Berichten

limburg

Ken je dat? Er zijn plekken in Europa die ik beter ken dan mijn eigen kikkerlandje. Ik kan je alles vertellen over de mooiste natuurgebieden in Scandinavië of je de beste restaurantjes in Italië aanwijzen. Maar de mooiste natuurwandelingen in Nederland? Dat wordt lastig.

Limburg
Onbekend Nederland.

Onbekend Nederland

Ik ken mijn eigen woonomgeving in en rond Huizen op mijn duimpje en Zeeland en de Wadden heb ik inmiddels ook grotendeels verkend. Maar provincies als Drenthe, Overijssel en Friesland… Daar sla ik toch mooi de plank mis. Zo ook Limburg. Behalve als provincie waar je doorheen komt op weg naar zuidelijk Europa ben, ik hier nog nooit echt geweest. Ik schaam me er nu zelfs wel een beetje voor.

Limburg
Waarom ben ik hier nooit eerder geweest?
Limburg
Bloemen, bloemen en nog meer bloemen.
Limburg
Je waant je echt in het buitenland.

Limburg

En zo toog ik laatst richting zuid Limburg voor een eerste kennismaking. Wandelschoenen mee, hond mee, camera mee. We gaan op ontdekkingsreis in eigen land! Hoe verder je naar het zuiden je rijdt, hoe minder het landschap als het mij bekende Nederland aanvoelt. Heuvels worden hoger en groener, dorpjes kleiner en wegen smaller.

Limburg
Plat Nederland maakt plaats voor groen en heuvelachtig Nederland.
Limburg
Kleine sfeerimpressie…
Limburg
Statige beukenlanen in het bos.

Kastelen en kersenbomen

De rit voert langs groene weilanden, donkere bossen en door lintdorpjes. Om dan ineens plaats te maken voor een statig kasteel, velden vol kersenbomen of zelfs een wijngaard! Het voelt echt als buitenland in zuid Limburg, de sfeer is hier gemoedelijker: minder gehaast dan in de andere provincies. Mensen lijken hier nog de kunst van het niets-doen te bezitten. Ze genieten van koffie met een stuk vlaai zonder dat tijd een factor is. Het valt zelfs op dat er niet op telefoonschermpjes wordt gekeken, maar gewoon naar elkaar of de natuur!

Limburg
Kasteel Schaloen bij Valkenburg aan de Geul.
Limburg
Zie je de kersen in de boom hangen?
Limburg
Godvrezend Limburg. Je zet hier ook een stapje terug in de tijd.

Zuid Limburgse rust

En zo settled de zuid Limburgse rust zich ook in mijn randstedelijke hoofd. Weg met de snelheid en haast. Het is tijd om de omgeving in een ander tempo te ontdekken. En zo wordt de auto ingeruild voor de benenwagen!

Limburg
Rust en ruimte: de definitie van Limburg.
Limburg
Nog meer bloemen…
Limburg
Soms moet je gewoon even stilstaan om van de omgeving te genieten.

Wild wandelen

Lezers die mij kennen weten inmiddels dat ik niet zo goed ben in het wandelen van uitgezette wandelroutes. Ik houd van wild-wandelen: slaat de geplande route rechtsaf, maar ziet het pad links er mooier uit? Dan gaan we linksaf! Niet overal is het routenetwerk hier geschikt voor, uitgezette routes zijn soms niet voor niets uitgezet. Maar door de overvloed aan paden is zuid Limburg zeer geschikt om heerlijk te wild-wandelen!

Limburg
Limburg telt ontelbaar veel wandelpaden.
Limburg
Groen, groener, groenst.
Limburg
Soms kom je met wild wandelen langs plekjes die zo uit een film lijken te komen.

Thema wandelen

Er lopen vele kilometers aan wandelroutes door zuid Limburg. Paaltjes bevatten meestal meerdere kleuren om verschillende routes aan te wijzen en als je van thema-wandelen houdt kun je hier ook je hart op. Van culinair tot landgoederen, je komt het allemaal tegen. Limburg heeft zelfs de eerste bewegwijzerde wijnwandeling van Nederland!

Limburg
Wandelen langs oude boerderijen.
Limburg
Tussen weilanden waar het gras nog gewoon mag groeien.
Limburg
En door oude, diep uitgesleten karresporen.

De paden op, de lanen in

Maar terug naar het wild-wandelen. Door de grote verscheidenheid aan paden kun je hier alle kanten op. Ik gebruik meestal een app met wandelpaden op mijn telefoon om te zorgen dat ik aan het eind van de dag weer op het beginpunt uitkom. En natuurlijk is het essentieel om halverwege de dag een goede Limburgse brasserie te passeren! Je bent niet in Limburg geweest als je geen vlaai hebt gegeten.

Limburg
Onderweg zijn er genoeg mogelijkheden om een fris drankje te drinken en natuurlijk een stuk vlaai te eten!
Limburg
Je bent tenslotte niet in Limburg geweest als je niet een stuk Limburgse vlaai hebt gehad.
Limburg
En soms kom je onderweg dit soort creatieve rustplekken tegen. Ideaal om je zelf-meegebrachte koffie te drinken.

Goede voornemens

En zo ruil ik na twee dagen met tegenzin de benenwagen weer in voor de auto. Ik had hier best nog wel een tijdje kunnen onthaasten. Maar helaas, de drukke randstad roept weer. En zo vertrek ik weer richting het noorden, met mooie herinneringen en goede voornemens om snel weer terug te komen. Maar ook met vragen: Limburg is fantastisch, maar wat zouden de overige – voor mij onbekende – provincies in Nederlands allemaal wel niet te bieden hebben? En zo worden er tijdens de 2,5 uur durende autorit naar huis weer allemaal nieuwe plannen gesmeed voor wild-wandel avonturen! Stay tuned!

Limburg
Wij komen hier zeker terug!
Limburg
Hond Sam in het hoge gras.

