweest, de zon begint iedere dag weer iets aan kracht te winnen en de dagen worden langzaam langer. Gemiddeld duurt de dag hier van ongeveer 8:30 uur tot ’s middags 15 uur in dit jaargetijde. Maar de winter laat haar grip op het landschap niet zomaar los. Temperaturen variëren van een comfortabele -15 graden tot een iets minder comfortabele -40 graden Celsius….

Hondenslee

“It’s all about layers.” Laagjes, laagjes, laagjes. Hier begrijp je pas echt het nut ervan. Drie lagen sokken, twee lagen handschoenen, twee lagen onderkleding, een donsjas, thermolegging en een thermo-overal. Oh ja, en nog een bivakmuts, extra wollen muts en rubberen laarzen. De Scandinavische temperturen gaan je zeker niet in de koude kleren zitten! Letterlijk. Trek je bij -40C graden Celcius je handschoenen uit, dan heb je grote kans dat je vingers binnen een halve minuut bevroren zijn.

Hondenslee
Laagjes, laagjes, laagjes. En dan nog bevriest alles! De honden hebben er geen last van met hun sneeuwbestendige poten.
Hondenslee

“Oei”, hoor ik je denken, “waarom zou je daar dan in hemelsnaam naartoe op vakantie willen.” Daar is maar één heel kort antwoord op: de schoonheid van de natuur. De laagstaande zon geeft de hemel alle kleuren van de regenboog. Rood, oranje, paars, diepblauw, maar nooit simpel wit. En heb je overdag nog niet genoeg kleuren gezien? ’s Nachts is het de beurt aan het noorderlicht als je geluk hebt. Groene gordijnen zetten de hemel dan in vuur en vlam.

Hondenslee
Noorderlicht

Natuurlijk heb je de schoonheid die je kunt zien. Maar waar ik iedere keer weer door geraakt wordt is de schoonheid die je kunt horen. Of eigenlijk niet kunt horen. De sneeuw filtert alle geluiden weg en maakt de wereld stil…. Het enige dat je hoort is het schuiven van de slee door de verse sneeuw. De honden maken geen geluid als ze rennen, hun winterbestendige voetzolen lijken de grond niet eens te raken.

Hondenslee

Terug naar de meerdaagse sledehonden tocht. Wat kun je allemaal verwachten?

Kwart over zeven. De wekker is zojuist gegaan. Niet bewegen, wie kruipt er als eerste uit de slaapzak? Vannacht hebben we met ons groepje van vijf mushers (bestuurder van een hondenslee) geslapen in een hut midden in de wildernis. Geen elektriciteit, geen automatische verwarming, geen stromend water. Ergens vannacht is de houtkachel uitgegaan en is de temperatuur in de hut tot rond het vriespunt gedaald. De eerste die opstaat moet de kachel weer aansteken, maar loopt daarbij wel koude tenen op.

Hondenslee
Vastgebonden aan een boom en verankerd in de sneeuw met een haak staan de sledes er klaar voor. Als de honden eenmaal ingespannen ervoor staan trekken ze om het hardst om de slede in beweging te krijgen. Een touw en een haak zijn dan geen overbodige luxe…

Buiten zijn de honden inmiddels wakker geworden, met hun interne klok is niets mis… Eruit dan maar, thermoskleding aan, kachel aan en naar buiten. Het is etenstijd voor de honden. Gulzig schrokken ze de stinkende soep van vlees en water naar binnen die ze voorgeschoteld krijgen. Aan de horizon wordt het langzaam lichter en wordt het donkerblauw van de nacht ingewisseld voor oranje.

Hondenslee

Na een uitgebreid ontbijt; door de kou verbrand je extra veel en is veel eten geen overbodige luxe, is het tijd om de honden voor de sledes te spannen. Van stilte is even geen sprake nu. De honden zijn uitgeslapen en klaar voor een nieuwe tocht. Ze blaffen om het hardst om als eerste ingespannen te worden. Koud krijg je het er in ieder geval niet van! Eenmaal in hun harnas voor de slee blijven ze zoveel mogelijk geluid produceren en wordt er om het hardst getrokken om de slee in beweging te krijgen. “Gaan, gaan, gaan.” lijken ze te roepen.