Tips en websites:

  • Inspiratie opdoen? Dan kan op de website van Visit zuid Limburg. Hier vind je alles wat je moet weten over dit zuidelijkste stukje Nederland.
  • Overnachten? Zuid Limburg leeft van het toerisme, je vindt hier dus een groot scala aan kleine hotels, B&B’s en vakantiehuizen. Op zoek naar iets bijzonders? Kijk dan eens op deze of deze website.
  • Om wild te wandelen gebruik ik de app Wikiloc. Je kunt hier van veel gebieden overal ter wereld gedetailleerde wandelkaarten downloaden. Ook vind je hier veel wandelingen die er door leden opgezet zijn.
  • Wil je ook je hond meenemen? Ze zijn bijna overal welkom in Limburg, maar meestal moeten ze wel aangelijnd zijn.
  • Zelf heb ik rond het dorpje Epen gewandeld met een klein uitstapje naar het picturesque Valkenburg aan de Geul. Beide liggen aan het riviertje de Geul. Langs deze rivier lopen tal van prachtige wandelingen en het is een mooi oriëntatie punt om langs te wild-wandelen.
  • Uitgewandeld in Limburg? Kijk dan ook eens naar mijn andere blogs voor inspiratie. Ga bijvoorbeeld mee naar Ameland of de wandel over nieuw land in de Oostvaardersplassen.
Ameland

Het is juni 2020. Inmiddels leven we alweer een paar maanden in een andere wereld. Zelfs nu de lock-down langzaam opgeheven wordt, is het de komende maanden waarschijnlijk nog steeds lastig om op reis te gaan buiten Nederland. De zomervakantie zal zich dan ook grotendeels binnen de landsgrenzen van ons eigen kikkerlandje afspelen dit jaar.

Zomer Ameland
Vakantie in ons eigen kikkerlandje, dat is voor velen van ons de realiteit dit jaar.
Zomer Ameland
Zomer Ameland

Op vakantie in Nederland

Op vakantie in Nederland. En zo begint voor velen van ons een zoektocht naar vakantieplekken in Nederland. Plekken waar we even helemaal weg kunnen zijn van thuis. Waar we onbezorgd kunnen wandelen, fietsen of wildzwemmen. Waar we ons even geen zorgen hoeven te maken om afstandsregels en samenscholen. Maar waar het “nieuwe normaal” altijd al normaal was.

Zomer Ameland
Op zoek naar een plek waar ‘het nieuwe normaal’ altijd al normaal was.
Zomer Ameland
Zomer Ameland
Waar afstand houden geen probleem is.

Strand, heel veel strand

En zo komen we aan op Ameland. Zon, zee, bossen en strand, heel veel strand. Ameland is een outdoor paradijs bij uitstek. Je kunt hier uren wandelen, fietsen, kitesurfen, trailrunnen of paardrijden. En wat te denken van meer onbekende sporten zoals paragliden boven de duinen, blowkarten, suppen en wadlopen.

Zomer Ameland
Ameland: eiland van oneindige stranden.
Zomer Ameland
Zomer Ameland
Zomer Ameland

Natuur

Het strand van Ameland strekt zich uit over de gehele Noordkant en is erg breed. Achter het strand ligt veel natuur: duinen, heidevelden en bossen met hier en daar een camping of vakantiepark. Zelfs als het eiland vol toeristen zit is het nog steeds mogelijk het gevoel te hebben dat je alleen bent.

Zomer Ameland
Strand, bossen, heide; je vindt het hier allemaal.
Zomer Ameland
Zomer Ameland
Zomer Ameland
Zomer Ameland

Fietsen

Het oosten van het eiland bestaat volledig uit natuur: Het Oerd. Een drassig natuurgebied waar veel vogels leven en waar zeewater via een aantal geulen vrijelijk in- en uitstroomt. Een groot deel van de zuidkant bestaat uit dijken en weilanden. Het is mogelijk de auto mee te nemen als je hier op vakantie gaat, maar fietsen zijn een stuk praktischer. Veel plekken zijn niet of moeilijk bereikbaar met de auto terwijl je wel overal goed aangelegde fietspaden vindt.

Zomer Ameland
De fietspaden op Ameland zijn breed en goed aangelegd.
Zomer Ameland

Wandelen

Je kunt op Ameland eindeloos wandelen. Er zijn heel wat uitgezette routes te vinden, maar je kunt ook op goed geluk wandelen en op ieder kruispunt achter je gevoel aanlopen. Dit is mijn persoonlijke favoriet!

Zomer Ameland
Verken de bossen en stranden zonder kaart. Het grote voordeel van een eiland is dat je nooit kunt verdwalen!
Zomer Ameland
Zomer Ameland

Actief in water en wind

Wil je echt even actief bezig zijn, neem dan een kitesurfles, ga kajakken in de branding of laat de wind je over het strand blazen tijdens een rondje blowkarten. Eén ding is zeker, je hoeft je geen moment te vervelen! En voel je je na een dag buiten actief bezig te zijn geweest moe en rozig; dan is daar het warme zand van het strand waar je onder het genot van een drankje in alle rust kunt genieten van de zon die in de zee zakt.

Zomer Ameland
Ga voor een actieve vakantie!
Zomer Ameland
Zomer Ameland

Tips en websites

  • Meer informatie over Ameland vindt je op de website van de VVV. Hier staat ook de laatste informatie omtrent Corona en de regels die hierdoor op het eiland van toepassing zijn.
  • Ameland Adventure is een organisatie die je mee op avontuur neemt op Ameland. Hier is voor iedereen wel een avontuur te vinden wat bij hem of haar, groot of klein, past.
  • Op Ameland zijn vele campings, vakantieparken en huurhuizen te vinden. Op de website van de VVV vindt je een mooi overzicht van de verschillende verhuurmogelijkheden.
  • De overtocht naar Ameland duurt ongeveer 50 minuten en vertrekt vanaf Holwerd in Friesland. Op de website van Wagenborg Passagiersdiensten kun je online je overtocht boeken.
  • En neem je geen auto of fiets mee, dan kun je direct na aankomst in de haven van Ameland bij fietsverhuur Kiewit een fiets huren. Heb je veel bepakking bij je? Huur er dan een fietskarretje bij!
  • Altijd al over een drooggevallen zeebodem willen wandelen? Het is mogelijk om vanuit Friesland naar Ameland te wandelen tijdens eb. Meer informatie hierover vind je hier.
  • Al eens aan Ameland in de winter gedacht? Hier lees je hoe ik dit ervaren heb.

Edinburgh

Citytrips voor outdoorfans – Edinburgh

Vorige winter nam ik je mee naar Bergen in Noorwegen en afgelopen voorjaar naar Porto in Portugal in mijn serie Citytrips voor outdoorfans. Deze winter gaan we hiken in Edinburgh! Verwacht hier geen relaxte wandeling, maar een echte kuitenbijter. Deze 11 kilometer lange wandeling brengt ons van de stad naar de heuvels en terug naar de stad. Maar gelukkig is er, zoals het in Schotland hoort, op iedere straathoek een pub te vinden waar je je kuiten even tot rust kunt laten komen.

Edinburgh
Welkom in Edinburgh!

Kerstmarkt

“Hoor de wind waait door de bomen”. De goedheiligman is het land weer uit, maar die wind waait nog steeds door de bomen. Het is winter. De kerst komt er weer aan en huizen, bomen en straten worden versiert met lampjes en kaarsjes. Hoewel je ook in Nederland steeds meer kerstmarkten ziet verschijnen in verschillende steden kunnen wij nog steeds niet tippen aan de gezelligheid van de buitenlandse kerstmarkten. De meeste mensen denken hierbij gelijk aan Duitsland, en terecht! Maar in het Verenigd Koninkrijk kunnen ze er ook wat van!

Edinburgh
De kerstmarkt in Edinburgh. Zelfs in de regen is er wel gezelligheid te vinden.
Edinburgh

Harry Potter en whisky

Zo ook in Edinburgh. Van zichzelf al een sprookjesachtige stad waar je niet verbaasd opkijkt als je karakters uit Harry Potter tegenkomt. Hier wordt het prachtige oude centrum vanaf half november omgetoverd tot één grote kerstmarkt inclusief reuzenrad, ijsbaan en Johnny Walker Whisky bothy (bar voor ons niet- Schotten). Het blijft natuurlijk wel Schotland. Maar om nou alleen voor de kerstmarkt de Noordzee over te steken…

Edinburgh
Van een zweefmolen bij het Scott monument tot een waarzegger…

Winterwandeling

De kerstmarkt is de perfecte plek om je “niet zo’n fan van outdoor” vriend, vriendin, moeder of oma achter te laten en zelf te voet de stad te gaan verkennen. Oh ja, trek wel een paar stevige wandel- of sportschoenen aan die vies mogen worden! Bij terugkomst heb je een kop warme chocomel met Schotse Whisky wel verdient.

Grassmarket

We beginnen onze wandeling op Grassmarket. Dit gezellige plein heeft zoveel geschiedenis dat je er een heel museum mee kunt vullen. Van veemarkt tot uitgaansgelegenheid. Een plek waar moord-duo Burke en Hare in 1828 zestien slachtoffers uitkoos en smokkelaars geëxecuteerd werden. Je vindt hier niet één, maar twee pubs waar het zou spoken: The White Hart Inn en Maggie’s Dickson’s Pub.

Edinburgh
Grassmarket in kerstsfeer.
Edinburgh
En zoals op veel plekken kun je ook hier je eigen Schotse kilt vinden!
Edinburgh
De wandeling richting Dean Village.

Dean Village

Vanaf Grassmarket beginnen we onze wandeling in westelijke richting. We wandelen om Edinburgh Castle heen en komen uit Dean Village. Hier lijkt het alsof je de stad mijlenver achter je hebt gelaten en in een echte Christmas Carol terecht bent gekomen. Je wandelt hier door smalle straatjes en langs statige oude huizen. Na iedere hoek verwacht je hier de door Charles Dickens gecreëerde vrek Ebenezer Scrooge tegen het lijf te lopen.

Edinburgh
Dean Village is een kleine detour meer dan waard!
Edinburgh
Edinburgh
Edinburgh
Edinburgh
Edinburgh

Circus Lane

Na Dean Village wandelen we langs het Water of Leith verder en komen uit in Circus Lane. Ook hier lijkt de drukke stad weer mijlenver weg. Kleine huisjes met net aangelegde voortuintjes en kerstversieringen achter de ramen domineren deze prachtige oude straat. In het verlengde van de straat is altijd de torenspits van Saint Stephan’s Church zichtbaar, als om de inwoners er ten allen tijden aan te herinneren dat de kerk hen in de gaten houdt.

Edinburgh
Vanaf Dean Village lopen we langs het water richting Circus Lane.
Edinburgh
Het pittoreske straatje Circus Lane.
Edinburgh
Edinburgh

Frederick Street

Na Circus Lane wandelen we weer de stad in. We passeren het winkelgebied rondom Frederick Street (een perfecte plek voor een kop koffie of Engelse thee bijvoorbeeld bij Hotel Chocolat) en komen uit bij Princes Street. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht op Edinburgh Castle en passeer je meerdere monumenten die de roerige geschiedenis van Schotland herdenken. Vergeet hier niet even te zwaaien naar je vriend, vriendin, moeder of oma die aan zijn of haar derde whisky bezig is op de kerstmarkt.

Edinburgh
Tijd om even op te warmen bij Hotel Chocolat!
Edinburgh
Het uitzicht vanaf Princes Street over de Princes Street Gardens.
Edinburgh
En op het Edinburgh Castle.

Carlton Hill

Nu de benen enigszins warm gelopen zijn is het tijd voor de kuitenbijter! Vanaf Princes Street nemen we een kleine omweg naar Carlton Hill. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht over de stad en kun je onder andere het Nelson en Scottish Parliament monument bekijken.

Edinburgh
Uitzicht vanaf Carlton Hill.

Arthur’s Seat

Nu de kuiten warm zijn is het tijd ons richting Arthur’s seat te begeven. We beklimmen deze oude vulkaan vanaf de makkelijke kant, hoewel makkelijk… Mijn klim vond plaats na een paar fikse regenbuien waardoor het meer door de modder glibberen dan wandelen was. De naam Arthur’s Seat stamt waarschijnlijk af van Archer’s Seat wat in Gaelic “hoogte van pijlen” betekent. Vanaf de Arthur’s Seat was de hele stad zichtbaar en kon deze verdedigd worden tegen invallen van vijanden. Toch moest je wel een erg goede boogschutter zijn om vanaf dit uitzichtpunt je pijl gericht op iemand aan de rand van de stad af te vuren…

Edinburgh
De wandeling omhoog richting Arthur’s Seat.
Edinburgh
Edinburgh
Tja….
Edinburgh
Maar het uitzicht onderweg is de modder meer dan waard!