Hondenslee
Hondenslee

Dan zijn we klaar om te gaan. Mijn hartslag is rond de 150 en ik heb het bloedheet ondanks de buitentemperatuur van -35 graden. Mijn vier honden houden niet van wachten en werpen mij enthousiaste blikken toe. Hou dat maar eens onder controle! We gaan! Ik trek het anker waarmee de slee vastzit uit de sneeuw en spring achterop. Woesh! Daar gaan we! En het is stil… Zodra de honden mogen rennen maken ze geen geluid meer. De stilte valt als een deken over me heen. Dit gevoel is onbeschrijfelijk.

Hondenslee

We zijn inmiddels een uurtje onderweg. Mijn hartslag is weer normaal en mijn tenen beginnen langzaam koud te worden. Besneeuwde bossen wisselen af met uitgestrekte bevroren meren en moerassen. De zon staat inmiddels boven de horizon en werpt lange schaduwen op het pad. De honden zitten lekker in hun ritme. Het eerste halfuur is er nog door allemaal, al rennend, gepoept en geplast. Maar nu draven ze eensgezind door de sneeuw.

Hondenslee
Hondenslee

Kilometer na kilometer. Onze gids op de voorste slee kiest de paden, de rest van de honden volgt. Je komt volledig tot rust. Er is niets waar je aan hoeft te denken behalve de slee en de honden. Soms ren je een stukje om warm te worden of als het bergop gaat om de honden te helpen. Soms moet je bukken voor een overhangende tak. Soms remmen als het hard bergaf gaat. Meer is er niet. Zo simpel, zo genieten.

Hondenslee
Halverwege is het tijd voor pauze! De honden kunnen even bijkomen terwijl wij onszelf opwarmen met een kop hete soep en een boven het vuur geroosterde tosti.
Hondenslee

Langzaam zakt de zon weer achter de heuvels en kleurt de horizon oranje en roze. Aan de andere kant komt tegelijk de maan op in een dieppaarse achtergrond. De natuur toont hier haar kunststukje in kleuren. Vol bewondering kijk ik om me heen, hoeveel kleuren kan de hemel hebben?

Hondenslee
Hondenslee

Het is drie uur in de middag als we bij onze nieuwe wildernishut aankomen. De honden hebben vandaag 40 km gerend en zijn moe en hongerig. Voor hen zit de dag erop, voor ons begint het zware werk nu. Met een bijl hakken we als snack voor de honden een enorme salami in stukken. Hierna is het water halen uit het meer vlakbij (waarbij je eerst het eerder gemaakt wak open mag hakken), hout halen voor de kachels en sauna, het diepgevroren avondeten van de honden in stukken hakken en water koken om het in te ontdooien en de sledes leeghalen.

Hondenslee
Hier hadden we geluk dat er stromend water in de buurt van de hut was. Alleen het omhoog sjouwen van 8 containers met 20 liter water was nogal een opgave!
Hondenslee
Eén van de wildernishutten. Wat een plaatje hè?

Tegen de tijd dat al het werk gedaan is, is de hut opgewarmd en kookt het water in de fluitketel voor een kop thee. Laagje voor laagje kan de kleding uit. Tot de sauna heet is en ik mijn vermoeide spieren kan ontspannen in de hitte. Dit is het moment om mezelf op bevriezingsverschijnselen te inspecteren. Mijn blauwe tenen worden langzaam weer roze en krijgen hun gevoel weer terug. Na de sauna gloeien al je spieren en voel je pas hoe hard ze hebben moeten werken om je warm te houden.

Hondenslee
Tijdens onze tocht hadden we een volle maan. Hierdoor was het noorderlicht ’s nachts minder goed zichtbaar. De maan gaf zoveel licht dat je wel met gemak zonder zaklamp rond kon lopen.
Hondenslee

Na het avondeten vallen mijn ogen al langzaam dicht. Het is pas 20 uur! Voor de meeste mensen begint de avond net. Maar voor ons is de energie op na een dag in de extreme kou. Het voordeel van het vroege donker is dat je al vanaf de middag kans hebt op noorderlicht. Tot laat opblijven gaat me echt niet meer lukken. Een uurtje later is het stil in de hut, morgen weer een dag!

Hondenslee
Het lijkt wel een pentekening toch?

Bovenstaande meerdaagse reis is geboekt via Nature Travels, een Britse outdoorreizen maatschappij. Maar ook Harriniva in Fins Lapland kan ik erg aanraden als je met husky’s op pad wil.

Geïnteresseerd in reizen naar Scandinavië? Kijk dan ook eens naar mijn andere reportages over Noorwegen en Zweden.