Dit is slechts echter één van de verhalen die de ronde doet over Arthur’s Seat. In andere legendes wordt beweerd dat deze plek wel degelijk de plek was waar het befaamde Camelot van King Arthur gestaan heeft. Als glibberend door de modder omhoog kun je vast zelf ook wel wat verhalen bedenken over de geheimen die in deze berg begraven liggen.

Edinburgh
Het uitzicht op de top.
Edinburgh
Edinburgh
Sommige stukjes zijn best lastig.
Edinburgh

Lunch!

Na boven op de top genoten te hebben van het uitzicht over de stad beginnen we aan een steile afdaling over een smalle, scheve, stenen trap weer naar beneden. Terug de stad in. Inmiddels is het wel tijd geworden voor een lunch en we maken dan ook een stop bij het Restaurant Ransacked Black Oven waar we onze kuiten even laten bijkomen onder het genot van een Soul Bowl (een bak vol heerlijkheden).

Edinburgh
Lunch bij Restaurant Ransacked Black Oven.

Museum of Scotland

Weer helemaal gerevitaliseerd beginnen we aan het laatste stuk van de wandeling. We passeren het Museum of Scotland waar je zeker even naar binnen moet lopen. Dit gratis museum is niet alleen een prachtig gebouw, maar ook een erg leuk (en gratis!) museum. Perfect om even een uurtje rond te struinen tussen allerlei snuisterijen en uitvindingen die Schotland getekend hebben. Je vindt hier van alles, van dinosaurus skeletten tot het eerste gekloonde schaap Dolly.

Edinburgh
Het museum of Scotland
Edinburgh
Edinburgh

Harry Potter (Daigon Alley)

De zon begint nu langzaam onder te gaan en kerstlampjes lichten op in de straten als duizenden vuurvliegjes. Het is tijd voor wat magic! De laatste straat die we bezoeken is Victoriastreet. Hier loop je zo een boek van Harry Potter binnen. De inwoners van de stad moeten die ook gedacht hebben en je vindt hier dan ook meerdere Harry Potter parafernalia winkels. Wat een kitsch hoor ik je denken. En dit is natuurlijk ook wel zo, maar toch moet je echt even binnenlopen in de winkel Museum Context. Als je de Harry Potter boeken gelezen hebt of de films gezien hebt waan je je hier in een van de winkels van Diagon Alley.

Edinburgh
Victoriastreet oftewel Daigon Alley voor Harry Potter fans.
Edinburgh
Altijd al je eigen toverstokje willen hebben? Dit is je kans!
Edinburgh
Het is niet moeilijk je voor te stellen waar JK Rowling haar inspiratie vandaag haalde.

Is je vriend, vriendin, moeder of oma misschien een die hard Harry Potter fan? Dan kun je in Edinburgh meerdere Harry Potter tours doen. De schrijfster van de boeken JK Rowling heeft veel van haar inspiratie uit deze stad gehaald (van karakternamen die van grafstenen komen tot de gebouwen van George Heriot’s school die als inspiratie voor Hogwarts School zouden hebben gediend.). En hiermee zijn we aan het einde van onze wandeling gekomen. Tijd om de kerstmarkt weer op te zoeken en aan te schuiven voor een kop warme chocolademelk met Schotse whisky. Het is tenslotte winter en de winters zijn koud in Schotland!

Edinburgh
Het is een korte wandeling terug naar de kerstmarkt vanaf Victoria Street.
Edinburgh
En na nog een laatste blik op Edinburgh Castle is het tijd voor whisky!

Diner!

Mocht je hierna nog zin hebben in een goede Indiase Curry (nergens eet je buiten India zo’n lekkere curry’s als in het Verenigd Koninkrijk!) dan kan ik Mother India’s Cafe aanraden. Als je de straat waar dit restaurant inloopt ruik je de kruiden al! Maar dit is slechts één suggestie in een stad waar je om de zoveel meter een restaurant vindt! Doe gewoon zoals de Schotten doen en laat je leiden door de gezelligheid!

Bretagne GR34

“Bloemen, overal zijn bloemen. Ze groeien langs het pad, in de leistenen muurtjes, hangen aan balkons en sieren de netjes aangelegde tuinen. Zelf op het strand kom je bosjes roze bloemetjes tegen! De lucht geurt naar rozen en lelies en om de zoveel stappen staan we stil om te genieten van alle kleuren en geuren. We zijn in Bretagne en bewandelen het veelzijdige Douanierspad de GR34 in Bretagne.

Van de GR223 naar de GR34

Vorig jaar nam ik je al mee wandelen over het Douanierspad in Normandië, de GR223. Maar wist je dat ditzelfde pad onder een andere GR doorloopt in Bretagne? De GR34 Sentier des Douaniers, oftewel vrij vertaald het pad van de douaniers. In het verleden aangelegd om smokkelaars te betrappen die met hun bootjes Frankrijk probeerde te bereiken en nu een populaire lange-afstandswandeling. Vanaf Mont Saint Michel tot St. Nazaire. 2000 km zandstranden, wind-geteisterde kliffen, idyllische kustdorpjes, getijde rivieren en oesterbedden.

Bretagne GR34
Grillige kusten, brede stranden….
Bretagne GR34
En schilderachtige dorpjes. Welkom in Bretagne.

Bretagne en de GR34: De GR ® 34, het douanepad, volgt de gehele kustlijn van Bretagne met een lengte van meer dan 2000 kilometer. Vanaf het rotsachtige eilandje en de baai van Mont-Saint-Michel, in het Kanaal, bereikt de GR ® 34 zijn doel in Saint-Nazaire, in Loire-Atlantique.Bretagne is een Franse regio op het gelijknamige schiereiland Bretagne en bestaat uit de departementen Côtes-d’Armor, Finistère, Ille-et-Vilaine en Morbihan. Tot 1941 behoorde ook Loire-Atlantique (destijds Loire-Inférieur) ertoe, en velen blijven dit departement als deel van Bretagne beschouwen.Rond 500 voor Christus wordt Bretagne overgenomen door de Kelten. Het Bretons dat er nog steeds gesproken wordt is een Keltische taal ( veel van de Bretonse plaatsnamen kon ik niet in één keer goed uitspreken!) en ook doet Bretagne nog steeds erg Engels aan. Daar waar je in Engeland afternoon tea vindt, kom je in Bretagne Café Gourmande tegen: koffie met zoetigheden. Voor mij als Engeland-fan is Bretagne de perfecte mix van Frans eten en Engelse gezelligheid!

Bretagne GR34

2000 KM kustpad

Net als bij het Douanierspad in Normandië leggen ook deze keer vriend, hond Sam en ik weer een aantal stukken van het pad af. De hele 2000 km is in twee weken helaas iets te optimistisch om te voltooien. We beginnen deze keer iets ten westen van ons laatste eindpunt Mont Saint Michel: de Côte de Granite Rose, oftewel de roze rotsen op z’n plat Hollands.

Bretagne GR34
De roze rotsen.
Bretagne GR34
Het pad terug naar de parkeerplaats.

Côte de Granite Rose

Een stuk kust gedomineerd door rotsen in allerlei bizarre formaties. Stapels pannenkoeken, een liggend hoofd, een heks, je kunt het zo gek niet bedenken of het is wel in deze roze-kleurige blokken graniet te herkennen. Daar waar de rotsen op hun mooist zijn: bij Ploumanac’h, trekt dit natuurfenomeen dezelfde tourbussen die we eerder bij de D-day stranden in Normandië al tegenkwamen. Volgepakt met Amerikanen en Chinezen die vol enthousiasme achter hun gids met vlaggetje aanlopen. Bewonder de rosten en snel door is mijn advies.

Bretagne GR34
Even genieten en gauw door…

Ile Renote

Wandel je een paar kilometer verder dan kom je bij het kleine schiereilandje Ile Renote, hier komen de tourbussen niet en kun je in alle rust een rondje over dit autovrije eiland wandelen. Ook hier zijn de roze bouwwerken in overvloed te bewonderen en kun je er zelfs onderdoor wandelen. Wat mij betreft het mooiste stukje van de Côte de Granite Rose, maar niet verder vertellen hoor.

Bretagne GR34
Ile Renote: Dezelfde rotsformaties, zonder de busladingen toeristen.
Bretagne GR34
Je kunt er zelfs onderdoor wandelen.
Bretagne GR34
De andere kant van het eiland heeft weer een heel ander landschap te bieden.

Les Abers

We vervolgen onze wandelingen langs de Bretonse kust waarbij de granieten kust langzaam overgaat in slik en modder. Kleine vissersdorpjes waar de boten met eb op het droge liggen veranderen in oestervelden die bij laagwater zichtbaar worden en de zee gaat hier steeds verder het binnenland in. Les Abers, de riviermondingen. Kleine eilandjes met evenveel vuurtorens tekenen hier het landschap.

Bretagne GR34
Oesterbanken en getijde-rivieren.
Bretagne GR34
Maar ook witte stranden en héél veel vuurtorens in Les Abers.

Witte stranden en hoge kliffen

Maar zo langzaam als het landschap van graniet naar oestervelden ging, zo snel verandert het in hoge kliffen en door wind geteisterde baaitjes met azuurblauw water en helderwit zand. We hebben het uiterste noordwesten van Bretagne bereikt. De invloed van de wind en woeste zee is nergens zo duidelijk als hier. Het lijkt wel of het hier altijd waait, de bomen groeien met de wind mee en je ziet maar weinig huizen pal bovenop de hoge kliffen staan. Vuurtorens staan hoog op de rotsen, maar met storm worden ze nog steeds omarmt door de woeste zee. En als het dan een keertje windstil is, dan doet het azuurblauw van de zee bijna pijn aan je ogen. Dan voelt het bijna als een Caribisch eiland, maar dan met heerlijk vers stokbrood!

Bretagne GR34
Pittoreske baaitjes en azuurblauw water.

Parc d’Armorique

Goh, we zijn nog niet eens halverwege en toch heb ik al heel wat woorden op papier gezet om de pracht van Bretagne te beschrijven. Toch is er nog één gebied dat ik jullie niet wil onthouden: het westelijk deel van Parc d’Armorique. Parc Naturel Régional d’Armorique is het grootste natuurgebied van Bretagne en bestaat grotendeel uit glooiende heuvels, dichte bossen en schilderachtige stadjes. Er steekt echter ook een grillig gevormd deel uit in zee.

Bretagne GR34
Parc d’Armorique, een verstopt juweeltje.

Bos en strand

Ondanks dat dit deel van Bretagne best toeristisch is voelt het niet zo. Met name het deel west van Crozon bestaat voornamelijk uit wandelpaden, uitgestrekte velden en hier en daar een huisje. De straten die er zijn, zijn smal en bestaan uit hobbelige klinkers of zand. Aan de noordkant vindt je brede stranden en is surfen naast wandelen de belangrijkste bezigheid. Aan de zuidkant wandel je door bossen die tegen de hoge kliffen aangegroeid zijn.

Bretagne op zijn best!

Het is een plek waar kunstenaars inspiratie vinden en waar het levenstempo zo mogelijk nog langzamer is dan in de rest van Frankrijk. De zee bepaalt hier het ritme, eb en vloed de wandeling en de seizoenen de vis op je bord. De perfecte plek om even bij te komen van de vele gelopen kilometers. Dit is Bretagne op zijn best!

Bretagne GR34
Alle kanten van Bretange hebben iets bijzonders.
Bretagne GR34
Op pad dus!

Tips en websites:

  • Informatie over de GR34 vindt je hier en hier.
  • De website van Bretagne vakantie bevat ook veel nuttige informatie over Bretagne en de GR34.
  • Langs de route zijn genoeg hotels en B&B’s te vinden, maar zoek je iets bijzonders zoals een kasteel of landhuis dan is Sawdays een aanrader.
  • Meer inspiratie over reizen in Frankrijk vindt je hier.
hondenslee

“Alweer skiën…” Heb je er helemaal genoeg van? Het wachten voor de skilift, veel te dure koffie op de piste, papperige sneeuw aan het eind van middag en meezingen met foute muziek tijdens de après-ski. Ben je op zoek naar een alternatieve wintersportvakantie? Een keer iets heel anders? Actief, uitdagend, in de natuur en sneeuw? Wat denk je van een meerdaagse tocht met eigen hondenslee door het winterwonderland van Scandinavië?

“Ik voel mijn tenen niet meer…” Langzaam probeer ik ze heen en weer te wiebelen in mijn winterlaarzen. Dit gaat nog niet zo makkelijk aangezien ze gestoken zijn in drie lagen sokken wat de bewegingsvrijheid drastisch beperkt. Dan maar even een stukje achter mijn hondenslee aanrennen. Als dikke stroop voel ik het bloed door mijn benen naar mijn voeten stromen. Langzaam komt het gevoel weer terug. De schade nemen we vanavond in de sauna wel op. Nu eerst zorgen dat ik warm blijf. Rennen dus….

Hondenslee

We bevinden ons in Zweeds Lapland. In de buurt van de stad Kiruna: 67 graden noorderbreedte, net iets boven de poolcirkel. Het is januari, de kortste dag is geweest, de zon begint iedere dag weer iets aan kracht te winnen en de dagen worden langzaam langer. Gemiddeld duurt de dag hier van ongeveer 8:30 uur tot ’s middags 15 uur in dit jaargetijde. Maar de winter laat haar grip op het landschap niet zomaar los. Temperaturen variëren van een comfortabele -15 graden tot een iets minder comfortabele -40 graden Celsius….

Hondenslee

“It’s all about layers.” Laagjes, laagjes, laagjes. Hier begrijp je pas echt het nut ervan. Drie lagen sokken, twee lagen handschoenen, twee lagen onderkleding, een donsjas, thermolegging en een thermo-overal. Oh ja, en nog een bivakmuts, extra wollen muts en rubberen laarzen. De Scandinavische temperturen gaan je zeker niet in de koude kleren zitten! Letterlijk. Trek je bij -40C graden Celcius je handschoenen uit, dan heb je grote kans dat je vingers binnen een halve minuut bevroren zijn.

Hondenslee
Laagjes, laagjes, laagjes. En dan nog bevriest alles! De honden hebben er geen last van met hun sneeuwbestendige poten.
Hondenslee

“Oei”, hoor ik je denken, “waarom zou je daar dan in hemelsnaam naartoe op vakantie willen.” Daar is maar één heel kort antwoord op: de schoonheid van de natuur. De laagstaande zon geeft de hemel alle kleuren van de regenboog. Rood, oranje, paars, diepblauw, maar nooit simpel wit. En heb je overdag nog niet genoeg kleuren gezien? ’s Nachts is het de beurt aan het noorderlicht als je geluk hebt. Groene gordijnen zetten de hemel dan in vuur en vlam.

Hondenslee
Noorderlicht

Natuurlijk heb je de schoonheid die je kunt zien. Maar waar ik iedere keer weer door geraakt wordt is de schoonheid die je kunt horen. Of eigenlijk niet kunt horen. De sneeuw filtert alle geluiden weg en maakt de wereld stil…. Het enige dat je hoort is het schuiven van de slee door de verse sneeuw. De honden maken geen geluid als ze rennen, hun winterbestendige voetzolen lijken de grond niet eens te raken.

Hondenslee

Terug naar de meerdaagse sledehonden tocht. Wat kun je allemaal verwachten?

Kwart over zeven. De wekker is zojuist gegaan. Niet bewegen, wie kruipt er als eerste uit de slaapzak? Vannacht hebben we met ons groepje van vijf mushers (bestuurder van een hondenslee) geslapen in een hut midden in de wildernis. Geen elektriciteit, geen automatische verwarming, geen stromend water. Ergens vannacht is de houtkachel uitgegaan en is de temperatuur in de hut tot rond het vriespunt gedaald. De eerste die opstaat moet de kachel weer aansteken, maar loopt daarbij wel koude tenen op.

Hondenslee
Vastgebonden aan een boom en verankerd in de sneeuw met een haak staan de sledes er klaar voor. Als de honden eenmaal ingespannen ervoor staan trekken ze om het hardst om de slede in beweging te krijgen. Een touw en een haak zijn dan geen overbodige luxe…

Buiten zijn de honden inmiddels wakker geworden, met hun interne klok is niets mis… Eruit dan maar, thermoskleding aan, kachel aan en naar buiten. Het is etenstijd voor de honden. Gulzig schrokken ze de stinkende soep van vlees en water naar binnen die ze voorgeschoteld krijgen. Aan de horizon wordt het langzaam lichter en wordt het donkerblauw van de nacht ingewisseld voor oranje.

Hondenslee

Na een uitgebreid ontbijt; door de kou verbrand je extra veel en is veel eten geen overbodige luxe, is het tijd om de honden voor de sledes te spannen. Van stilte is even geen sprake nu. De honden zijn uitgeslapen en klaar voor een nieuwe tocht. Ze blaffen om het hardst om als eerste ingespannen te worden. Koud krijg je het er in ieder geval niet van! Eenmaal in hun harnas voor de slee blijven ze zoveel mogelijk geluid produceren en wordt er om het hardst getrokken om de slee in beweging te krijgen. “Gaan, gaan, gaan.” lijken ze te roepen.

Hondenslee
Hondenslee

Dan zijn we klaar om te gaan. Mijn hartslag is rond de 150 en ik heb het bloedheet ondanks de buitentemperatuur van -35 graden. Mijn vier honden houden niet van wachten en werpen mij enthousiaste blikken toe. Hou dat maar eens onder controle! We gaan! Ik trek het anker waarmee de slee vastzit uit de sneeuw en spring achterop. Woesh! Daar gaan we! En het is stil… Zodra de honden mogen rennen maken ze geen geluid meer. De stilte valt als een deken over me heen. Dit gevoel is onbeschrijfelijk.

Hondenslee

We zijn inmiddels een uurtje onderweg. Mijn hartslag is weer normaal en mijn tenen beginnen langzaam koud te worden. Besneeuwde bossen wisselen af met uitgestrekte bevroren meren en moerassen. De zon staat inmiddels boven de horizon en werpt lange schaduwen op het pad. De honden zitten lekker in hun ritme. Het eerste halfuur is er nog door allemaal, al rennend, gepoept en geplast. Maar nu draven ze eensgezind door de sneeuw.

Hondenslee
Hondenslee

Kilometer na kilometer. Onze gids op de voorste slee kiest de paden, de rest van de honden volgt. Je komt volledig tot rust. Er is niets waar je aan hoeft te denken behalve de slee en de honden. Soms ren je een stukje om warm te worden of als het bergop gaat om de honden te helpen. Soms moet je bukken voor een overhangende tak. Soms remmen als het hard bergaf gaat. Meer is er niet. Zo simpel, zo genieten.

Hondenslee
Halverwege is het tijd voor pauze! De honden kunnen even bijkomen terwijl wij onszelf opwarmen met een kop hete soep en een boven het vuur geroosterde tosti.
Hondenslee

Langzaam zakt de zon weer achter de heuvels en kleurt de horizon oranje en roze. Aan de andere kant komt tegelijk de maan op in een dieppaarse achtergrond. De natuur toont hier haar kunststukje in kleuren. Vol bewondering kijk ik om me heen, hoeveel kleuren kan de hemel hebben?

Hondenslee
Hondenslee

Het is drie uur in de middag als we bij onze nieuwe wildernishut aankomen. De honden hebben vandaag 40 km gerend en zijn moe en hongerig. Voor hen zit de dag erop, voor ons begint het zware werk nu. Met een bijl hakken we als snack voor de honden een enorme salami in stukken. Hierna is het water halen uit het meer vlakbij (waarbij je eerst het eerder gemaakt wak open mag hakken), hout halen voor de kachels en sauna, het diepgevroren avondeten van de honden in stukken hakken en water koken om het in te ontdooien en de sledes leeghalen.

Hondenslee
Hier hadden we geluk dat er stromend water in de buurt van de hut was. Alleen het omhoog sjouwen van 8 containers met 20 liter water was nogal een opgave!
Hondenslee
Eén van de wildernishutten. Wat een plaatje hè?

Tegen de tijd dat al het werk gedaan is, is de hut opgewarmd en kookt het water in de fluitketel voor een kop thee. Laagje voor laagje kan de kleding uit. Tot de sauna heet is en ik mijn vermoeide spieren kan ontspannen in de hitte. Dit is het moment om mezelf op bevriezingsverschijnselen te inspecteren. Mijn blauwe tenen worden langzaam weer roze en krijgen hun gevoel weer terug. Na de sauna gloeien al je spieren en voel je pas hoe hard ze hebben moeten werken om je warm te houden.

Hondenslee
Tijdens onze tocht hadden we een volle maan. Hierdoor was het noorderlicht ’s nachts minder goed zichtbaar. De maan gaf zoveel licht dat je wel met gemak zonder zaklamp rond kon lopen.
Hondenslee

Na het avondeten vallen mijn ogen al langzaam dicht. Het is pas 20 uur! Voor de meeste mensen begint de avond net. Maar voor ons is de energie op na een dag in de extreme kou. Het voordeel van het vroege donker is dat je al vanaf de middag kans hebt op noorderlicht. Tot laat opblijven gaat me echt niet meer lukken. Een uurtje later is het stil in de hut, morgen weer een dag!

Hondenslee
Het lijkt wel een pentekening toch?

Bovenstaande meerdaagse reis is geboekt via Nature Travels, een Britse outdoorreizen maatschappij. Maar ook Harriniva in Fins Lapland kan ik erg aanraden als je met husky’s op pad wil.

Geïnteresseerd in reizen naar Scandinavië? Kijk dan ook eens naar mijn andere reportages over Noorwegen en Zweden.

GR223

‘S NACHTS IS ALLES DONKERBLAUW. DE ROTSEN AAN DE KUST GAAN CONTRASTLOOS OVER IN HET WATER, WAAR DE MAAN ALLEEN DE TOPPEN VAN DE GOLVEN WEET TE VERLICHTEN. HET ENIGE GELUID IS HET BREKEN VAN HET ZEEWATER OP DE ROTSEN DIE ONZICHTBAAR BOVEN HET WATER UITSTEKEN. HET PAD DAT ZICH LANGS DE ROTSEN SLINGERT VERDWIJNT IN DE SCHADUWEN. 

GR223
De steile kliffen van Cap de la Hague, voer voor mijn fantasie.

Goh, mijn fantasie ging daar even met me aan de haal. Misschien komt dat door de najaarszon die nog altijd even fel op ons neer schijnt. We, vriend, hond Sam en ik zijn aan de wandel in Normandië en volgen een deel van het Douanierspad ofwel de GR223. Rechts van ons bevindt zich een honderden meters diepe afgrond, links een rotswand die net zoveel meters omhoog gaat. Ooit werd het douanierspad gebruikt om te patrouilleren tegen smokkelaars die hier aan land kwamen. Maar hedendaags is het een 446 kilometer lang wandelpad van Carentan in het noorden van Normandië naar de Mont-Saint-Michel in het uiterste zuiden.

GR223
De steile kliffen veranderen langzaam in brede stranden.
GR223
Met kleine pittoreske dorpjes waar je het verse brood al van een afstand kunt ruiken.


Rechts van ons bevindt zich een honderden meters diepe afgrond, links een rotswand die net zoveel meters omhoog gaat.

GR223
Uiteindelijk eindigt de GR223 bij Mont Saint Michel.

GR223 – Douanierspad Normandië

De GR223, beter bekend onder de benaming ‘Douanierspad’ of ‘Kustpad’, is een wandelroute van 446 kilometer van Carentan naar Mont-Saint-Michel. De gehele route is aangegeven met rood-witte blokjes.

GR223
De kenmerkende rood-witte blokjes van een GR route.

Alle etape’s van de GR223

GR223

Over D-Day stranden en ruige kliffen

De GR223 laat je niet alleen door een grote verscheidenheid aan natuur wandelen, maar geeft je ook een kijkje in de roerige geschiedenis van Normandië. We wandelen over de kilometers lange D-Day stranden waar bunkers en monumenten elkaar afwisselen en herinneren aan de donkere najaarsdagen van de tweede wereldoorlog. Over de boulevards rijden “Band of Brothers” tourbussen en is Amerikaans de spreektaal.

Na de D-day stranden volgen oude, stille vissersdorpjes zoals hier Barfleur.

Langzaam worden de bloederige stranden ingewisseld door schattige kleine dorpjes met kleine vissershuisjes van grijs steen. We wandelen langs grote havens vol plezierjachten zoals in het gezellige Saint Vaast la Hougue (tip: ga hier aan de andere kant van de baai lunchen bij Le Goéland 1951 met uitzicht over zee!), eeuwenoude vissershavens waar de vislucht nooit wegtrekt zoals Barfleur en uiteindelijk komen we uit bij de kleinste haven van Normandië: Port Rancine, waar net genoeg plek is voor een tiental roeibootjes.

GR223
Het uitzicht vanuit Le Goéland 1951.


De ruige kust en lage stenen muurtjes doen hier erg aan de Engelse kust denken.

GR223
GR223
Het Franse gevoel….
GR223
De kleine haven van Port Rancine.

We ronden de punt van Normandië en bereiken het meest noordwestelijke puntje: Cap de la Hague. Kom je hier in het najaar dan wordt je verrast door bloeiende paarse heide. De ruige kust en lage stenen muurtjes doen hier erg aan de Engelse kust denken. Niet gek ook, als je bedenkt dat de Engelse kanaaleilanden Jersey en Guernsey maar een paar kilometer verderop liggen en met mooi weer goed te zien zijn vanaf Normandië.

GR223
Wandelen bij Cap de la Hague. Je kunt hier ook prima lunchen in het restaurant in het piepkleine dorpje.

Kilometers lange stranden

We dalen verder af richting het zuiden. De hoge kliffen en de door wind en zee geteisterde kustlijn veranderden langzaam in brede zandstranden. Aan kleine binnenhavens liggen pittoreske dorpjes waar het altijd naar vers brood ruikt en er altijd wel ergens een boerenmarkt te vinden is (perfect voor de lunch!). De mensen leven hier met het getijde en de vissers varen dan ook massaal uit wanneer het water begint te stijgen. Is het eb, dan ligt je bootje op het droge!

GR223
Even bijkomen op de hoge kliffen.


Aan kleine binnenhavens liggen pittoreske dorpjes waar het altijd naar vers brood ruikt en er altijd wel ergens een boerenmarkt te vinden is.

GR223
En dan is het eb en ligt je bootje op het droge.

Dit is het stukje Normandië waar je kilometers lang over het strand kunt wandelen zonder een andere ziel tegen te komen. Tot je een hoekje omgaat en er opeens een bruisend dorpje voor je ligt. De GR223 hangt hier nauw samen met het getijde, is het eb, dan kun je simpelweg rechtdoor over het strand. Is het vloed, dan betekent dat soms dat je kilometers om moet lopen om een brug te vinden.

GR223
Soms moet je even omlopen om tijdens vloed over te kunnen steken. Maar de route staat altijd goed aangegeven.
GR223
Maar de beloning mag er ook wezen, kilometers duinen zonder een mens tegen te komen.

Persoonlijk ben ik erg gecharmeerd van dit stukje kust in Normandië. Hier vindt je geen drommen Amerikaanse toeristen, maar ben je echt in Frankrijk. De mix van brede zandstranden en gezellig dorpjes geven het wandelen hier een extra tintje. Mijn tip? Maak de wandelingen hier niet te lang, zorg dat je genoeg tijd over houdt om op je dooie gemak door de smalle straatjes van de kleine dorpjes te slenteren.

Het einde is in zicht

Het grootste deel van het douanierspad zit erop. Bretagne komt dichterbij en langzaam wordt het weer wat drukker langs de stranden. Uiteindelijk komt de Mont-Saint-Michel in zicht. Één van de drukst bezochte toeristische attracties van Frankrijk. Wat vroeger ooit een bijzonder eilandje voor de kust was waar je alleen met eb kon komen is nu een pretpark waar tourbussen af en aan rijden over de nieuw aangelegde brug. Natuurlijk, het blijft een bijzonder gezicht; het eiland met de grote kerk omringt door smalle straatjes en stenen huisjes. Wat mij betreft is het uitzicht vanaf de GR223 erop dan ook genoeg. En het grote voordeel? Je bent hier helemaal alleen!

GR223
Slenteren langs het strand.


Uiteindelijk komt de Mont-Saint-Michel in zicht. Één van de drukst bezochte toeristische attracties van Frankrijk.

GR223
En uiteindelijk: Mont Saint Michel.


Tips en websites:

  • Op zoek naar kunst en kitsch? Probeer dan Barneville- Carteret eens! Hier vindt je overal kleine galerieën van lokale kunstenaars en antiekzaakjes


GR223
En natuurlijk brede stranden!

  • De lekkerste bakkerij van Normandië? Die vindt je in Portbail: Lebreton Sarl.


En heb je een warm broodje gehaald? Eet hem dan op aan de rand van het dorp!

  • Uitgewandeld? Overnacht dan je laatste nachten in de oude vestingstad Saint Malo in Bretagne. Een klein stukje verder dan Mont Saint Michel, maar zeer de moeite waard als je van smalle straatjes en goede restaurants houdt.


GR223

De ingang naar het vestingstadje Saint Malo.


GR223

Sla deze eeuwenoude stad zeker niet over als je in de buurt bent.

  • Meer informatie over de GR223 en Normandië vindt je hier.
  • En als je dan toch in Normandië bent. Vergeet dan niet wat lokale cidre in te slaan voor thuis! Je vindt hier overal lokale cidrebrouwerijen waar je voor een paar euro deze frisse appeldrank mee kunt nemen.